Tagarchief: zintuigen

Zintuiglijk

Ieder mens, nou ja de meeste dan, heeft vijf zintuigen. We kunnen horen, ruiken, proeven, voelen en zien. Klinkt eenvoudig. Dat is het echter helemaal niet! Want het verschilt per mens, zoveel mensen zoveel zintuigen…

Zeg nou zelf:  een vliegtuig vind ik oorverdovend hard maar een spotter vindt dit oorstrelend aangenaam? Bij de parfumerie doe ik er uren over om het lekkerste luchtje te vinden maar wedden dat ik iets anders kies dan jij? Ik ken mensen die stapelgek zijn op de smaak van kokos terwijl ik er serieus braakneigingen van krijg. Hoe vaak heb jij ruzie met je huisgenoot over de temperatuur van de kachel, verschil in gevoel. Verschil in kijken is er ook duidelijk, bewonder je Vincent van Gogh of Karel Appel? Jij ziet een boom, ik zie herfst. Er komt emotie aan te pas. In lezen dus ook, een historische roman beleef je anders dan een kookboek of een thriller.

Maar soms is iets echt, zeker te weten, compleet eenduidig! Dit is toch simpelweg niet anders uit te leggen dan wat er staat!!!

Sinds wanneer is eigenzinnigheid ook een zintuig…?

Luister es

grote oren

Luister es

Opvallend is de goede samenwerking tussen ons brein en onze zintuigen! Je ogen zien meteen dat iets groen is, je oren herkennen een harp, je neus ruikt oliebollen,  je handen voelen of iets zacht of hard is en je tong proeft iets zouts. Bijna net zo snel geeft je brein er een mening bij. Wat een smerige kleur groen! Nog wat harplessen zou geen kwaad kunnen! Wat een vatte hap die oliebollen! Wat een stugge stof is dit! Hier mag nog wel wat zout bij zeg!

Soms kan een eigen mening ons in de problemen brengen of op zijn minst danig voor schut zetten. Weet jij wel hoelang diegene naar die speciale kleur groen gezocht heeft en dat het nu eindelijk bij de gordijnen past? Realiseer je dat de harpspeler nog maar zes jaar is. Bedenk dat je ook gewoon van oliebollen kunt genieten. Dat er voor een broek een andere stof gebruikt wordt dan voor een knuffel. En besef dat zoutarm eten wellicht iets te maken heeft met bloeddrukhoogten. Die eigen mening zouden we soms beter even kunnen opschorten door eerst met zekere aandacht te luisteren…

DSCN2448

Kijk nu eens hier naar. Je denkt nu meteen ‘O o, ze heeft weer geprobeerd te bakken…!’ Ik zou hier kunnen beamen dat ik het kordate maar wellicht wat overmoedige plan had opgevat soesjes te bakken. Deze zouden dan boven op een taart prijken als zijnde kerstballetjes. Creatief toch? Dat die soesjes  in de oven besluiten lekker dicht tegen elkaar aan te gaan liggen en zo één grote platte soes te worden kan ik natuurlijk ook niet helpen…

Daarom, luister eerst naar me. Dit baksel is precies zoals ik het bedoeld heb!  De ronde, vierkante en/of gestapelde taarten zijn mij iets te gewoontjes. Met een winterse kersttaart moet je uitpakken! Groots en meeslepend denken! Pronken en pochen! Snoeven en schitteren! Over de top en terug! Daarom heb ik dit skilandschap gemaakt. Zorgvuldig uitgedacht. Ik spuit het helemaal sneeuwwit en maak er met fondant/marsepein allerlei wintersportertjes op die slalommen tussen kersboompjes, glühweinstalletjes, engelenkoortjes, worstenbroodkraampjes, peperkoekdanseresjes, sneeuwpopjes en zuurstoklantaarnpaaltjes. Om niet te opschepperig over te komen laat ik de skilift en de schaatsvijver dit jaar achterwege.

Als het goed is heb je je eerste mening over de foto vliegensvlug bijgesteld en dat komt doordat je eerst heel fijn naar me geluisterd hebt. Kleine moeite toch? Daarom wens ik iedereen:

Fijne Kerstdagen met grote oren!!!