Tagarchief: stotteren

Mmmmmmm

Ik weet niet of ik de enige ben maar ik heb zo’n rare gewoonte. Heel hinderlijk. Lastig ook en heel moeilijk af te leren. Maar ik doe echt mijn best. Dat moet je geloven. Wat het is? Als ik met iemand praat die een plat Amsterdams accent heeft…doe ik binnen drie zinnen mee in het Amsterdams. Zo ook met Haags, Fries of Limburgs. Ook stopwoordjes van een ander neem ik razendsnel over. En ik trap er ook in als iemand bij elk vijfde woord zijn wenkbrauwen optrekt. Binnen de kortste keren zit ik als een malle te fronsen. Over knipogen wil ik het niet eens hebben. Waar wil ik heen?

Wij gingen gisteravond gezellig uit eten. Na enig speurwerk kwamen we uit bij Herberg De Boer’nkinkel. What’s in a name… Het was boers maar niet kinkelig. Eerder landelijk, met kleine raampjes en luikjes, met hoekjes en nisjes, met balken plafonds en vriendelijke bediening. Al met al een genoeglijke bedoening. Een gezellige dame kwam de bestelling opnemen en al snel werd de eerste gang gebracht door een keukenhulp. Deze jongeman had tevens de opdracht de gasten uit te leggen wat er precies op het bord geserveerd werd. Toen hij mijn aspergesoep uitlegde merkten we dat er veel moeilijke letters in voorkwamen, het klonk als a-a-a-p-p-p-erges-s-s-oep. Mijn tafelgenoot maakte het nog bonter, hij kreeg p-p-p-até m-m-m-et p-p-p-ittige m-m-m-osterds-s-s-aus. Gelukkig was dat laatste een koud gerecht. Ik was blij dat ik de pommodorisoep met pijnboompitten en Parmezaanse kaas niet had besteld.

De jongen deed vreselijk zijn best, bleef constant glimlachen en wij glimlachten voluit terug. Ik wilde hem over zijn bol aaien en riep bijna ‘G-g-g-eef-f-ft n-n-n-iks joh!’ Het hoofdgerecht hadden we al besteld maar als ik het van te voren geweten had…had ik gewoon ‘pasta’ besteld. Nu kregen we ‘b-b-b-iologisch v-v-v-ark-k-ken met a-a-a-sperges op een bedje van a-a-a-rdap-p-p-p-p-elp-p-p-uree.’ Ik hield me in en zei niet ‘l-l-l-ek-k-k-er hoor, b-b-b-ed-d-d-ankt!’

Toen de juffrouw van de bediening kwam vragen of we nog een toetje bliefden moest ik even nadenken. Een Crême Brulee kon ik de jongen niet aandoen evenals de Chocolademouse met meloenpartjes. Net toen ik wilde zeggen ‘Doe maar gewoon ijs’ stelde zij verse aardbeien voor. Tja, daar kan niets tegenop. Even later stond Brugman met twee reuzenborden ‘a-a-a-rdb-b-b-eien uit eig-g-g-en t-t-t-uin m-m-m-et s-s-s-abignon en in het m-m-m-idden een b-b-b-olletje s-s-s-chocolades-s-s-orbet.’ De boel was bijna gesmolten maar hij keek zo trots dat ik alleen maar stotterde ‘M-m-m-m-m-m-m-m-m!’

Collage 2016-06-14 20_10_02

Overigens: we hebben er heerlijk gegeten en mijn rare gewoonte is bijna onder controle…

Advertenties