Tagarchief: vuurwerk

Schouwtoneel

In de tijd dat de zonnebrandcrème in de aanbieding is en de kruidnoten al liggen te lonken houdt Apeldoorn haar  Kanaalconcerten. Het is precies wat het woord aangeeft: een jaarlijks terugkerend feestje met concerten op het Apeldoorns kanaal. Er wordt dagen tevoren een flinke ponton in het water gelegd. Daarop wordt een heuse festivaltent geplaatst. Bloemstukje links en rechts. Een gezellige slogan van de hoofdsponsor er onder ‘Monuta wenst u een fijne tijd’. Vraag me altijd af wat ze daar precies mee bedoelen… Onder het tentzeil vandaan verschijnen dikke strengen kabels voor licht en geluid die als spataderen over de oever woekeren. Tussendoor wordt er door menig technicus serieus een of andere weergod aangeroepen.

De ster van deze aflevering is Trijntje Oosterhuis! Niet de minste toch? Maar er gaat nog wel wat gebakken lucht aan vooraf… allereerst de bisnisborrel. Waar het vooral gaat om netwerken, zien en gezien worden. Ik zag een jonge moeder aankomen op haar fiets met twee kinderzitjes en twee fietstassen. De ene fietstas werd geopend en de beige regenjas werd verwisseld voor een glitterjasje, de platte schoenen voor hakjes. Uit de andere fietstas haalde zij eerst een zwarte schoudertas tevoorschijn maar daarin bleek weer een glitter clutch te zitten. De haarwokkel werd verwijderd en ze schudde haar blonde krullen los. Een designer zonnebril in de lokken en klaar was ze. Anderen kwamen, opgetut en wel, met de BMW.

Trijntje, de ster,  was intussen aan de achterkant van de tent aangekomen. Er stond caravan klaar  waar zij zich kon omkleden. De tweede caravan moesten de drie backingvocals delen. Verschil moet er zijn nietwaar?  Omdat het super mooi weer was zaten ze met elkaar lekker buiten op een niet zo comfortabel picknickbankje. Beetje te kletsen. Over de kinderen denk ik. Wat worden ze groot, weer naar school, balen dat Mama op zaterdag moet werken. Over de vakantiekilo’s, weer meer dan gedacht, maar zo genoten. Misschien wel over een kapotte wasmachine, hopen dat die snel gerepareerd of vervangen wordt. Uit een klein etuitje haalt ze wat potloodjes en begint zich op te maken. Met een verwassen zwart t-shirtje aan en heur haar in een losse knot boven op haar hoofd. Net een gewoon mens. De glamour van het artiestenvak is ver te zoeken.

’s Avonds verschijnt ze in alle glorie op het kanaal, bijgestaan door het orkest van de Koninklijke Luchtmacht. Ze zingt zoals alleen Trijntje kan zingen. Jazzy, spatzuiver, aanstekelijk. Ze kletst gezellig met de mensen die in de bootjes vlak voor het podium een plekje hebben. Gereserveerde plaatsen waar de drank rijkelijk vloeit en de schalen met hapjes constant rondgaan. Ze geeft de mensen die met een picknickkleedje achteraan in het gras zitten net zoveel aandacht. Telefoonlampjes zwaaien mee met het ritme. Iedereen heeft het naar zijn zin. Totdat ….

Opeens klinkt er een oorverdovend geknal!!! En nog één!! En lichtflitsen!! Het verrassingsvuurwerk, bedoeld om de avond leuk af te sluiten, gaat spontaan af. Veel te vroeg en veel te onverwacht. Trijntje zit nog midden in een nummer, heeft het publiek op haar hand maar hier kan zij niet tegenop. Het is geen kinderachtig vuurwerk, het duurt best wel een tijdje. Publiek laat zich makkelijk verleiden en beweegt richting het knalspektakel. En Trijntje?  Ze draait zich resoluut om op haar torenhoge zilveren hakken en verdwijnt van het podium rechtstreeks richting caravan. Wat zou ze denken? ‘Stelletje knoeiers daar in Apeldoorn!’ of ‘Lekker vroeg thuis vanavond!’… Tenslotte is ze ook maar gewoon een moeder die haar kinderen graag ziet en misschien wel een kapotte wasmachine heeft.

Advertenties

Goedgelovig

De allerlaatste dagen van december. Kranten, tijdschriften en tv-programma’s blikken terug op het afgelopen jaar. Naar mijn idee heeft de maand december alleen al genoeg  op terug te blikken. Er is vooralsnog geen andere maand te noemen die zoveel temaken heeft met geloof, ongeloof en bijgeloof. Een terugblik.

Het begint natuurlijk al met het Sinterklaasfeest. Je gelooft er in. Braaf zijn in ruil voor cadeautjes. Totdat je aan de andere kant van dit geloof komt te staan en vervolgens deel uitmaakt van het vermakelijke collectieve geheim.

Dan zou op 21 december de wereld vergaan volgens de Maya’s. Geloven we dat? Vinden we dit bijgeloof? Hebben we hier niet stilletjes even gedacht ‘wat als…’. Haalden we de 22ste toch stiekem opgelucht adem en pochen we met ‘zie je nou wel!’. Of hebben we het gewoon nooit geloofwaardig gevonden.

Een paar dagen later vieren we Kerst. Wat geloven we dan? Dat de Kerstman met zijn rendieren van de Noordpool komt, ook al met cadeautjes. Of dat er in die stal een Kind voor ons geboren is. Of dat we ons huis uitbundig versieren met glinsterende bomen en veel lichtjes om de boze geesten geen enkele kans te geven. Of hangen we slechts uit bijgeloof glimmende ronde kerstballen op met het idee dat zodra de heks er in kijkt, zij zo van haar vervormde gezicht schrikt dat ze meteen verdwijnt. We geloven deze tijd bij uitstek in naastenliefde. Dit uit zich in kerstdinertjes voor eenzame ouderen, extra aanvulling op de pakketten van de voedselbank en verdraagzame familiefestiviteiten. Keus in overvloed dus.

Uiteindelijk is daar de jaarwisseling. Altijd in combinatie met vuurwerk. De ontdekking hiervan is, zoals meer grote uitvindingen, per toeval ontdekt. Ruim 2000 jaar geleden kwam een Chinese kok wat zout tekort kwam bij het koken en gebruikte daarom wat salpeter. Een deel van het poeder kwam per ongeluk op het houtvuur terecht en tot grote schrik van de kok begon het alle kanten uit te knetteren. Later werd het vuurwerk vooral gebruikt bij religieuze feesten met als onderscheid dat  siervuurwerk ter verhoging van de feestvreugde is en knalvuurwerk het verjagen van boze geesten bevordert. Vandaag de dag vindt dit alleen nog tijdens de jaarwisseling plaats. Maar geloven we nu echt dat 75 miljoen de lucht in schieten de kans op voorspoed en geluk verhoogt? We kunnen ook de jaarhoroscopen uit de bladen volgen en geloven. Of geloven in onszelf…

Hoe dan ook, 2013 gaat een ongelooflijk jaar worden! Geloof dat maar!