Tagarchief: voedselbank

Varken zonder euries

spaarvarken gewond

‘Geld moet rollen’ prima, maar dan moet je wel geld hebben natuurlijk. Armoede rukt op in Nederland. Programma’s als ‘Een dubbeltje op z’n kant’, ‘Geen cent te makken’, ‘Wat ben je waard’ kunnen nog jaren vooruit. Terwijl de opzet van die programma’s is: andere mensen duidelijk maken hoe makkelijk het financieel gezien fout kan gaan en wat voor werstrekkende gevolgen dit kan hebben. Na afloop denk je toch meteen ‘O nee, dat gaat mij niet gebeuren!’.

 

Ruim zeven jaar heb ik medewerking verleend bij de voedselbank en heb van dichtbij gezien dat mensen daar vaak terecht komen door ongelukkig toeval. Een zieke zzp’er, ontslagen kostwinner, door psychische of lichamelijke oorzaken moeite hebben met het leven, een scheiding. En voor je het weet heb je schulden, eerst een klein beetje, nog te overzien maar al snel volgt het een op het ander en is de (vaak niet riante) spaarpot sneller leeg dan voorzien. Maar zeker zo vaak komt het voor dat mensen niet begrijpen waar het geld blijft, dat het ‘opeens’ op is. Waar het ook vandaan komt, gemakzucht, mee willen doen met anderen, kinderen omkopen, geen ‘nee’ kunnen zeggen of struisvogelpolitiek, meestal begint het met iets kleins.

 

Vanmorgen was ik er weer duidelijk getuige van. Moeder en dochtertje lopen door de  winkel. Dochterlief vraagt bij alles ‘Mag ik die?’, moeder blijft standvastig en zegt even zo vaak ‘Nee!’. Uiteindelijk staan ze voor me bij de kassa. ’t Meiske probeert nog een keer een levensgroot speelgoedzwaard te veroveren ‘Maar ik die heb ik nog niehiet!’. ‘Nee!’ zegt moeder weer ferm, ondertussen met een triomfantelijke kijk-eens-hoe-sterk-ik-ben-blik rondkijkend! ‘Je hebt al een kussentje uitgezocht!’ Aha, denk ik, toch nog iets voor elkaar gekregen. Het was een kleinood van 15×15 cm en bleek niet geprijsd te zijn. Toen de kassamedewerker even later €1,50 aansloeg reageerde moeder ‘O…voor zo’n klein kussentje?…Oké dan maar’. De toon gaf aan dat zij zich beledigd voelde door de kassamedewerker maar had zij niet beter eerst zelf kunnen vragen naar de prijs? Ik bedenk maar wat.

 

In een andere winkel sta ik weer achter een moeder met een kind in een buggy (het was zo’n ochtend…). Zij zet haar kroost voor het snoepschap en wijst alles één voor één aan en vraagt ‘Wil je die?’. De dreumes was duidelijk moe en kreunde overal ‘Neehee!’ op. Na 16 pogingen gaf moe het op en snauwde ‘Wat ben jij vervelend vandaag!’. Ze wierp vervolgens een berg kleine kledingstukjes nonchalant naast de kassa maar toen de kassadame riep ‘Dertig euro alstublieft’ schrok zij zich een hoedje. ‘Hè, dat kan toch niet?! Laat eens kijken!’. Een voor een nam ze de kleine spulletjes in haar handen ‘Dit is maar twee euro, en dit maar drie, deze is éénvijftig en deze tweevijfennegentig!’ Ze vergat voor het gemak de boel bij elkaar op te tellen… Ze was nog steeds oprecht verbaasd, keek de kassadame aan alsof ze haar verdacht van miljoenenfraude maar toen ik toevallig, zonder enige bijbedoeling, een bescheiden kuchje liet horen, bond ze in en dreigde nog ‘Ik ga het thuis narekenen!’. Ik dacht alleen maar ‘Doe dat en neem voortaan een rekenmachine mee..!’

 

Advertenties

Touwladder steunt voedselbank

Alle kinderen van Katholieke basisschool de Touwladder hebben sinds half september ijverig C1000 zegeltjes gespaard voor een gratis boodschappendoos. Na een week had initiatiefneemster juf Carla voldoende zegels voor 1 doos. Daarna ging het er een stuk fanatieker aan toe. Toen de actie deze week afgelopen was stonden er maar liefst 20 dozen in de gang.

IMG_7525

                       

Een fantastisch resultaat waar Ruud Mons, coördinator van Voedselbank Zoetermeer, erg blij mee was. Nog blijer zijn de cliënten van de voedselbank want zij hebben weer iets extra’s in hun pakket!

IMG_7527

Nieuwe koffie voor Voedselbank

koffie-thee-benodigdheden

Een week gelden maakte ik melding van de diefstal van 250 pakken koffie uit de opslag van de Voedselbank. Behoorlijk verontwaardigd was ik en wilde dat meer mensen hier van op de hoogte waren. Daarom heb ik het bericht doorgestuurd naar andere media. Het AD pikte het meteen op en in de Dichtbij was het deze week ook te lezen. Vandaag werd ik geïnterviewd door het Streekblad voor een bijdrage voor komende week en aan hen kon ik heugelijk nieuws melden.

Als reactie op de publicaties heeft AH XL 250 nieuwe pakken koffie gedoneerd, een anonieme gever kwam op hetzelfde idee en Douwe Egberts wilde ook een steentje bijdragen zodat coördinator Ruud Mons opeens 750 pakken koffie te verdelen heeft

Het blijft een intens lage streek om van de voedselbank te stelen maar wat een verademing is het dan te zien dat er veel meer goede dan slechte mensen zijn.

DSCN0799

Voedselbank beroofd

‘Ik wist niet wat ik zag’, vertelt Ruud Mons, coördinator voedselbank Noordhove, ’ruim 250 pakken koffie gewoon verdwenen!’

Zo’n anderhalf jaar geleden heeft de Voedselbank de beschikking gekregen over een deel van een grote loods. Hier worden artikelen tijdelijk opgeslagen die geschonken worden bij speciale acties. Zoals die bij supermarkten waar het winkelend publiek gevraagd wordt iets extra’s te kopen en dat meteen na afrekenen kunnen doneren aan de voedselbank

‘Verschrikkelijk vervelend’, vervolgt Mons, ‘tegenover de gulle gevers en tegenover de vrijwilligers die er tijd en energie in steken zulke acties vlekkeloos te laten verlopen. Maar vooral heel schrijnend tegenover onze voedselbankcliënten!’

Mons gaat wekelijks naar de loods om uit de opgeslagen voorraad een keuze te maken waarmee de ‘gewone’ pakketten aangevuld worden. Toen hij na afwezigheid gedurende zijn vakantie weer in de loods kwam waren in eerste instantie de los- en laadkarren verdwenen. Deze werden op een hele andere plek teruggevonden en wezen daarmee op aanwezigheid van onbevoegden. Bij nader onderzoek ontdekte Mons de vermissing van ruim 250 pakken koffie verkregen op 18 mei jl. met een actie bij Albert Heyn XL in het Stadshart

‘Een diep trieste gebeurtenis’ volgens Mons, ‘Wie steelt er nou van de Voedselbank?!’

De cliënten kunnen flessen wasmiddel krijgen, blikken groenten, pakjes boter maar een bakkie troost zit er dus voorlopig niet in.

DSCN0803

Meidenmiddag

“Pas op hoor, dat zit wat los!”. Te laat. Ik sta met een deurkruk in mijn handen terwijl de andere helft nog in de deur zit. Manon van Seventer, jeugdcoach bij Stichting MOOI, herstelt de schade met een geroutineerd gebaar en verwelkomt me in gebouw ’t Outspan. Hier houdt zij elke donderdagmiddag ‘Meidenmiddag’.

Stichting MOOI staat voor Maatschappelijke Ondersteuning van Omgeving en Individu en de slogan ‘MOOI verbindt mensen’ uit zich onder andere in zaken als buurtbemiddeling, tienersoos, maatschappelijke stages en sociale vaardigheidstrainingen.

Gemiddeld, en ook vandaag, komen er 15 meiden. “Pas op dat zit los!” wordt nog zeker zes keer herhaald maar dan is de hele doelgroep binnen. De meiden zitten in groep 7 en 8 en komen van drie verschillen scholen in Noordhove. Ze kennen elkaar dus niet allemaal van school; de meidenmiddag verbindt hen. Eerst wordt er wat tafeltennis en tafelvoetbal gespeeld, gekletst en vooral veel gegiecheld. Even bijkomen van school met een bekertje limonade.

Daarna worden er taken verdeeld. In het kader van een (uitgestelde) culturele middag hebben sommige meiden eten en snoep meegenomen. Ze zijn druk bezig dit presentabel te maken terwijl anderen de (tennis)tafel dekken met vrolijk gekleurde bordjes. Wie zich niet geroepen voelt kan nog snel even buiten spelen. “Pas op de…!”. Weer te laat.

Als iedereen even later aan tafel zit en het eten nog op slinkse wijze wordt achtergehouden in de keuken mag ik de meiden wat vragen stellen. Het blijkt dat vooral de gezelligheid de aantrekkingskracht vormt. “Samen make-uppen of cupcakes bakken is super leuk en het allerleukst was wel de fotoshoot die we mochten maken met een echte fotograaf!”. Mijn vraag of er ook wel eens serieuze zaken aan de orde kwamen levert een licht verontwaardigd gesnuif op. “Natuurlijk! We praten wel eens over pesten en we hebben voor de Kerst een pakkettenactie georganiseerd voor de voedselbank! Waarschijnlijk gaan we binnenkort meewerken aan een buurtfeest.”

Manon vertelt me later dat ze ook iets aan meningsvorming doet “In spelvorm leren ze dan om te gaan met vragen als ‘wat zijn je grenzen en hoe geef je die aan’. Dit soort onderwerpen is natuurlijk bij uitstek geschikt als je met meiden onder elkaar bent”.

De meiden zitten lekker te snoepen, drop uit Engeland, koekjes uit Turkije en gifgroene sponscake uit Indonesië. Ik laat ze met rust en stap op. “Dag schrijfmevrouw, schrijf maar dat er nog meer meiden moeten komen!”. “Dag meiden, dag Manon, MOOI werk is dit!”. “Pas op!!!”

Strooigoed in januari

Nee, dit is geen schrijffout, het gaat over strooigoed en niet over strooizout. Strooigoed kennen we eigenlijk alleen van ons Sinterklaasfeest in december. Plus van alle maanden daarvoor als het al in de winkels verkrijgbaar is maar nooit van daarna. Hoogstens nog een kleine week in de aanbieding maar dan zijn de schappen hard nodig voor de kerstartikelen. Strooigoed in januari is alleen te vinden bij de voedselbank.

Hoe dit precies werkt legt Ruud Mons graag uit. Vanaf het allereerste begin in 2004 is hij coördinator van uitdeelpunt Noordhove. ‘Distributiepunt Haaglanden levert wekelijks de pakketten die gevuld worden door bedrijven uit heel Nederland. Dit klinkt simpel maar er gaat een hele organisatie achter schuil. Er vindt ook uitwisseling plaats met andere regio’s, soms rijden koelwagens af en aan en zo is het elke week een verrassing wat er in het pakket zit.’

Deze zeer actieve coördinator heeft zelf ook lijntjes uitgezet om het pakket, dat door de crisis ook minder is geworden, aan te vullen. Zo is daar een kerkenactie waar iedereen op een afgesproken datum een of meerder blikken groenten mee neemt. Wat te denken van de actie in winkelcentra waar bezoekers gevraagd wordt iets extra’s te kopen en dit direct te deponeren in de daarvoor bestemde dozen. Of de jaarlijks terugkerende actie waar overgebleven kerstpakketten van grote bedrijven worden afgestaan aan de voedselbank. Dit zijn slechts enkele voorbeelden.

Een andere vorm van bijdragen is het ter beschikking stellen van een opslagplaats voor de door acties geleverde goederen. ‘Mijn vrouw is hier ook erg blij mee, er is weer een logeerkamer beschikbaar’ lacht Mons. Heel iets anders zijn de aangeboden kortingsbonnen voor restaurants of vakanties, ze kunnen mensen die het moeilijk hebben zoveel vreugde geven. En dan zijn er nog de financiële giften, hiervan kunnen door Mons aanbiedingen gekocht worden, van vlees tot tandenborstels. Afgelopen donderdag nog kwam er een afvaardiging van de vereniging ‘Vrouwen van nu’ in de persoon van Heleen de Lange een cheque ter waarde van 150 euro overhandigen. Dit bedrag is door de vereniging bij elkaar gebracht door een collecte te houden tijdens het Kerstdiner. Eten en anderen laten eten dus.

Omdat de voedselbank dus altijd afhankelijk is van wat de bedrijven over hebben is het te begrijpen dat de goederen altijd achter de feestdagen aanlopen. Kerstkransjes en cranberrysaus in februari, paaseitjes in mei, oranjesaus na de EK en chocoladeletters en strooigoed in januari. En wat blijkt? Net zo lekker!