Tagarchief: woon- zorgcentrum

Slingers (8)

Kan ik eindigen?

Wat dacht ik vroeger ook alweer van een bejaardenhuis? Bingo en oude liedjes zingen! Meer was het eerlijk gezegd ook niet eigenlijk. Hoe anders is het heden ten dagen! Bewoners kunnen, als ze willen, elke dag wel aan een andere activiteit deelnemen. De frequentie van deze activiteiten varieert uiteraard, van dagelijks (koffie drinken, biljarten en bijkletsen) tot wekelijks (sportschool, schilderen, bloemschikken) tot maandelijks (lezingen over financiën, stoelmassage)  tot jaarlijks (high tea,bezoek van de mobiele kinderboerderij,  cultuur bij je buur, zomerbarbecue). Wat hier tussen haakjes staat zijn maar voorbeelden er gebeurt nog veel meer. Mooie actuele activiteiten. Tegenwoordig is het zelfs een volledige baan deze activiteiten allemaal te bedenken, te organiseren en met behulp van anderen uit te voeren!

Kan ik eindigen!

De jaarlijkse barbecue is een gewild evenement en vergt wat van de koks als er minimaal 150 mensen tegelijk komen eten. Eerste obstakel: hoe kunnen we de rollators vriendelijk doch dringend afhandig maken en in een strategisch gangdeel parkeren teneinde meer ruimte in het restaurant over te houden?! Tweede obstakel: hoe leiden we de mensen zonder rollator  en zonder ongelukken langs het buffet?! Derde obstakel: hoe leggen we snel en efficiënt uit wat er in al die verschillende pannen en schalen ligt? En toch lukt het allemaal dankzij grote inzet van personeel en vrijwilligers en zitten de meesten om 6 uur aan tafel, zoals gewend 😉

Kan ik eindigen!!

Het merendeel van de bewoners geniet, vindt het eten lekker en is overduidelijk in zijn/haar sas met de drukte en gezelligheid. Sommigen gaan echt uit hun dak en laten zelfs een tweede glas wijn aanrukken! Anderen hebben er wat meer moeite mee..

  • “Is er ook een gewone boterham?”
  • “Ik ben een beetje misselijk!”
  • “Wat betekenen die twee B’s op mijn servetje? Want de Q is van barbeque…!”
  • “Ik ga naar huus, heb er de buuk vol van.”
  • “Kan ik eindigen!!!” (mevrouw is allang uitgegeten en wil graag de maaltijd besluiten met een dankgebed, zoals gewend…)

Na een uurtje schuifelen de eersten al weer richting rollator, het is mooi geweest. De laatste mensen moeten na twee en half uur weggestuurd worden, ze smullen nog steeds uitbundig van de gezellige sfeer. De combinatie van opwinding en alcohol zorgt voor rode wangetjes, er wordt gezongen en af en toe wordt er gewoonweg geflirt 🙂  Maar als ook zij hun woning weer opzoeken wordt met man en macht het restaurant weer opgeruimd en gaan de barbecues weer de schuur in. Tot volgend jaar!

Ja, u mag eindigen hoor! 😉 

Advertenties

Slingers (7)

Als kind dacht ik dat een bejaardenhuis het toppunt van gezelligheid was. Altijd wel iemand om mee te kletsen en of gezellige dingen mee te doen. Lekker naar de bingo, je eten wordt gebracht en je was wordt gedaan. Je bent nooit alleen, maar altijd wel samen met iemand. Nu weet ik beter, dat ‘samen’ is niet altijd vanzelfsprekend.

‘Samen’ betekent volgens van Dale ‘bij of met elkaar’. Het gaat er niet om bij of met wie je dan bent als je maar bij of met iemand bent?

Ik zit in het Grand Café te knutselen en hoor twee dames met elkaar praten.

Mevrouw A – Ga jij nog naar die lezing?

Mevrouw B – Wat? Ik ben mijn gehoorapparaatje vergeten.

Vanaf hier praat mevrouw A. flink wat harder zodat iedereen kan meegenieten.

  • Of je nog naar die lezing gaat!
  • Van wie?
  • Van meneer X, over Israël!
  • Wat is Israël?
  • Een land uit de Bijbel en waar het steeds oorlog is!
  • Ik wil geen oorlog!
  • Maar ga je mee?
  • Waarheen?
  • Naar die lezing.
  • O ja, wanneer is dat?
  • Op 2 mei!
  • Ik schrijf het in mijn agenda hoor anders vergeet ik het.
  • Goed van je, 2 mei dus!
  • Wat is er op 2 mei?

Op dit punt kan ik mevrouw A wel knuffelen om haar eindeloos geduld. Na een poosje staat mevrouw B op met de mededeling:

  • Ik ga eerst mijn gehoorapparaatje eens zoeken.
  • Is goed! Fijn dat wij zo goed samen kunnen praten hè?

Aandoenlijk toch. Die kunnen het goed vinden samen. Toch ben je geneigd bij ‘samen’ te denken aan een echtpaar. Hoe vaak hoor je niet ‘gelukkig hebben we elkaar nog’. Of dit altijd beter is…? Mevrouw C loopt langs mijn tafel, knikt me vriendelijk gedag en begint tegen me te praten.

  • Hoe vind je mijn rollator?
  • Prachtig!
  • Grappig hè met die gekleurde bolletjes eraan. Ik weet alleen niet precies hoe die eraan gekomen zijn.
  • Staat gezellig hoor.
  • Heeft u mijn man gezien?
  • Volgens mij zit hij daar.
  • Waar?
  • Daar bij de ronde tafel in het midden.
  • O ja, ik zie het. Wat doet hij daar?
  • Het is etenstijd dus ik denk dat u samen gaat eten.
  • Werkelijk?
  • Ja, ik weet het zeker.
  • Zal ik dan maar bij hem gaan zitten? Of is dat raar?
  • Nee, dat is niet raar. Leuk juist. En eet smakelijk.

Ze rolt naar hem toe en schuift bij hem aan tafel. Hij kijkt haar met lege ogen aan en knikt haar dan vriendelijk gedag. Ze reikt hem de boter, hij haar de kaas. Ze eten samen. Woordeloos. Maar wel samen.

 

 

 

Slingers (1)

Nog een nieuwe categorie!

Wel eens deze uitspraak gehoord: ‘Het leven is een feestje, maar je moet wel zelf de slingers ophangen!’  Ja toch zeker? Nu ben ik principieel tegen het overslaan van feestjes dus hang ik regelmatig een slingertje hier en daar op. Vieren wat je vieren kunt. Verjaardagen, zwemdiploma’s, nieuwe auto’s, een gelukte taart, goodhairday of gewoon omdat het dinsdag is. Maar wat nou als je zelf die slingers niet meer kunt ophangen? Ik moet er niet aan denken! Afgelopen zomer kwam ik een advertentie tegen voor een vrijwilligersbaantje:

Vacaturenummer: 1026

Bij speciale gelegenheden (Kerst, Koningsdag) zoeken wij interieur-versierders voor onze zaal.

Tijdsbesteding

Een aantal keren per jaar, werktijden zijn (in overleg) zelf in te delen.

Het gaat hier om het Grand Café, de centrale ruimte van een woon- zorgcentrum waar mensen op leeftijd, deels zelfstandig deels met ingekochte zorg, wonen. De ruimte waar koffie gedronken wordt, soms drie keer per dag gegeten wordt, geklaverjast en gebiljart wordt, film- en muziekvoorstellingen gehouden worden, waar modeshows te zien zijn en waar gezongen en gedanst wordt. En waar vooral heel veel gezellig gekletst wordt. Een prachtige ruimte om slingers op te hangen! Ik heb mij spontaan aangemeld en werd direct aangesteld als Hoofdversierder (er was verder niemand anders… dan ben je al snel hoofd, haha!). Met de zorg heb ik niets te maken maar ik ontmoet wel veel mensen als ik weer eens aan het versieren ben. Wat er tijdens die ontmoetingen plaatsvindt, dingen die me opvallen in zo’n leefgemeenschap, ga ik beschrijven in deze nieuwe categorie, kleine of grotere slingermomentjes.

Slingermoment van vandaag:  bewoonster Mevrouw A. staat bij de bar een kopje koffie te bestellen. Ze houdt zich vast aan haar rollator, waarop een behoorlijk grote tas ligt. De vrijwilligster aan de andere kant zet het zwierig neer en zegt: ‘Dat is dan 1 euro 50 mevrouw.’ Mevrouw A. duikt in haar tas, woelt daar een poosje rond, komt met een rood hoofd weer tevoorschijn en stamelt: ‘Ik heb geen geld…’ De bardame is in tweestrijd, ze wil het kopje aarzelend terugnemen. Dan krijgt Mevrouw A. een inval en roept triomfantelijk: ‘Ik heb wel pillen!’