Tagarchief: zakdoek

Blij mee….maar toch

gegevenpaard

Wat een rare uitdrukking is het toch; je mag een gegeven paard niet in de bek kijken. Alsof ik dit zou willen! Waarom ook? Wat zou ik er aantreffen? Ik wil sowieso niets of niemand in de bek kijken. Anders was ik wel tandarts geworden… En dan zou ik snel op mijn bek gaan want breek me de bek niet open over tandartsen. Elk vogeltje zingt zoals het gebekt is maar tandartsen staan nooit met een bek vol tanden. Stelletje gekke bekkentrekkers.

Maar wat ik eigenlijk wil zeggen. De afgelopen tijd hebben diverse mensen/groepen gemeend mij te moeten bedanken voor getoonde moed, beleid, trouw en inzet. En als je mij ergens blij mee kunt maken zijn het theaterbonnen/podiumcards. Veel mensen weten dit ook en dit geeft mij de mogelijkheid de ene na de andere musical te bezoeken. Van het Beatrixtheater in Utrecht begeef ik mij naar het Circustheater in Scheveningen en door naar voormalig vliegveld Valkenburg. Ik geniet. Ik hum zachtjes mee, wiebel swingend op het rode pluche, verwonder me over choreografie, decorbouw en technische snufjes.

Tot zover niks mis met het paard zou je denken. Wat men kennelijk niet van me weet is dat geen voorstelling droog door kom… Waarschijnlijk is mijn empathisch vermogen te groot. Ik leef te snel en te intensief mee met kleine jongetjes die van thuis niet mogen dansen, met meisjes in concentratiekampen, met een bekvechtende broer en zus die niet met elkaar maar zeker niet zonder elkaar kunnen. Ik zwicht voor thema’s als loslaten, ergens voor staan, vriendschap. Ik snik me suf bij mooie liedjes en je kunt me opdweilen bij mooie teksten, zoals ‘Jij woont in mijn ogen’… Het probleem is echter dat ik nooit een zakdoek bij me heb. Dan maar zo vaak mijn neus ophalen totdat iemand anders zuchtend een snuitdoek overhandigt. Hoe vaak ik niet met doorweekte mouwen ben thuisgekomen…!

Dus een kleine tip: als je me nog eens een bon geeft… doe er dan een pakje snotlappen bij?

tissues

Advertenties