Tagarchief: stad

Opruiming

Al een tijdje niet naar de stad geweest. Met dit mooie weer geen strafwandeling dus hup naar buiten! Het tempo is nog niet wat ik zou willen maar hè, zo kan ik wel op het gemak van alles bekijken.

Drie jaar geleden liep ik langs een appartementje waar de bewoonster kennelijk net jarig was geweest. Ze had zelf een klein plekje op de bank ingenomen en de rest van de kamer stond vol met prachtige donkerrode rozen, helgele zonnebloemen en uitbundig bloeiende planten. Ik dacht toen nog wel…wat een onderhoud! Nu ik er vandaag weer langsliep en heel toevallig eens naar binnen keek, bleken de rozen een aantal tinten lichter, de zonnebloemen waren zachtgeel en de planten bloeiden nog net zo uitbundig maar dan onder een laag stof. Hier valt wel iets op te ruimen. Het vrouwtje zat nog net zo op het hoekje van de bank. Zij is toch wel echt???

Twee jaar geleden liep er een wit verfspoor door de stad. Een stel jonge mannen waren een piepklein pandje aan het opknappen met witte verf, maar kennelijk was de verfpot lek… Na een paar weken was de verf weggeregend en zag het zaakje er keurig uit: twee grote spiegels, twee stoelen, één tondeuse en een supergrote televisie en een knus bankje. Meer was er niet nodig voor een kapperszaakje. Elke bezoeker gaat met hetzelfde kapsel naar buiten want er is immers alleen één tondeuse. Van boven krijgt iedereen standje cavia en de rest standje super kort. De enige variatie is de geschoren scheiding. Bij het opruimen treft de baas uitsluitend zwart krulhaar. Maar het is er altijd druk. Als de kapper er is…

Een jaar geleden had een kennisje van me een ernstige vorm van opruimwoede. Gehoorgevend aan de slogan ‘Heel Apeldoorn Rein’ ging ze bij de gemeente een zak en een grijper halen en zorgde ervoor dat Apeldoorn een stukje reiner werd. Anderen werden door haar aangestoken, vooral kinderen waren erg dol op de grijper, en je zag steeds meer mensen in de bermen, struiken en bosschages slepen met volle zakken. Niet jofel dat het nodig is maar de actie werkte wel. Vandaag vond ik nog een enthousiasteling…

…die het niet helemaal begrepen heeft.

 

Advertenties

Ik zeg toch “neehee”!

Even naar de stad. Niets nodig maar wie weet.

Midden op straat komt er een jongeman naar me toe. Met uitgestoken hand. “Hééé, een hele goede morgen. Heeft u even tijd!” Ah nee, niet zo’n opdringerige straatverkoper. Ik beweer haastig echt geen tijd te hebben en versnel mijn pas.

“Héééé, een hele goede morgen. Heeft u even tijd!”, hoor ik achter me. Een man van middelbare leeftijd loopt er met open ogen in….

  • Nou…eh,….
  • Mijn naam is Justin, met wie heb ik het genoegen?
  • …eh… André…
  • Hééé André, gaaf man, alles goed met je André?
  • …eh..ja hoor…
  • Héé André, vind jij ook dat de wereld er zwaar waardeloos aan toe is, ja hè. Zo’n kerel lijk jij mij wel!
  • …eh…nou het kan af en toe beter…
  • Precies André, jij slaat de spijker op z’n kop! Hebben ze jou al eens gevraagd voor de gemeenteraad? Nee?!!! Ze weten niet wat ze missen. Man, André, ik hoef jou dus ook niet uit te leggen dat studie de sleutel tot succes is!
  • …eh…nee….ja…eh…
  • Weet je wat ik jou ga geven? Een lege envelop!!! Daar mag jij in stoppen wat jij wilt en dan de envelop aan dat leuke meisje daar geven. Ik ga niet kijken André, want ik vertrouw jou! Sterker nog; ik draai me om en laat jou zelf bepalen hoeveel je er in stopt, ik dring je niks op zie je dat wel?

Ik verwonder me dan altijd over de André’s in de wereld. Aan de andere kant kom ik zelf ook niet snugger over met “Sorry, echt geen tijd”. Had ik maar het lef…

  • Hééé, een hele goede morgen. Heeft u even tijd!
  • Tijd zat maar geen zin.
  • Haha, ik hoor het al; u vindt de wereld ook al zwaar waardeloos!
  • Nee hoor.
  • Hebben ze u al eens voor de gemeenteraad gevraagd, u kunt goed debatteren.
  • Anders nog iets?
  • Hoe heet je eigenlijk?
  • Mevrouw.
  • Heeft u iets over voor studerende kinderen?
  • Je hebt toch studiefinanciering?
  • Mag ik u vragen een bijdrage in deze envelop te doen en daarna aan dat leuke meisje te overhandigen.
  • Vraag maar.
  • Eh… o, ik zie dat ik daarginds nodig ben, dag mevrouw…

Had ik het lef maar….