Tagarchief: tomtom

Tom en ik

De vakantie heeft me veel goeds gebracht. Mooie dingen gezien, lekkere dingen gegeten, ander landschap, andere luchten, andere taal, leuke mensen ontmoet, maar het was vooral goed voor onze relatie. Voor de relatie van Tom en mij.

Ik had al best een tijdje problemen met hem want hij zette mij destijds ongevraagd gewoon aan de kant. Ik was opeens totaal overbodig. Kijk, vroeger, nog niet eens zo heel lang geleden, zat ik bedolven onder Het Beste Boek Van De Weg, een aantal wegenkaarten van de ANWB, en een voor-de-zekerheid-printje, naast de chauffeur om hem en de rest van de inzittenden feilloos naar de juiste bestemming te leiden. Totdat Tom kwam. Ik was direct werkeloos.

Waar ik ook moeite mee had was zijn dubbele naam. Ik noem mezelf toch ook niet IkIk… Een dubbelnaam hoort alleen bij Mama, Papa, jojo en bonbon. Ik vind dat nogal hoog van de toren blazen. Het gaat uiteindelijk allemaal om vertrouwen. En dat moet je winnen. Jij ook Tom (tom).

En dan wordt Tom meteen zo familiair tijdens een vakantie! Hij denkt serieus dat wij in vakantietijd ALTIJD de toeristische route willen rijden. Nee Tom, dat is NIET zo! We willen ook wel eens snel van A naar B. En niet elke dag langs charmante dorpjes rijden van 11 woonhuizen, 5 boerderijen, 1 supergroot hotel en 1 schoolbusstop, om met zekere regelmaat uren achter een aftandse tractor te sukkelen.

En die eigenwijsheid!!! Er staat duidelijk op de blauwe borden dat we rechtsaf moeten maar Tom stuurt ons rechtdoor. Of als wij per ongeluk eens één klein afslagje missen meteen mekkeren over omkeren in plaats van de route flexibel aan te passen.

Maar enfin, het is uiteindelijk toch goed gekomen tussen ons hoor. Ik kijk voortaan heerlijk ontspannen naar buiten. Noem hem gewoon enkelvoudig Tom. Gun hem ook zijn pretjes in de vakantie, hoe vaak komt hij nou in het buitenland…? En eigenwijs? Uiteindelijk brengt hij me overal dus: misschien is wijsheid hem wel eigen…

 

Advertenties

Samsam

Eerst hadden wij een Truus. Wegens stemproblemen moesten wij haar wegdoen. Ze gleed ook regelmatig van het dashboard hetgeen niet erg elegant overkwam. Ja, het was een rebelse meid, die net iets te vaak in de clinch lag met de bestuurder. Twee eigenwijzen aan één stuur, dat wordt ruzie op den duur. Uiteindelijk was zij niet meer te houden. Ze moest er uit!

Toen kwam Sander. Rustig en bedaard loodste hij ons overal doorheen. Oneway straatjes in een Engels dorpje waren voor hem een lachertje. Dwars door een stad als Kopenhagen vond hij serieus grappig. Ook op slinkse wijze langs Parijs suizen bracht hem niet van zijn stuk. Een Sander waar je op kunt bouwen! Slechts één keer heb ik hem in lichte paniek gezien. De chauffeur parkeerde de auto met de neus richting water en we hoorden ‘Indien mogelijk, keer om!’. Sander riep het drie maal, steeds een octaaf hoger en steeds sneller. Ik durf te beweren dat ik hem zachtjes een zucht van verlichting hoorde slaken toen we daar weer vertrokken…

Een paar weken terug was Sander uit logeren en moesten wij noodgedwongen het oude ambacht kaartlezen weer oppakken. We moesten handmatig de juiste weg vinden. Met een kaart. Met vouwen. Veel vouwen. Gescheurde vouwen. De gezochte straat stond precies op zo’n vouw. Zagen we drie kwartier later. Nimmer hebben wij een huisgenoot zo warm onthaald als onze Sander.

Alleen zijn logo:

tomtom

Wat stelt het nou toch voor? Die twee handjes. Zwaaien ze? Wapperen ze? Willen ze ons de hand reiken? Klappen ze van blijdschap? Duiden ze op handwerk? Roepen ze op met zonder handen te rijden? Zijn het twee handen op 1 buik? Nou ja, we weten wel meteen dat Sander uit een goede familie komt, een familie van stand met een dubbele naam, met een eigen familiewapen! Geen diva zoals ZsaZsa, geen heerlijkheid van chocola bonbon, geen simpele samsam deal, maar een betrouwbare en behulpzame nazaat van de familie Tomtom!