Tagarchief: vrouw

Moeders

(De moeder, de vrouw is het thema van de Boekenweek die gisteren begonnen is. Er zijn tal van boeken, verhalen en gedichten geschreven over moeders. Iedereen heeft er tenslotte eentje. Soms is dat heerlijk, soms pakt dat minder goed uit. Er zijn ook zoveel soorten moeders. Lieve moeders, ontaarde moeders, toegewijde en egoïstische moeders, carrière gerichte en luizenmoeders, bonus- en stiefmoeders, pleeg- en knuffelmoeders, noem maar op. De afdeling Schrijven van De VAK, centrum voor kunsten in Delft, heeft een schrijfwedstrijd uitgeschreven: schrijf een tekst in maximaal 250 woorden waarin een moeder het onderwerp is. Dit is mijn, overigens niet autobiografische en niet gewonnen, bijdrage.)

Moeder 2.0

Vandaag ben je nog in elke vezel bij me. Ik kijk naar je zoals je daar ligt. Naar je weerbarstige krullen. Je hebt mijn kind er ook mee opgezadeld. Soms vind ik dat fijn maar meestal verwens ik het onderhoud.  Ik kijk naar je licht gebogen neus. Jouw fijne neus voor stemmingen, maar wat stak je diezelfde neus toch dikwijls en ongevraagd in mijn zaken. Ik kijk naar je oren, altijd luisterend, maar te vaak Oost-Indisch doof. Ik kijk naar je ogen, nu gesloten, maar ik weet hoe liefdevol ze kunnen kijken. Ook hoe doordringend of verwijtend ze kunnen staan. Ik kijk naar je mond, die zowel kan spreken als zwijgen. Je stem die regelmatig grote wijsheden en liefdesuitingen verkondigde maar misschien nog wel vaker met flinke verheffing klonk. Ik kijk naar je handen, wat hebben ze hard gewerkt. Gestreeld, maar ook geslagen. Teder toegedekt en ingestopt maar ook hardhandig wakker geschud. Ik kijk naar je voeten, die me de weg zijn voorgegaan maar die me dikwijls op hinderlijke wijze in de weg liepen. Ik kijk naar je lijf, vaak gestrekt in afweer, niet om tegen aan te schurken, niet  om je geborgen bij te voelen. Je wist niet hoe dat moest. Toch een lichaam waar ik van houd omdat het (van) jou is.

Morgen zul je slechts een herinnering zijn. Hoewel ik ‘de kouwe kant’ ben zul je voor mij een warme herinnering zijn, zeker weten. Want jij was mijn schoonmoeder. Mijn warme schoonmoeder.

Advertenties

Creatieve vrouwen in Zoetermeer

Rondkijkend in Zoetermeer zijn er allerlei vormen van creativiteit te zien. Denk maar aan de mozaïekbankjes, de adoptierotondes en diverse kunstprojecten. Maar meer nog vindt plaats achter de voordeuren bij mensen thuis. Kleinschaliger maar zeker niet minder belangrijk. Maakt u kennis met Ilse Philips en Heleen de Lange, twee sprekende voorbeelden van creatieve Zoetermeerse vrouwen, die verder gaan dan een leuke hobby uitoefenen.

Wat doe je en hoe zou je jouw stijl omschrijven?

Ilse: Ik ben illustrator voor interieur en textiel, ik ontwerp ‘designs met een twist’ die verwerkt worden op stof en papier. Deze ontwerpen lenen zich uitstekend voor verschillende toepassingen, zoals bijvoorbeeld kussens, behang, placemats, kaarten of shawls. Ik heb ook een kinderlijn. Mijn assortiment is best groot. Mijn stijl is uniek! Door de vrolijke kleuren heeft het een frisse uitstraling.

ilse 8                 ilse 6                    ilse 7              ilse 5

Heleen: Ik ben beeldend kunstenares, ik maak vooral schilderen en soms ook beelden. Ik schilder met een paletmes zodat er lagen ontstaan. Altijd begin ik met een oranje-rode achtergrond omdat deze kleuren warmte geven en om mijn werk een zekere herkenbaarheid mee te geven. Mijn stijl is figuratief-abstract te noemen, je weet wat je ziet maar het is niet gedetailleerd uitgewerkt.

heleen 3          heleen 4        heleen 5

 

Waarom doe je dit, wat inspireert je?

Ilse: Ik heb altijd al getekend en me overal door laten inspireren. Of het nou een kindertekening, een dier, of alleen maar een deel van een dier of een geluid of een woord is. Heb je wel eens gezien hoe mooi de vorm van de cholerabacterie is? Ik ben autodidact. Toen de jongste naar school ging besloot ik er iets mee te gaan doen, heb mijn ontwerpen officieel vast laten leggen en ben een bedrijf gestart.

Heleen: Ook ik ben autodidact! Nadat ik wat verfspullen van mijn man vond en er mee aan de slag ging ontdekte ik dat ik me door het schilderen beter kon uitdrukken dan met woorden. Maar ik wil ook graag anderen iets meegeven. Ik schilder vooral vrouwen omdat ik vind dat vrouwen er mogen zijn in deze maatschappij. Het sloeg aan bij het grotere publiek want sinds 2005 ben ik officieel professioneel kunstenares met vaste exposities in een galerie in Culemborg en in Amersfoort. Daarnaast doe ik kleinere projecten en gaf ook wel workshops.

Hoe vaak werk je er aan en hoe combineer je dat met de thuissituatie?

Ilse: Drie dagen per week ben ik met mijn bedrijf bezig maar ook ‘s avonds zit ik aan de grote keukentafel te tekenen en vooral te broeden en te proberen. Als de kinderen uit school zijn zitten ze vaak bij me aan tafel. Daarnaast werk ik vier dagen aan de TU in Delft, volg een studie interieur ontwerpen en heb een bezige, vaak uithuizige man. Met drie schoolgaande kinderen moet er wel strak gepland worden anders wordt het een puinhoop.

Heleen: ‘s Morgens schilder ik en ’s middags ben ik bezig met mijn brocante webshop. Tevens pak ik elk vrij moment, er staat dus altijd iets op de ezel. Ik ben veel meer ontspannen als ik ’s morgens eerst een uurtje kan schilderen, het geeft me energie. Omdat ik naast de webshop nog veel vrijwilligerswerk doe, wordt er regelmatig geschoven met de ‘werktijden’. Gelukkig vinden mijn (ook bezige) man en vier kinderen het erg leuk wat ik doe en dat stimuleert me ook. De kinderen hebben wel eens gemopperd dat ze op hun kamer moesten blijven omdat ik les gaf in de woonkamer maar nu zijn ze alleen maar trots op me.

Wat doe je met je eindproducten, wat wil je bereiken en/of uitstralen?

Ilse: Mijn ontwerpen worden in Amerika gedrukt en ik heb kopers binnen en buiten Europa. Nu graag nog in Nederland… Ik wil graag met mijn designs beroemd worden en zou graag zien dat er in ieder huishouden ´een IlsePhilips´ te vinden is. Een echte boodschap heb ik niet; ik doe wat in mij opkomt, ongeacht of het commercieel is.

Heleen: Ik verkoop in Nederland en soms in Duitsland. Met mijn werk wil ik echt iets uitdragen. Als mensen mijn schilderijen zien wil ik dat er een ontmoeting plaatsvindt. Ik geef daarom ook geen uitleg aan mijn doeken maar laat mensen het ondergaan en hoop dat er dan een oprechte wisselwerking ontstaat. Natuurlijk geeft het wel een kick als iemand mijn werk herkent als ‘een Heleen’.

Wat zou je andere vrouwen aanraden die ook zo´n creatieve drang hebben?

Ilse: Niets is zo erg als iets kunnen en er niets mee doen. Dit is mijn motto. Dus gewoon doen en proberen. Praktische tips zijn; let op gratis aanbiedingen, probeer door het investeren heen te kijken en grijp alle publiciteit aan. Een groot bijkomend voordeel is de onafhankelijkheid die je dan bereikt.

Heleen: Ga de mogelijkheden onderzoeken maar blijf er niet mee zitten. Vaak moet je je prioriteiten verleggen en dat moet je leren en accepteren. Zorg dat je een apart ruimte voor jezelf hebt en dat je tijd inricht om in die ruimte door te brengen. Dat huishouden loopt niet weg…

Meer creatiefs is te zien op http://www.ilsephilips.nl en op www.atelierheleen.nl