Tagarchief: Uiteinde

Uiteinde

uiteinde

Ik ga je wat bekennen. Dat kan ik nu wel vertellen twee dagen voor het eind van het jaar. Ik kan in elk geval zeggen dat ik de fout dit jaar nóóóóóit meer zal doen en mijn leven volgend jaar zal beteren. Dit gaat over je mee laten sleuren en er depri van worden. En vertrouw me: dat moet je niet doen!

Een wat uit de gratie geraakte wens is ‘Fijne kerstdagen en een zalig uiteinde!’. In mijn onnozelheid heb ik jarenlang niet anders gedacht dan dat dit een hele logische wens is. Je eet je ten slotte een slag in de rondte met Kerst en wat is er dan zaliger dan dat die overdadige diners je lichaam via het daarvoor bestemde uiteinde verlaten. Veel later begreep ik het pas. Het uiteinde in de zin van het laatste stukje van het jaar. Het eind, het slot, het over en uit.

Het heeft toch iets triestigs. Zo definitief, zo onomkeerbaar, zo uitzichtloos. Verdorie, weer een jaar om en ik wou nog zo graag dit en dat en zus en zo. Zo had ik het jaar niet bedoeld. Ik kan me bijna inleven dat iemand daar depri van wordt.

Uiteinde is dus het uiterste punt van iets. Het uiteinde van de draad die je door de naald moet steken. Het uiteinde van mijn geduld na zevenentwintig keer te worden doorverbonden. Steek het uiteinde van de weet ik veel wat voor kabel in de weet ik veel wat voor ingang. Sluit maar aan bij het uiteinde van de rij wachtende bij de kassa. Grrr!

Uiteinde blijkt ook een gehucht te zijn. Daar wonen werkelijk mensen. De Uiteinders.  Aan de Uiteinderseweg  naast de Uiteinderseplas. Een dorp met uiteinderse gezelligheid. Het ligt in Groningen en valt onder gemeente Delfzijl. Ik kan me ook voorstellen dat je dáár depri van wordt.

Tot overmaat is er een schrijfwedstrijd uitgezet met als thema ‘Pleeg een moord in 25 woorden’. Het stond zomaar op internet. Deadline 31 december. Hoe verzinnen ze het. In deze trieste tijd. Een verhaal met een lijk. In het uiteinde van het jaar. Wat op zich uiteindelijk een uiteindelijk oplevert… Nu ik toch in de stemming ben heb ik maar meegedaan. Een moord in 25 woorden, excl. de titel.

 

Sporen

Het ging zo makkelijk.

Omstanders zagen dat ik je tegenhield.

Zo leek het. In werkelijkheid duwde ik.

De intercity Den Haag-Enschede deed de rest.

 

Getsie, luguber hè! Negatief en depri! Vind er niks aan! Don’t try this at home hoor! Maar ik snap het ook wel weer. Het komt allemaal door die rare uitdrukking ‘Zalig uiteinde’. Het zuigt je mee in een negatieve spiraal en dat wil ik niet meer! Jij toch ook niet?

We moeten dat omdraaien naar iets positiefs. Wat dacht je van deze wens: ‘Een stikgoeie start!’, ‘Een bereboeiend begin!’ of  ‘Een aantrekkelijke aanvang!’. Maar ja, je moet met zo’n wens wel een heel jaar doen. Dus beter is misschien: ‘Daverende dagen, wonderschone weken, memorabele maanden en een joppie jaar!!!’.

Nou ja, het doet er ook niet toe. Als je me maar belooft volgend jaar vooral te gaan genieten van alle positieve dingen in het leven!!!

 

Advertenties