Tagarchief: vluchten

Vluchten kan niet meer?

samenschuilen

Frans Halsema en Jenny Arean zongen er destijds al over; ‘Vluchten kan niet meer’… En toch staan de kranten er dagelijks vol van. Wereldwijd bestaan er ruim 12 miljoen vluchtelingen en dan zijn dit alleen de geregistreerde vluchtelingen. 12 miljoen!

Iedereen herinnert zich de groep Irakese yezidi’s die op een berg zaten, gevlucht voor de IS. Gaat de IS op haar beurt nu vluchten voor de aanvallen van de USA? Al zo lang zien we de overvolle bootjes met vooral mannen, vluchtend op zoek naar een beter leven, maar die vaak de overkant niet halen door uitdroging of piraterij. Dit zijn slechts voorbeelden van een wereldwijd probleem. Denk je eens in: hoe wanhopig moet je zijn om alles wat je hebt en iedereen die je lief is achter te laten, je in het ongewisse te storten, je leven niet zeker te zijn, constant in angst te moeten leven en geen idee hebben van waar je zult eindigen.

In Nederland horen we zulke verhalen wel eens gedetailleerd voorbijkomen bij het programma ‘Hello Goodbey’. Vluchtelingen die nu zover zijn dat hun familie kan overkomen bijvoorbeeld. Altijd schrijnend om te vernemen wat mensen hebben meegemaakt. Want als je overstap haalt, hoe dan verder? Wonen, werken, leven? Weer een identiteit krijgen. Stichting Vluchtelingenhulp reikt gelukkig vaak een helpende hand maar zelfinitiatief en inzet zijn ook van belang.

Andere vluchtelingen die wij in Nederland hebben zijn de ‘uitvluchtzoekers’… Henk Krol, Ordina, Vestia: ‘ja maar…’ Vluchten in smoezen, in mooie misleidende praatjes. Zelfs pesten heeft iets met vluchten te maken. Een pester handelt uit vluchtgedrag ‘ik weet niet wat normaal is, zal dit nooit toegeven, dus doe ik maar wat’. Het slachtoffer van pesten toont ook vluchtgedrag ‘ik kan er niet mee om gaan dus zoek ik iets tastbaars als huilen, zelfverminking, of erger’.

Gisteravond hoorde ik van de nieuwste soort vluchteling: de klimaatvluchteling. Er schijnen 35000 walrussen naar Alaska gevlucht te zijn omdat de ijsschotsen waar ze normaal gesproken op uitrusten om even op adem te komen of hun jongen te baren, er niet meer zijn. Gesmolten!

Al met al een triest verhaal: mensen vluchten voor elkaar en jagen elkaar op deze manier de wereld rond! Maar het lied van Frans en Jenny heeft ook de mooie regels ‘Schuilen kan nog wel, schuilen bij elkaar!’ Misschien moeten we dit eens iets vaker doen, gewoon lekker bij elkaar zijn en er iets gezelligs van maken, elkaar accepteren, respecteren, uniek blijven met je eigen ideeën maar toch ook samen! Durf het te vragen ‘Mag ik bij jou?’ en let een beetje op elkaar!