Tagarchief: straf

Buiten komt binnen

De deur valt achter Niels dicht. Hij knijpt zijn ogen wat toe voor de sterke zonnestralen. Hij kijkt links en rechts. Slingert dan zijn weekendtas over zijn schouder en loopt naar rechts. ‘We willen je hier niet meer zien!’, waren de laatste woorden die hij hoorde. Pffff, alsof hij hier ooit nog een stap naar binnen zou willen zetten. Nee, hij ging het allemaal anders doen. Hij had intussen een goed vak geleerd, met zijn handen maakte hij de mooiste meubels. Hier zou hij in verder gaan, hoe dan ook. Maar eerst gaat hij naar Astrid en zijn kleine prinsesje Zoë. Zodra hij aan de kleine meid denkt versnelt hij zijn pas. Hopelijk kent ze hem nog. En voor Astrid heeft hij wel wat vragen.

Hij blijft een paar tellen buiten voor het raam staan. Hij ziet haar in de keuken staan, ze snijdt iets, gooit het in een pan en roert erin. Het zal haar wondersoep zijn. Hij grijnst, wat houdt hij van die vrouw! Alsof ze voelt dat er naar haar gekeken wordt, draait ze haar hoofd opeens richting hem. Ze laat de lepel vallen en haar mond zakt open van verbazing. Hij hoort haar niet maar weet zeker dat ze een kreet slaakt. Aarzelend steekt hij een hand op en loopt de tuin in naar de voordeur. Met zijn sleutel opent hij de voordeur. Ten minste, dat probeert hij. Dan vliegt de deur open.

‘Wat doe jij hier nou?’, roept Astrid hijgerig.

‘Heb je nou de sloten veranderd?’, vraagt Niels, ‘Waarom?’

Als vreemden staan ze tegenover elkaar. Dan doet Astrid een stap naar achter om hem binnen te laten.

Niels kijkt de kamer rond. Veel dingen zijn vertrouwd, andere niet.

‘Koffie?’

‘Ik ben na drie jaar thuis en jij vraagt of ik koffie wil?’

‘Tja, ik vind dit een beetje lastig…’

‘Weet je wat ik lastig vind? Ik vind het heel lastig te begrijpen dat jij het laatste jaar niet één keertje langs bent geweest. En ik vind het lastig om al die doorzichtige smoesjes te moeten geloven. Maar ik vond het lastig het via de telefoon te zeggen. En wat ik superlastig vind is om Zoë zolang niet te zien. Waar is ze eigenlijk?’

‘Buitenspelen.’

‘Je wist toch dat ik zou komen? Ik had een iets uitbundiger onthaal verwacht eerlijk gezegd.’

‘O, dus jij wilt dat we allemaal door het dolle zijn dat jij je straf erop hebt zitten? Dat jij ons voor schut hebt gezet met je capriolen, dat jij zo nodig geld moest verduisteren van de zaak, dat wij daarna juist financieel op een houtje moesten bijten, dat wij nagewezen worden als de vrouw en dochter van een crimineel, zullen we dat ook meteen maar vieren dan? Wat denk jij nou?!’

Niels staart haar verwonderd aan en weet even niets uit te brengen. Dan vliegt de achterdeur open en stormt Zoë de kamer binnen. Even stokt ze haar activiteiten, bekijkt Niels goed en vliegt hem dan spontaan om de hals.

‘Papa!!! Je bent klaar met het in buitenland werken? Ik heb je zo gemist! Blijf je nou hier? En heb je mijn nieuwe zusje al gezien?’

 

 

 

Origami

Ik heb er niets mee. Vind het wel kunstig en gezellig om naar te kijken. Maar alsjeblieft laat mij dit niet doen! Ik ben er niet geschikt voor. Ik ben er te luxe voor of te aanstellerig, het is maar net hoe je het bekijkt. Ik gun anderen het plezier er van maar voor mij is het een regelrechte straf. Kamperen.

Ik vergaap me aan de folders met kampeerbenodigdheden. Ook zo iets, je hebt zo veel nodig! Je begint met een tent. Dat snap ik. Er staat er eentje in van 4.60 m bij 2.30 m, met als hoogste punt 1.65 m.  Geschikt voor z’n vieren. Vier wat denk ik dan? Vier muizen?! Dan mag ik op mijn knietjes naar mijn opblaasbed schuifelen. Liggen er twee opblaasbedden dan is de tent vol. Waar laat ik mijn garderobe, mijn bescheiden collectie schoenen, mijn boeken, mijn chocoladevoorraad? Ik weet ook wel dat er speciale campingkastjes bestaan. Eerst moet je het stalen frame in elkaar zetten (waarvan deel a nooit in deel b past), dan de bijgeleverde stoffen hoes er overheen en aan de voorkant zit een schattig oproldeurtje. Wanneer rol je dit deurtje netjes op? Ook op je knietjes… Dan de gezellige dingen zoals vliegenmeppers, insectenlampen en wespenvangers. Van harte aanbevolen. Op diezelfde pagina staat ook een aanbieding van vaatwastabletten: 10 stuks in een speciale vakantieverpakking! In een tent? Wat te denken van een onmisbare regen-/wind- en thermometer! Dan weet je tenminste ook nog wat voor weer het is…

En dan valt het mij op dat alles maar dan ook alles op- en uitvouwbaar is. De tent  natuurlijk maar er bestaan ook opvouwbare emmers, wasbakken, containers en wasknijpermandjes! Kampeerders zelf ook: zij moeten zich behoorlijk opvouwen willen ze in de vouwtent de vouwen in het gezicht kunnen slapen. Eigenlijk is kamperen dus een uitvergrote vorm van origami…

origami tent

Prietpraat

 

giraf

Ik loop door de gang van school en zie een jongetje staan. De 7-jarige schat kijkt wat beteuterd maar zijn gezicht klaart op als hij mij in het vizier krijgt. ‘Kom je me halen? Mag ik met jou mee?’. Vorig jaar was hij een vast klantje bij mijn Remedial Teachingwerk. ‘Nee joh, jij kunt het nu zo goed zelf, het is niet meer nodig! Maar eh….wat doe jij eigenlijk op de gang?’. ‘Ik heb straf juf’, fluistert hij, zijn neus richting schoenen. ‘O waarom dan?’, vraag ik niet nieuwsgierig. ‘Ik zat te klieren juf’, antwoordt hij eerlijk. ‘Wat jammer’, geef ik diplomatiek terug. ‘Ja maar juf,’ het blonde koppie heftig omhoog ‘ik was gewoon even vergeten dat ik dat niet meer zou doen!’…

Een 10 jarig meisje heeft een nieuw diersoort uitgevonden! Toen ik haar vroeg een aantal wilde dieren te benoemen kwam ze met ‘Tijgers, panters en antilopers’. Nu ken ik wel hardlopers, die over het algemeen doodlopers zijn, ik ken ook doorlopers, leeglopers, landlopers, koplopers, maar antilopers? Toch kon ik me er snel in vinden; ik houd ook niet zo van lopen…