Tagarchief: Sinterklaas

Verlanglijstje

Pfffff, nog 1 nachtje slapen! Dan klinkt hopelijk het rommeldebommelwateengestommel en het stippestappestippestap op mijn dak, dan zie ik de maan schijnen door de bomen, dan staak ik subiet mijn wild geraas, dan is het heerlijk avondje eindelijk gekomen. Hier gaat natuurlijk wel het een en ander aan vooraf…

Van huis uit zijn wij fervente lootjestrekkers en surprisemakers met doorgaans geweldige resultaten. Dit jaar wilde ik mij eens wagen aan papier-maché. Dit had ik beter niet kunnen doen. Alles plakte, ook dat wat niet moest plakken. Ik bleek de krant van vandaag gebruikt te hebben i.p.v. die van gisteren. Ik had gelezen dat je het laatste laagje voor de egaliteit met toiletpapier moest doen. Toen stonden er allemaal blauwe hondjes op die met geen mogelijkheid weg te verven waren. Voortaan moet ik ook iets minder tape gebruiken. Het leek nergens naar en tijd om een nieuwe te maken ontbrak. In het gedicht probeer ik in 100 regels uit te leggen wat de bedoeling is. Nu maar hopen dat aan het eind iedereen nog wakker is.

En dan een verlanglijstje maken, ook zo iets. Als kind knipte ik de hele catalogus van Intertoys en Bart Smit uit, die plaatjes plakte ik dan weer ergens anders op en dat stopte ik in mijn schoen. In feite had ik natuurlijk ook gewoon de hele gidsen er in kunnen gooien. Nu blader ik wat rond en vind dit:

Een muts met stenen? Zit dat wel lekker? Is dat niet zwaar? Ik kijk nog even verder.

Een dubbelzijdige shopper? Ik ga boodschappen doen en bedenk eerst welke kant van de tas ik ga gebruiken? Wat als ik halverwege wil wisselen?

‘Wat zou jij wel van Sinterklaas willen?’ ‘Nou, graag een squeezemal groot met geur, Sinterklaas!’ Het lijkt mij een gewone knuffel? Die je kunt knijpen? En dan komt er een geur uit? En is die geur lekker? Hoe lang blijft dat zo? En hoe groot is groot?

Aan de hond is ook gedacht: lichtgevende hondenproducten. Ik heb niet veel verstand van honden maar een lichtgevende apporteerstok? Zo kan elke hond toch wel de stok terugvinden? Kweek je op deze manier geen luie honden, die op een lichtje afdraven en echte stok nooit kunnen vinden?

Maar hé, ik ga niet over de cadeau’s! Sint en Piet zoeken het maar lekker uit. Zij hebben zoveel ervaring dat ik er op reken dat het allemaal goed komt!

Ik hoef alleen maar wat creatief te schrijven…

 

Advertenties

Surprise, surprise!

 

(Even een gouwe ouwe van stal gehaald….2015)

Gloeiende , gloeiende,

ergernis is groeiende!

Mooie surprise beloofd,

idee snel in ’t hoofd!

Gedetailleerde tekeningen,

uitgewerkte berekeningen.

Materiaal gehaald,

einddatum bepaald.

Vol goede moed starten,

tegenslag speelt parten!

Twee plakbandrollen later

begint de kater!

Lijm op verkeerde kant

houdt geen stand!

Tegen de muur laten leunen,

even droog föhnen!

O wacht…

chocoladeletter zacht!

Bouwwerk bijna klaar,

instortingsgevaar!

Stutten zetten,

beter opletten!

Klaar met zweten?

Cadeautje vergeten!

Cadeautje ergens tussenfrutten,

cadeautje ook stutten!

Afmaken met inpakpapier,

zie een forse kier!

Naar de winkel lopen,

nieuw papier kopen!

Bijpassend rijm verzinnen,

tig keer opnieuw beginnen!

Gloeiende, gloeiende,

ergernis is groeiende!

Uiteindelijk alles klaar!

Pfff tot volgend jaar!

surprise maken boek

(zonder overdrijven,

deze traditie moet blijven!!!)

 

 

Kind, kinderlijk, kinds

Als een kind zo blij ben ik! Ik hou nu eenmaal van Sinterklaas. En van alles wat er bij komt kijken. Dit begon zaterdag al toen hij ’s morgens Apeldoorn kwam binnengevaren. Alle soorten en maten kinderen langs de kant, wel of niet verkleed, wel of niet vrijwillig meegetroond. Sommigen tegen hysterie aan van de zenuwen, sommigen zich afvragend waarom pa en moe zo druk deden. De in het water drijvende pakjes trokken meer aandacht dan de presentator, die iedereen maar bleef opzwepen tot zingen, waar veelal alleen de ouders gehoor aan gaven. Na aankomst verdween de oude baas schielijk en verstandig het overdekte winkelcentrum in. De kleine gelegenheidspietjes werden door de regen veranderd in zebrapietjes…

Kinderlijk gedrag vertoon ik zeker deze weken! Ik versier mijn huis met Pietjes en Sintjes. Verpak de lege hagelslagdoos met grappig sinterklaasinpakpapier. De schoendoos ook. In een ander sintpapiertje. En het kleine boekenkastje. En alle binnendeuren. Ik waan mij voortdurend in de Schatkamer van Sint Nicolaas. Ondertussen neurie ik alle sinterklaasliedjes en strooi ik zelf wat in een of andere hoek…

Nee, echt kinds ben ik nog niet. Dat ben je als je deze cadeau-ideeën serieus neemt:

Die kleurboeken voor volwassenen kan ik, als ik graag wil, nog begrijpen. Het inkleuren geeft ontspanning, er wordt niet veel van je verwacht behalve dat je binnen de lijntjes blijft. En als je toch eens gewaagd buiten de hokjes kleurt is er geen boze baas die je op de vingers tikt. Je trekt je eigen plan, in je eigen tijd, op je eigen tempo. Maar om als volwassene nu lijntjes te gaan trekken van 1 naar 2 en van 2 naar 3….dit ontgaat me. Maar dat gebeurt me vaker; wat dacht je van deze cadeau-aanbieding:

Een weekplanner snap ik; al je activiteiten per week gepland. Maar een hangplanner? Je kunt plannen wanneer je gaat hangen? Iets voor hangjongeren of hangouderen?

Ja, het is een olijke tijd, die Sinterklaastijd!  🙂

 

Sintspin en broodschoen

 

sintcadeautje

Ik loop in de stad en zie twee zwarte pietjes met stickers van de plaatselijke bakker op hun rug. Kleine kinderen beginnen te stralen. De pietjes, net een kop groter, delen met gulle hand de nootjes. Grote kinderen kijken met een schuin oog begerig naar de gratis uitdeelpunten. Volwassenen sjouwen dikke tassen maar kijken toch vertederd toe. Iedereen humt ‘O kom er eens kijken’ mee met het draaiorgel. Echt 3 december.

Met ‘mijn’ taalgroepje van migrantenvrouwen heb ik het afgelopen week ook over Sinterklaas gehad. ‘Kom’,  riep ik enthousiast, ‘we gaan een woordspin van Sinterklaas maken!’ Een Nederlandse traditie in combinatie met taal, beter krijg je het niet. Speculaas, cadeautjes, pepernoten, de kleding en de liedjes, ze wisten er alles van. Het schoen zetten vinden ze maar vreemd, vooral bij Albert Heijn. Ook de Jumbo zorgt voor verwarring door schoenen van brood neer te zetten. Wordt het dan ‘Sinterklaas cadeautje, gooi wat in mijn broodje!’??? De ophef over Zwarte Piet begrijpen ze niet, vinden ze zonde van de tijd. Conclusie: ze vinden het een super leuk feest! Maar als ik vraag of ze het zelf ook gaan vieren kijken ze me aan als of ik vraag of ze in hun blootje met het circus mee willen. Ze leggen me uit: ‘Dat ies alleen voor die klaine kiendjes!’…

Een kromgegroeid oud vrouwtje klapt in haar handen van blijdschap als zij de pietjes in beeld krijgt. De pietje spelen het mee en geven haar een handje snoepgoed. Verrukt laat zij het aan haar zoon zien. Zo blijft het toch een kinderfeest…

Na de les kwam er nog een jongedame naar me toe: ‘Mag ik vragen, wat ies één sintspin?’. Gelukkig had ik de bewijzen nog.

sintspin

 

Schrijfhandje 11/52

(Een jaar lang elke week een handgeschreven bericht)

schrijfhandje-1

Soms kom ik een typisch last minute bord tegen. Haastig geschreven, verschillende handschriften door elkaar, twee soorten ‘n’ , twee soorten ‘d’, twee soorten ‘s’, losse letters en aan elkaar. En diverse lettergroottes, van grote ‘aankoop’ tot kleine ‘liedjes’. Fonetische spelling van ‘cadeau’. Het woord ‘sinterklaas’en ‘snoepgoed’ lijken wel door twee verschillende mensen geschreven te zijn. ‘sinter’ en goed’ zijn een slag kleiner dan ‘klaas’ en ‘snoep’ . Wel in opvallend rood!

sinterklaas

Maar nu de zin… Oké ik geef toe dat er van ‘snoepgoed’ geen meervoudsvorm is maar ‘2 snoepgoed’ klinkt toch wel raar. Door het ontbreken van interpunctie kan er bedoeld worden dat je bij aankoop van 2 sinterklaas, snoepgoed, een sint washand of een liedjesboek een heel mooi kado krijgt. Of krijg ik een sintwashand of een liedjesboek kado bij aankoop van 2 sinterklaas snoepgoed? Waarom is het wel ‘sinterklaas snoepgoed’ maar niet ‘sinterklaas washand’ ? En trouwens, wil ik wel weten wat een sint washand is?

Maar ja, nog drie dagen dan moet toch echt alles op zijn, dus zo’n winkel moet toch wat…

Nieuwe inzichten

We leven in een veranderende wereld. Dat is op zich goed. Want stilstand is immers achteruitgang. En dat willen we niet. Maar soms begrijpen we de veranderingen niet. Voelen we ons er door bedrogen. Bij de neus en in het ootje genomen. Voor het lapje gehouden.

DSC_0177

De geschiedenis kan dan zomaar vernieuwde inzichten geven. Dat wat je jarenlang als waarheid aannam, wordt helemaal onderstboven gegooid. Na het vertrek van Sint weten velen waar ik het over heb. Hier kom je echter best wel weer overheen.

Maar wat te denken van de schijf van vijf! Gedurende biologielessen uit het hoofd geleerd, blijkt nu niets meer van te kloppen. Koffie! Jarenlang met een filter gezet totdat het apparaat kapot ging en je alleen maar zo’n supersnelle zetter kon krijgen. Nu blijkt dat slow weer koffie veel beter is. Melk! De witte motor blijkt een witte sloper. Bill Cosby! De aantrekkelijke, humoristische en vooral degelijke huisvader dokter Huxtable blijkt een gefrustreerd en zwaar ontspoord persoon te zijn. Opvoeden! Als ouder  moet je overal met je kind over praten, laat hem zelf de grenzen opzoeken en daar van leren. Slogans die er toe geleid hebben dat er veel losgeslagen figuren rondlopen, de rest van hun leven wanhopig op zoek naar een grens.

IMG_20151125_140233

Zelfs spin Sebastiaan van het prachtige gedicht van Annie M.G.Schmidt blijkt anders te zijn dan gedacht. Zij beschrijft zijn onophoudelijke drang om steeds een nieuw web te maken. Tijdens het programma ‘Hoe is het nu toch met…’ is gebleken dat dit slechts een afleidingsmanoeuvre is geweest al die jaren! Buiten de schijnwerpers heeft hij een heel ander leven gekregen. In zijn roze huis heeft hij eindelijk toegegeven aan zijn werkelijke drang. Het zit namelijk zo: Spin Sebastiaan had een sterke drang om uit de kast te komen. Dit kunnen we toch wel een nieuw inzicht noemen! Gelukkig is dit een inzicht om blij van te worden 😉

Rust-onrust

Er zijn plekken waar ik helemaal tot rust kom.

Ieder mens heeft dat bij tijd en wijle nodig.

Toch?

Het stille bos, het waaierige strand,

de bruisende stad of gewoon je eigen bank.

Ik vind het hier:

DSCN3707

Kan er uren zomaar zitten genieten.

De specifieke kleuren, de overbekende smaken,

de prachtige presentatierekken en vooral de hoeveelheden.

En dan die verleidelijke geuren!

Wat ruikt er nu lekkerder dan een jute zak vol pepernoten…

Ik wil dat rustpunt ook graag thuis hebben.

Dat is handig voor als het weer zo lelijk is.

Dus toog ik opgetogen naar de winkel maar wat denk je?!!!

Al het rustgevende Sinterklaasspul was in precies 1 karretje gepropt

en achter een pilaar gezet

om plaats te maken voor:

DSCN3795

Met daarboven de mededeling

‘Voorkom Kerststress!’.

Wat???!!!

Is het nu alweer tijd voor Kerststress???!!!

Goed dat ik er op gewezen wordt, het zou me totaal ontgaan zijn!

Waar had ik het ook alweer over?

O ja…rust…

 

 

Vandaag, 14 november 2015

 

Hè hè, hij is er!

Ingehaald door de rotsvast gelovige Diewertje.

Door verwachtingsvolle kinderen met scheve mutsen.

zw p 5

Doorgaans snel verzadigd maar nu geduldig wachtend.

 Zingend uit volle borst de oeroude teksten.

Waterige tekeningen in de vuistjes.

 Een donkere collega-sint met dreadlocks geeft een warme hand.

Meppelse muggenzifterij wordt uitgelegd.

Honderden zwarte Zwarte Pieten met felgele kragen, kruidnoten strooiend.

 Bloemen worden uitgedeeld als symbool voor een positief Sinterklaasfeest.

 Positiviteit, wat we zo goed kunnen gebruiken…

Vandaag 14 november 2015.

 

Waarom?

Waarom wordt er zoveel gelogen en bedrogen?

Een aanbieding van een restaurant blijkt de normale prijs te zijn.

Een kreukvrij overhemd moet je toch strijken.

Brood maakt dik, maar niet heus.

Van sporten wordt je vrolijk…nietes!

Boven maat 44 geen dwarsstrepen dragen…welles!

Een zakje heerlijke sintschuim met een lieve Sinterklaas, een roze maar erg klassieke Piet, een wit paard, een koets, een schoen met wortels en een zak.

DSCN3706Een KOETS?????