Tagarchief: smurfen

Uitzondering

Ik ben zo blij dat iemand ooit bedacht heeft dingen bij de naam te noemen. De dingen in ieder geval een naam te geven. Stel dat dit niet zo was dan werd het me toch een zootje. ‘Geef mij dat ding eens aan, dan kan ik er wel een dingetje van dingesen’. Het wordt net zoiets als smurfentaal. Toch hebben de smurfen wel allemaal een eigen naam. Een naam naar aanleiding van hun gedrag. Lolsmurf, kooksmurf, schildersmurf of moppersmurf.

Daarom denk ik dat Karel de Grote beslist geen kleintje was. Filips de Stoute geen lieverdje was en dat het bij Willem de Zwijger heerlijk rustig was. Uitzonderingen zijn er natuurlijk, zoals Michiel de Ruyter, die zelfs bang was  voor paarden. Soms worden mensen genoemd naar waar ze vandaan komen, zoals Miep van de Beek of Jan van de Berg. Uitzondering is dan wel Joop van de Maan. Of mensen worden vernoemd naar hun beroep, zoals Henk Bakker en Herman de Boer. Toch associeert Mike de Boer heel anders. Wat te denken van Jan Slagter. En soms moet je gewoon niets achter een naam zoeken. Meneer de Zwart is zo wit als wat en mevrouw de Wit heeft een mokkakleurige huid, terwijl Jan de Bruin duidelijke Chinese trekken heeft.

Dat namen belangrijk zijn weten vooral winkels en instellingen. Je kunt je kapperszaak natuurlijk ‘Kapsalon De Dooie Punt’ noemen of je bejaardenhuis ‘Over de datum’, het cliëntenaantal zal drastisch laag zijn . Je moet ook niet vreemd opkijken je je restaurant ‘het Olijke Schimmeltje’ noemt dat er op woensdagmiddag allemaal ponymeisjes voor de deur staan.

Huizen en dieren hebben ook vaak een naam naar aanleiding van hun functie. Het verschil tussen een herdershond en een jachthond is duidelijk. Het verschil tussen Paleis het Loo en Opa’s hut ook. Maar of een bidsprinkhaan nu de hele dag zit te bidden? En de reden dat een koekoek koekoek heet slaat weer niet op een duif. Een zeemeeuw midden in de stad is net zo’n uitzondering als Café Zeezicht in Hengelo.

Dit alles is een inleiding op dit, wat ik gisteren in de winkel zag:

IMG_20160613_133229101

Tussen de glanzende rode aardbeien, de gladde gele bananen, de perfect ovale blauwe druiven lagen ze daar een partij lelijk te wezen: vaal groengele pokdalige zitzakachtige ugli’s!  Dan denk je toch meteen ‘Die zijn lelijk zeg, zullen ook wel niet lekker zijn, die koop ik niet!!!’ Maar ik kom graag op voor de onderdrukte partij en nam ze mee naar huis. Trekken ze jou ook niet aan, houd je niet van uitzonderingen, ga je liever mee met de gladde massa, laat je de buitenkant je idee bepalen of zelfs alleen maar de naam? Laat ze dan subiet allemaal liggen; ik eet met liefde al die overheerlijke schoonheden helemaal zelf op.

 

Advertenties

Minder blauw

groene hartjesslinger

Heb jij er al eentje? Nee? Dan loop je achter hoor. Bijna iedereen heeft er een! Volgens Wikipedia is het een instrument. Geen muziekinstrument maar ‘een instrument voor burgers om volksvertegenwoordigers een signaal te geven dat hun handelen noodzakelijk is.’ Dus het is iets voor ons allemaal en we kunnen het inzetten om onze mening kenbaar te maken. Dat is handig, vooral voor ons Hollanders…we hebben razendsnel een mening en meestal zijn we ergens tegen. En als er één tegen is volgen er meestal meer, soms klakkeloos. Echter, als het maar lang genoeg duurt komt er altijd weer iemand die juist vòòr is. Wil je graag dat iedereen jouw mening weet en steunt? En wil je dat jouw mening daadwerkelijk terecht komt bij de mensen die iets met jouw mening zouden kunnen doen? Start je een petitie!

Ik ga dat instrument ook maar eens gebruiken want ik ben het meer dan zat!!! Dit is niet van vandaag of morgen maar ik zie het al jaren met lede ogen aan. Ik vind het namelijk vreselijk dat alles smurfen blauw zijn! Ik houd helemaal niet van blauw! Dat doet mij denken aan kou en ik houd niet van kou. En ik moet dan figuren die steeds blauw van de kou zijn leuk en schattig vinden? Neen! Ook het gebruik van diverse tinten blauw is de maker onbekend. Omdat de wezentjes er allemaal halfnaakt bij lopen word ik ook nog eens chronisch geconfronteerd met die afschuwelijke kleur. Het gebruik van identieke witte broeken versterkt nog eens de kou. En dan heb ik het nog niet eens over die mutsen.

Graag zou ik zien dat de smurfen groen worden! En dan bedoel ik licht-, midden- en donkergroen maar ook variaties als legeflessengroen, jaloersgroen, slabladgroen, rupsgroen, groenepaprikagroen, zuivergroen, verkoudensnotgroen, ergernisgroen, groenevingersgroen, gewoonlekkerwarmgroen. Zoveel smurfen zoveel tinten groen. De broek en de muts kunnen ze zelf customizen zodat hun eigen ongetwijfeld sterke persoonlijkheid meer naar voren komt. Gebruik lintjes, knoopjes, bloemetjes, strikjes of ga los met teksten als ‘I smurf groen’, of ‘Ik ben (g)een groentje.’, ‘Smurfen smurfen het groen’. Hier zou ik zo blij van worden!

Hoe we dat de kinderen gaan vertellen? Ach kinderzieltjes zijn zo flexibel. Hoe dat moet met de merchandising? Met de smurfenfilms, smurfentruien, smurfenpyjama’s, smurfendekbedovertrekken, smurfenpuntenslijpers, smurfenbroodtrommeltjes of het blauwe smurfenijs? Tja, daar hadden de winkeliers maar eerder aan moeten denken, dat is hun probleem. Hoe het met de historie zit, smurfen zijn immers altijd blauw geweest? Dit idee is achterhaald en met voldoende protest makkelijk om te gooien. Of dit idee er door komt? Ik hoop het, want minderheidsgroepen moeten ook gehoord worden! En wie wil nu dat ik beroerd word bij het aanschouwen van koublauwe smurfen? Niemand toch! Ben je het met mij eens steun me dan, teken mijn petitie en ik zorg er voor dat het bij de eerstvolgende vergadering van de VN boven aan de agenda staat!

Lieve lezer, bedankt!