Tagarchief: vangen

De Blik

Je mag blij dat je dit nog kunt lezen. Of beter gezegd ik mag blij zijn dat ik dit nog kan schrijven! Ik heb gisteren namelijk tot drie keer toe De Blik gekregen. De blik van ‘Mens, bemoei je er niet mee!’, de blik van ‘Verdwijn! Los op! Verlaat deze plek!’, de blik van ‘Als blikken konden doden’. Levensgevaarlijk dus. Op het nippertje aan de blikkendood ontsnapt.

Ik was die dag al zeker zes keer bijna van mij sokken gelopen, gefietst, gescooterd door zombies op zoek naar virtuele wezentjes. Zombies met verwrongen geesten, verkrampte handen en rode ogen die plotseling, onaangekondigd, blijven stilstaan om…eh…iets te vangen. Het gaat hier om kleine maar ook grote zombies, alle kleuren zombies, alle rangen en standen zombies. Van haastige kantoormeisjes tot huisvaders, van basisschoolleeftijd tot ver, heel ver, daar boven.

Nu kun je daar natuurlijk geagiteerd op reageren maar dat helpt niet. Je dringt niet door tot hun wereld. Daarom dacht ik er goed aan te doen me enigszins in te leven in hun belevingswereld en belangstellend over te komen. Zo vroeg ik een jongetje van een jaar of tien, die in opperste concentratie over zijn  scherm stond te vegen ‘Hoeveel heb je er al?’. Ik had namelijk gekoekeld naar het doel van het spel en in de beginnerinstructie staat vermeld dat je er 150 moet verzamelen/vangen. Dus dit leek mij een logische vraag. Het ventje schrok echter zo van mijn oprechte belangstelling dat hij vergat te vangen. Ik kreeg De Blik. Een veel grotere jongen, met een reuzenbaard en een Pokémon t-shirt, stopte opeens met fietsen. Hij veegde en veegde. ‘Hè, te laat’ zuchtte hij diep teleurgesteld. In een poging hem op te beuren opperde ik ‘Heb je al achter die boom gekeken?’. Ik kreeg wederom De Blik. Even later wilde ik een fietspad oversteken maar er stond een jongedame met een scooter. Ze wendde haar mobiel alle kanten uit, omhoog, omlaag, schuin achter. Als een regisseur die de juiste hoek zoekt. Ik dacht nog even dat ze een juiste positie voor een selfie zocht dus bood ik haar spontaan aan ‘Zal ik even een foto van je maken?’. Ik ontving voor de derde keer De Blik.

Mijn strategie werkte niet zoals bedoeld maar ik heb me een Snorlax gelachen.

snorlax