Tagarchief: sportschool

Brak bij Bart

brak

Op visite in een andere stad dan waar ik woon. Lunchen moet. Hoewel ik een echte taartjesfan ben neem ik een broodje gezond (jawel…). Lekker buiten op het terras in de zon. Niets meer aan toevoegen.

Aan het tafeltje naast me zit een jongeman met een gezond drankje, dat bij hem past. Bij zijn uiterlijk bedoel ik hè. Geen grammetje vet teveel. Waarschijnlijk net uit de sportschool want hij heeft een indrukwekkende portie opgepompte spierbundels en hij ruikt zo lekker dat hij vast net onder de douche vandaan komt. Chique luchtje. Goed bezig, denk ik nog. Totdat een andere jongeman ons tafeltje passeert. Zij blijken elkaar te kennen. Ze doen een ingewikkeld handdruk en tikken de rechterschouders tegen elkaar. En meppen elkaar drie keer op de rug. Het zijn een beetje dezelfde types. Vriend gaat ook zitten en begint een soort van gesprek. Ze noemen elkaar (heel scherpzinnig) ‘man’.

          Gaat-ie man?

          Ja man!

          Vakantie man?

          Ziektewet man…

          Hebbie dan?

          Krijg in februari een nieuwe hoorrenvlies man.

          Heftig man!

          Ja man…

          Verder gaat-ie wel man?

          Ja man. Twee grote feesten dit weekend gehad, druk man!

          Je bent brak man…

          Ja man, ff een broodje halen.

Het gezonde drankje wordt teniet gedaan door het ongezonde broodje en heel veel sigaretten. Vriend vraagt verder:

          Ga jij zaterdag nog naar dat feest van Sjon?

          Ja man. Chickie mee?

          Nee man! Ech nie!

          Pikt ze dat man?

          Ja man, doe af en toe de vuilniszak naar buiten.

          Geen gezeik? Top man!

Even een kleine stilte. Je ziet vriend zich afvragen wat hij nog kan vragen. Hij durft toch.

          Jij had toch een kleine?

          Ja man, soms is ze ook bij mij maar ze slaapt niet bij mij.

          Nee man?

          Nee man, me ex zegt dat ze bang voor me is.

          Echt man?

          Ja man, maar schijt aan joh, ken ik lekker stappen!

          Haha en zuipen man!

          Lekker man! Ff water halen. Ben brak man!
Ik denk aan die kleine meid, die Papa af en toe ziet. Papa die niet voor haar wil vechten. Papa die zichzelf een stuk belangrijker vindt. Papa die zijn ziektewetuitkering besteedt aan de sportschool, dure luchtjes en feesten. Papa die liever brak op het terras van Bakker Bart zit? Of speelt er meer? Ik zou het niet weten man.

Sporten ?!

Ik ben er uit!!! Natuurlijk wist ik allang dat ik moest gaan sporten. Nou ja…moest… Van wie moet dat eigenlijk? Het lijkt tegenwoordig wel of je er niet bij hoort, je niet volwaardig mee telt, als je niet fanatiek aan sport doet. Maar ja…ik houd er nu eenmaal niet van. Sterker nog, ik heb er een bloedhekel aan. Een sportschool is een gebouw waar ik met een grote boog omheen loop. Ronduit allergisch ben ik voor die strakke jonge mensen die dan diep ongelukkig zuchten dat ze hun target niet gehaald hebben. Ik wil helemaal geen target. Strakke jonge mensen die gemaakt zijn voor die kekke kleding. Alles is fluoriserend en matchend.  Waarom zou je in vredesnaam alles sneller willen dan een ander, of hoger, of harder of verder. Ik begrijp dat niet.

Waarschijnlijk kan ik er niets aan doen; ik mis vast een stofje. Het sportstofje. En dat is niet mis. Misschien moet daar eens wat meer onderzoek naar gedaan worden. Best zielig voor mij eigenlijk. Daarom is het wel extra dapper dat ik er nu uit ben!!! Ik heb een sport gevonden die perfect bij me past!  Ik hoef me niet charmant te kleden. Het kan mèt maar ook heel makkelijk zonder dieren. Geen vaste tijden. Geen instructeur of trainer. Geen gewichtsklasse.  Geen teamverband. Geen wedstrijdgevoel. Geen zweet. En toch voldoening!

Ik heb de attributen alvast gekocht en uitgetest.

vissportstoelEerste vereiste! Is in standen verstelbaar, aangepast aan mijn rug, in kekke kleuren leverbaar.

vissportschermTocht ligt altijd op de loer en is reuze gevaarlijk bij deze sport. Soort schuilhut.

vissporttafel

Dit is zo handig! Hygiënisch ook en met wat extra hulpstukken makkelijk om te bouwen tot buitenkeuken! Of tot plek voor de rustperiode.

vissportbed

Als dit niet gaat lukken dan weet ik het ook niet! Zeg nou zelf ik heb er alles aan gedaan. Eerlijk gezegd ben ik hier al zes weken mee bezig…en het bevalt prima!

Ik sport!

Als het weer mooi weer wordt ga ik alles ook eens buiten uitproberen.

 

 

 

Ben Aaron

 

dance walking

‘Gaat het wel goed met u mevrouw?’ een verontrust gezicht kijkt mij aan. Snel ruk ik de dopjes uit de oren en vraag intelligent ‘Huh, wat?’. ‘Of het wel goed met u gaat, heeft u last van evenwichtsstoornis of zo?’. Ik verbijt een kriebellach en roep laconiek ‘Nee hoor, alles prima! Bedankt!’ en loop zo rustig mogelijk verder.

Hoe kunnen zij ook weten dat ik sinds kort een grote fan ben van Ben Aaron. Nee, dit is geen nieuwe zanger of filmster maar een fitnessfanaat. Maar dan eentje naar mijn hart. Hij bedacht namelijk op een dag dat het fitness gebeuren in een sportschool niet altijd even leuk is (had ik hem al heel lang geleden kunnen vertellen!!!) en het viel hem op hoeveel tijd je verliest tijdens het wachten op de bus. Dit probleem overdenkend liep hij van werk naar huis. Opeens werd hij bijna onder de voet gelopen, onder de voet gedanst eigenlijk, door een swingende jongeman, bewegend op het ritme uit zijn hoofdtelefoon. De jongeman zag er zo vrolijk uit, zijn muziek klonk zo opzwepend en toen hij een rondje om Ben heen danste werkte dat zo aanstekelijk dat Ben meteen meedanste…en een nieuwe fitnessvorm werd geboren. Walkdancing! Al dansend begeef je je van A naar B, zo simpel is het.

Ben Aaron heeft het idee verder uitgewerkt en getest en ontdekte daarbij een grote variëteit aan mogelijkheden. Je hebt interactie met andere mensen, het is een leuke manier om je stad te verkennen, je kunt het overal en met iedereen doen, je mag je eigen muziek bepalen en je eigen danspasjes! Beweeg je eens zijwaarts, ga eens een trapje drie keer op en af, doe eens iets leuks met een lantarenpaal, wat te denken van een zigzagje bij een rijtje amsterdammertjes. Ook het probleem van het wachten op de bus is op deze manier verholpen: gewoon even lekker bewegen. Wedden dat er meer mensen mee doen? Weg sportschool met je dure abonnement , weg strakke pakjes die nooit lekker zitten, weg moeilijke oefeningen die alleen maar spierpijn geven, weg muziek die je niet leuk vindt.

Dus heb je heerlijk van je vakantie genoten, van de hangmatten, het pootje baden, de glaasjes met kaasjes, de taartjes en sorbets en ben je allergisch geworden voor de calorieën- en stappenteller? Geen paniek, walkdancing is de oplossing! En nu weet je meteen dat als je mij met zwabberende benen en maaiende armen tegen komt ik gewoon aan het danswandelen ben. “The fitness routine that’s making everyone smile” aldus Ben.