Tagarchief: winter

Winterburen

(Mijn derde bijdrage aan Apeldoorn Direct)

herfstboom

Uiteraard zijn er in Apeldoorn veel meer bomen dan in Zoetermeer. En veel daarvan zijn ook nog eens reuzegroot en stokoud. Stammen met een omvang waar ik met beide armen nog niet tot de helft reik. Toen ik hier aan het eind van het voorjaar kwam wonen waren de bomen al een beetje groen. Ik zag ze per dag groener en voller worden. De hele zomer genoot ik van het weelderige gebladerte. Zag vogels af en aan vliegen. Bij felle zon gaven de bomen heerlijke schaduwplekken. In de late herfst stonden de bomen in brand met hun geel-oranje-rood-tinten. De herfst was langdurig en zonnig dit jaar. Maar opeens waren alle blaadjes weg. De takken zwart en stakerig. De achtergebleven nesten als rommelige kluwens duidelijk zichtbaar.

En er is nog meer zichtbaar. Nu de bladeren zijn verdwenen zie ik dat ik overburen heb! Ik zie ze heen en weer lopen. Ik zie ze voor het raam staan, vermoedelijk kijkend naar hun overburen. Ik zie ze aan tafel zitten. De eettafel is lang, waarschijnlijk heel handig als de kinderen weer eens thuis komen eten. Deze tafel staat met de behoorlijk lange kant voor het raam en meneer en mevrouw zitten beiden aan een kopse kant. Op deze manier hebben ze allebei het beste uitzicht. Lekker dicht bij het raam en waarschijnlijk ook bij verwarming. Maar hierdoor zitten ze wel ver van elkaar vandaan! Ook tijdens het eten. Eerst dacht ik nog dat ze een inwonende butler hadden die het zout aanreikte van de ene naar de andere kant van de tafel, of de jus of de wijn. Nu denk ik dat ze alle twee hun eigen zout hebben. En jus. En wijn.

Gezellig hoor, buren die je alleen inde winter ziet. Zal ik..? Ja hoor, ik zwaai en ze zwaaien enthousiast terug. Nu kan het weer. Zwaaien naar je winterburen.

Truste….

 

ijsblokje

Vrijdag stond er een opvallend artikel in het AD met daarin 10 tips om slapen in de hitte iets draaglijker te maken. Met onze fantastisch goed geïsoleerde huizen  kwam dit artikel als geroepen. Het leverde bij ons thuis de volgende situatie op:

‘Wat doe jij nou?!!!

‘Tip vijf uit de krant: lakens in de koelkast’.

‘En mijn bier dan?

‘Beter 1 lauw biertje dan een nacht hete lakens, toch?’

Tegen middernacht toog ik met de heerlijk koele lakens naar boven maar …..die gaan niet vanzelf op bed liggen. Na tien minuten was het bed keurig opgemaakt met koele lakens maar had mijn lichaam (wederom) het kookpunt bereikt. Even een snelle lauwe douche (tip 1) en ik schoof met absorberende pyjama (tip 2) tussen de inmiddels afgekoelde lakens… Suf, snuf, wat ruik ik nou toch?

‘Het stinkt hier naar Domino’s!’

‘Ja, schat morgen eten we pizza…’ (shit, vergeten dat er eentje in de ijskast lag, met dubbele salami en ansjovis…)

De nacht in de pizzahut bracht niet echt de nodige ontspanning, vooral niet nadat de ventilator (tip 6) zorgde voor niesbuien mijnerzijds. Tip 8 zou onze hersengolven veranderen door iets kouds te visualiseren. Nachtmerries van wilde ijsberen en doorzakken in wakken leverden echter een heel ander reactie op. Veel te vroeg naar onze zin staan we maar op.

‘Goed artikel hoor! Prima ideeën!’ (luister naar het druipend sarcasme…)

‘Vandaag doen we alleen tip 10 oké?’

‘We gaan helemaal niet meer naar bed???’

‘Nee, acceptatie….het wordt vanzelf weer winter!’ (hoor het optimisme!)

Chalet op stam

Soms ontstaat een verhaal in je eigen achtertuin…

Natuurlijk zet ik in de ‘winter’ iets klaar voor de gevleugelde vrienden…

DSCN1155

Maar zie ik dit nou goed?

RSCN1156

Jawel! Geen gevederde vriend maar een behaarde…

RSCN1159

Als ik te dichtbij kom verdwijnt hij snel,

niet eens met de staart tussen de benen…

RSCN1171

Om terug te komen als het zonnetje lekker schijnt,

volop eten rondom hem…

DSCN1181

Maar hij woont ergens anders,

hier is hij voor het laatst gesignaleerd…

DSCN1182

Goedemorgen!

DSCN1185

‘Waar is dat mooie ‘chalet op stam’

met al dat gratis eten ook alweer?

RSCN1195

Mjammjammjamm, gevonden!

DSCN1179

Nu het chalet leeg is en het officieel lente heet,

blijft er nog een pot beleg over…

Pindakaas…iemand?

Drie maanden later

Begin oktober 2012 is winkelcentrum Oosterheem geopend. Naast het grootse officiële openingsfeest had elke winkel ook nog een eigen feestje. Ballonnen en stuntaanbiedingen waren de grootste lokkers om klanten op deze nieuwe locatie te wijzen. En met succes want de eerste weken wordt het winkelcentrum druk bezocht. Tijd voor een herhalingsbezoek.

De enige manier om het winkelcentrum met de auto te kunnen bereiken is nog steeds over die lelijke en ongelijk liggende betonnen rijplaten. De toegangsweg is smal, in een vreemde bocht gewurmd langs allerlei bouwketen en naast die platen ligt altijd modder. Er wordt dus nogal wat van ieders stuurmanskunst gevergd. Wel praktisch is dat de fonkelnieuwe ondergrondse parkeergarage goed bereikbaar is, waar twee uur parkeren gratis is en waar voor alle bezoekers voldoende plaats is. Ook op zaterdagmiddag.

Het eerste verschil met oktober is in ieder geval de temperatuur; een snijdende wind giert tussen de torenhoge gebouwen. Er hangt sneeuw in de lucht. En ‘kou’ lijkt meteen het thema van dit tweede weekend in januari te zijn. Een wandelingetje langs de etalages laat zien dat alle panden nu bezet en gevuld zijn, dit in tegenstelling tot oktober. De door het hele centrum identieke kerstverlichting mag nu wel opgeruimd worden en de snoepwinkel mag de kerstkransjes nu wel uit de aanbieding halen, maar het heeft nu wel een compleet beeld van een heus winkelcentrum. Bij de huishoudwinkelketens worden flessen antivries en sneeuwschuivers vooraan gezet. De kledingwinkels zijn ook gericht op de winter, alsof men wist dat het drie dagen later zou gaan sneeuwen. Veel dikke met bont gevoerde laarzen, gebreide mutsen met of zonder flappen, sjaals zonder begin of eind en handschoenen waar je ook nog je ipod mee kunt bedienen, liggen in de ‘actuele aanbiedingen’ bak. De slijterij leurt met ‘hartverwarmertjes’ die alleen ijs- en ijskoud moeten zijn. De drogisten helpen mee in de strijd tegen de griep met drankjes, dropjes en poedertjes. Bij de schoenmaker kun je je schaatsen vlijmscherp laten slijpen voor vijf euro en voor nog eens vijf euro krijg je een paar antiglijijzers, hetgeen toch wat tegengesteld over komt. Het reisbureau biedt ontsnappingsmogelijkheden aan de kou evenals de horecagelegenheden; de een adverteert met cocktails  en de ander met snert.

Maar over het geheel genomen is het op straat wel een stuk levendiger dan drie maanden terug. Je merkt dat mensen elkaar kennen, elkaar hebben leren kennen en maken een praatje. Zo is het winkelcentrum ook een soort ontmoetingsplaats geworden voor de Oosterhemers. En dit is goed. Over zes maanden nog maar eens kijken; dan lekker vanaf een terras. Brrr.