Tagarchief: studie

Verhalenslang 3/25

(De laatste zin van het vorige verhaal is de eerste zin van dit verhaal. Ze hebben niets met elkaar te maken.)

knoop 2

Het is een meisje met knalrood haar. Ze schaterlacht. Ze huilt. Ze daagt uit. Ze lacht. Ze is boos. Op de laatste foto ligt haar rechter wijsvinger op haar lippen en heeft één oog dicht. Alsof je deelgenoot maakt van een groot geheim. Hij gaat rechtop zitten en laat verwonderd de camera op zijn schoot rusten. Al zijn hebben en houden past precies op dit bankje, met wat ruimte voor zijn blikjes bier. Zo’n mooie vondst heeft hij nog nooit gedaan. Het ding lag zomaar op de bank. Zijn bank. Onder de grootste kastanje van het park. Hij draait de camera om en om en probeert een prijs te bepalen. Hoeveel zal Joop hem hiervoor willen geven. Het is een prachtig ding.

“Meneer, mag ik u iets vragen? Heeft u toevallig een camera gevonden? Ik denk dat ik hem hier ergens heb laten liggen!” De slungelige jongeman kijkt hem serieus aan. Aha, de camera is vergeten dus. Dan is het een gevonden voorwerp en mag hij er mee doen wat hij wil. Verkopen ook. Voor alcoholisch levensonderhoud. “Nee,” zegt hij: “Niet gezien. Maar ik wil je wel helpen hoor. Als jij nou daar verderop zoekt zal ik hier nog eens goed kijken.” De jongeman steekt aarzelend een hand op druipt af. Nogmaals bekijkt hij de intrigerende foto’s . Het meisje doet hem aan iemand denken. Zijn dochter zal nu van dezelfde leeftijd zijn. Ruim tien jaar niet gezien.

“Nou jongeman, je boft, ik heb een camera gevonden!”

“Echt! Ik ben u eeuwig dankbaar!’

“Maar kun je bewijzen dat hij van jou is?”

“Ja natuurlijk!” Hij ratelt alle details van het toestel op.

“Dus deze camera is van grote waarde voor jou?”

“Ja meneer, ik heb hem hard nodig voor mijn opleiding. Mag ik hem nu terug?”

“Wat zijn de laatste foto’s die er op staan?”

“Een fotoshoot met Belinda! Mooi meisje, beetje bleek maar dat heb je snel met roodharige. Ze had ze nodig voor haar portfolio. Gelooft u me nu?”

“Oké dan. Hier. Mag ik zeggen dat je mooie foto’s maakt? Maar hoe kan het ook ander met zo’n model. Doe de groeten aan Belinda!”

Hij raapt zijn spullen bij elkaar en sjokt weg. Naar een ander bankje. Dromend van een ander leven. Met een roodharige dochter. Het lege blikje rolt in het gras.

Advertenties

Ik zeg toch “neehee”!

Even naar de stad. Niets nodig maar wie weet.

Midden op straat komt er een jongeman naar me toe. Met uitgestoken hand. “Hééé, een hele goede morgen. Heeft u even tijd!” Ah nee, niet zo’n opdringerige straatverkoper. Ik beweer haastig echt geen tijd te hebben en versnel mijn pas.

“Héééé, een hele goede morgen. Heeft u even tijd!”, hoor ik achter me. Een man van middelbare leeftijd loopt er met open ogen in….

  • Nou…eh,….
  • Mijn naam is Justin, met wie heb ik het genoegen?
  • …eh… André…
  • Hééé André, gaaf man, alles goed met je André?
  • …eh..ja hoor…
  • Héé André, vind jij ook dat de wereld er zwaar waardeloos aan toe is, ja hè. Zo’n kerel lijk jij mij wel!
  • …eh…nou het kan af en toe beter…
  • Precies André, jij slaat de spijker op z’n kop! Hebben ze jou al eens gevraagd voor de gemeenteraad? Nee?!!! Ze weten niet wat ze missen. Man, André, ik hoef jou dus ook niet uit te leggen dat studie de sleutel tot succes is!
  • …eh…nee….ja…eh…
  • Weet je wat ik jou ga geven? Een lege envelop!!! Daar mag jij in stoppen wat jij wilt en dan de envelop aan dat leuke meisje daar geven. Ik ga niet kijken André, want ik vertrouw jou! Sterker nog; ik draai me om en laat jou zelf bepalen hoeveel je er in stopt, ik dring je niks op zie je dat wel?

Ik verwonder me dan altijd over de André’s in de wereld. Aan de andere kant kom ik zelf ook niet snugger over met “Sorry, echt geen tijd”. Had ik maar het lef…

  • Hééé, een hele goede morgen. Heeft u even tijd!
  • Tijd zat maar geen zin.
  • Haha, ik hoor het al; u vindt de wereld ook al zwaar waardeloos!
  • Nee hoor.
  • Hebben ze u al eens voor de gemeenteraad gevraagd, u kunt goed debatteren.
  • Anders nog iets?
  • Hoe heet je eigenlijk?
  • Mevrouw.
  • Heeft u iets over voor studerende kinderen?
  • Je hebt toch studiefinanciering?
  • Mag ik u vragen een bijdrage in deze envelop te doen en daarna aan dat leuke meisje te overhandigen.
  • Vraag maar.
  • Eh… o, ik zie dat ik daarginds nodig ben, dag mevrouw…

Had ik het lef maar….