Tagarchief: schrijfhandje

Schrijfhandje 52/52

(Een jaar lang elke week een handgeschreven bericht.)

Het is gelukt! Klaar mee! Afgelopen! Basta! Uit! Precies een jaar geleden op 19 september 2016 verscheen het eerste Schrijfhandje en vandaag de allerlaatste. Niet dat er geen schrijfhandjes meer te vinden zijn, het zou makkelijk een eindeloos project kunnen worden. Maar de uitdaging het wekelijks een jaar lang vol te houden zit er op. Eigenlijk was het niet eens moeilijk; een kwestie van om je heen kijken. Soms had ik het idee dat ik jou, lezer, op een idee bracht. Want regelmatig kreeg ik foto’s van borden, briefjes en handschriften toegestuurd of werd ik getagd op facebook. ¬†En daar geniet ik dan weer van. Dat jullie ook op dingen gaan letten, gewone dingen die toch zo bijzonder kunnen zijn…

Hier is de allerlaatste….vond hem wel toepasselijk… ūüôā

Advertenties

Schrijfhandje 51/52

(Een jaar lang elke week een handgeschreven bericht.)

Als een huis verkocht is staat er binnen de kortste keren op het te koopbord ‘VERKOCHT’. In Apeldoorn woont een makelaar die een heel andere sticker gebruikt, namelijk: ‘TE LAAT!’. Is dit nu gevoel voor humor of voel ik me uitgelachen? Lekker puh, jij bent te laat.

Zoiets dacht ik ook toen ik dit zag:

‘Verkocht!!!Jammer h√®’

Kijkt dat hert me nu aan en zie ik hem denken ‘sukkel je bent te laat!’? In alle eerlijkheid moet ik niet denken zoiets in huis te hebben! Iemand anders dus wel. Of is er een dierenliefhebber langsgelopen die het jammer vindt dat er een opgezet hert verkocht wordt? Zeg het maar…

Schrijfhandje 50/52

(Een jaar lang elke week een handgeschreven bericht.)

De laatste jaren wordt er nogal eens gewaarschuwd voor toegevoegde dingen in etenswaren. Te zoet, te zout, te veel kleurstof, etc. Tja…alles wat te is is natuurlijk niet goed, dat begrijp ik ook wel. Maar het wordt toch een zouteloze bende en een kleurloze troep als er niet eens meer een snufje in mag. Ook al komt al ons eten uit de natuur, van een dier of van een gewas, het is niet altijd de garantie voor een topsmaak. Vers geslagen room zonder suiker??? Vers gesneden aardappelstaafjes zonder zout???

Het is mooi dat de natuur ons dit levert. Heeft ook nadelen want zo zijn we maar afhankelijk. Is het gewas voldoende gegroeid? Onder de juiste weersomstandigheden? Of verregend, of verdroogd? Of een boycot ergens? Of een stakende vrachtwagenchauffeur? Zoveel zaken zijn van invloed. Dat is dan weer van invloed op de prijs die wij moeten betalen. Vraag en aanbod.

Hier is wel heel veel pech aan vooraf gegaan! De aardbeien worden zelfs per stuk verhandeld. Of is het een code en aardbei een schuilnaam? En staat er eigenlijk:¬†“Hey Aardbei, ik zie je om 3 minuten voor 3 hier!”

Schrijfhandje 49/52

(Een jaar lang elke week een handgeschreven bericht.)

Ik heb het al vaker gezegd; een reclameboodschap moet kort en bondig zijn. Met de techniek van handlettering kun je mooie boodschappen mooi overbrengen. Als je denkt niet zo handig hiermee te zijn: ¬†hier zijn tegenwoordig allerhande hulpmiddelen voor; dunne pennen, dikke stiften, krijtstiften, voorbeeldboekjes met ook simpele patroontjes, eenvoudige sierlijke lijntjes of tekentjes die de boel net even wat opleuken, achtergronden in passende tinten, slimme ophangsysteempjes, enz. En toch zie ik meestal dit…

Toen kwam zijn zakenpartner terug van lunchen..

Ton: Wat doe jij nou Sjon!

Sjon: Ik hang ff een lokkertje op, Ton.

Ton: Je schrijft toch niet ‘hier eik gratis’!?

Sjon: Nee joh, het herenshirt is gratis!

Ton: Nou dat verdient lekker, sufferd! Ik zou zeggen het tweede shirt is gratis.

Sjon: O ja…

Ton: Moet je wel ff melden wat 1 zo’n hempie dan kost h√®!

Sjon: O ja…

Ton: En denk maar niet dat ik die tassies gratis mee geef hoor!

Sjon: O nee…

Ton: Waar leg dat bordje van pinnen mag eigenlijk?

Sjon: Eh…opgelost!

Ton: Wou jij volgende week weer mee?!?!

Schrijfhandje 48/52

(Een jaar lang elke week een handgeschreven bericht.)

Is het je ook al opgevallen dat steeds meer winkels aan branchevervaging doen? In iedere zichzelf respecterende winkel kun je koffie krijgen met, al dan niet zelf gebakken, appeltaart. In kledingwinkels worden bijpassende kussens verkocht. In woninginrichtingswinkels worden vijfentwintig theesoorten verkocht. In restaurantjes kun je het servies waarvan je hebt gegeten kopen. In servieswinkels kun je bijpassen nagellak kopen. In nagellakwinkels verkoopt men boeken. In boekwinkels kinderspeelgoed. In speelgoedwinkels herenoverhemden. In deze onderstaande winkel verkoopt men:

Cadeau’s want het is een cadeauwinkel. Als je het snel leest staat er cadeAUWinkel… Ze verkopen de cadeautjes Zelf. En Gemaakt ook nog? ¬†Wat is er gemaakt dan? Soep? Een kapotte spijkerbroek? Zou kunnen met die branchevervaging. Na schrijven bleek het bord wat kaaltjes en werd er nog ergens een hedera geplukt en wat vilten vogeltjes opgehangen. En toen klopte de lay-out niet meer. Nu staat er Lelf en¬†bemaakt.¬†Maar ze zijn in ieder geval¬†OPEN.¬†Alsof er¬†DICHT zou staan als ze gesloten waren? Hier blijkt maar weer eens hoe lastig het is een duidelijk bord te maken.

Schrijfhandje 47/52

(Een jaar lang elke week een handgeschreven bericht.)

Het overkomt ieder weldenkend mens wel eens:

een antwoord zoeken op belangrijke levensvragen.

Wat was er eerder, de kip of het ei?

Waarom heeft een nijlpaard korte pootjes?

Waar kun je nog iets kopen voor 1 appel en 1 ei?

Waarom heet een schoen een schoen?

Hoe kan het dat sommige mensen linkshandig zijn?

Waarom druk je harder op de afstandbediening als je weet dat de batterijen op zijn?

Waar ligt Timboektoe?

Waar blijft 29 februari één keer in de vier jaar?

Waarom bestaat er geen echte horizon?

Wie heeft de douchemuts uitgevonden?

Hoe laat is te laat?

Waarom weet de eigenaar niet dat dit gewoon een tafel is…?

 

Schrijfhandje 46/52

(Een jaar lang elke week een handgeschreven bericht.)

Je moet toegeven dat sommige mensen een prachtig handschrift hebben.

Ik weet wel dat er handige stiften zijn waarmee je keurig gelijkmatige strepen kunt trekken.

Maar dan bepaalt de hand toch of er ook gelijkmatig mee wordt geschreven.

In dit geval is het gelukt, het ziet er toch keurig uit!

De vriendelijke man achter de kraam verkoopt allerlei soorten schoonmaakmiddel.

En niet eens zo duur.

Hij heeft ook het één en niet het ander duidelijk met rood onderstreept.

Als je dus vier producten koopt betaal je 5 euro.

En je betaalt 1,50 euro als de pers stuk is…

Schrijfhandje 45/52

(Een jaar lang elke week een handgeschreven bericht.)

Als blogger vraag je je wel eens af: waarom doe ik dit? Wat bereik ik hiermee? Wil ik wel iets bereiken? Oké, ik zie dat jij dit nu leest maar ik zie niet wat het met jou doet of wat jij er mee doet.

Maar soms, heel soms, zie ik het wel!!!

In Schrijfhandje 43 liet ik de vreemde manier van aandacht trekken op een bord zien…

Deze, weet je nog? Niet erg duidelijk wat de tip nou is en zo. Afgelopen zaterdag was ik er weer. Ja, ik had weer…ahum… plantjes nodig. En kiek noe:

Lekker duidelijk nu. De tip is: een ijscoupe met verse aardbeien. Toch veel beter? Dat de lay-out van het hele bord nog wat wankel is nemen we maar voor lief. Dit is waarom ik blog: ik ben gelezen en er is naar mij geluisterd!

Vraag blijft wel: wie o wie werkt er bij Intratuin Apeldoorn en leest mijn blog….?

Schrijfhandje 44/52

(Een jaar lang elke week een handgeschreven bericht.)

 

Lang leve het marktseizoen! Gisteren weer een hele mooie gevonden…

Als ik het goed begrijp heeft de marktkraamhouder een afbeelding van een schilderij met een afbeelding van spelende honden, gemaakt door ene Otto Eerelman. Ik heb de man, Otto,  even nagetrokken. Het blijkt een gewaardeerde Groningse schilder te zijn, die vooral bekend staat om zijn paarden- en hondenschilderijen. Hij heeft maar liefst 41 paardenrassen geschilderd. Later schopte hij het zelfs tot hofschilder bij prinses en later koningin Wilhelmina. Toch niet de eerste de beste.

Hij heeft dit werk gesigneerd na zijn overlijden op 3 oktober 1926.  Ik vond het al een knappe schilder maar dit spant werkelijk de kroon! Benieuwd hoe dat gegaan is. Hand uit de kist? Telekinese? Mindf*ck? De overlijdensdatum klopt overigens.

Het komt uit een nalatings schap. Dus iemand heeft nagelaten er ook maar iets mee te doen, vergeten, geen zin in. Of bedoelt de markthandelaar, annex kunstliefhebber, dat iemand dit juweeltje heeft nagelaten aan familie/vrienden of kennissen. Blijft een lastig woord…

Vergeet niet dat het ook nog eens met O.E is! Wat het dan ook moge betekenen… Ook Echt? Op Echtheidgetest? Overal Eerleman? Bij nader inzien heeft de E ook wat weg van een dyslectische 3. Wie het weet mag het zeggen…

Tenslotte nog een onvervalst staaltje verkooptechniek: “Dames en heren, het is¬†getaxeerd op een bedrag¬†boven de ‚ā¨10.000. (dat kan dus ‚ā¨10.000,50 zijn of ‚ā¨25.000….?) De¬†taxatie en de veilingkosten bedragen¬†ongeveer 4.000 ‚ā¨. (hoezo ongeveer?) ¬†Maar nu, vandaag, is dit prachtige schilderij te koop, zonder dat het op de veiling gaat, voor ‚ā¨5.000! ¬†Dat is toch mooi de helft van de originele waarde. Ik zeg doen!”

Kleine tegenvaller: het schilderij is bij meneer thuis in de schuur te bewonderen, het was te prijzig om mee te nemen. Maar kennelijk wel prijzig genoeg om in de SCHUUR te bewaren….

Schrijfhandje 43/52

(Een jaar lang elke week een handgeschreven bericht.)

Ik heb er niet voor geleerd maar het lijkt mij dat een reclamebord bedoeld is voor reclame. Je wilt een product of een dienst aan de man/vrouw brengen. Je wilt de lezer ergens op attenderen. De lezer uit alle macht wijs maken dat hier iets bijzonders te verkrijgen is. Dus moet de tekst naar mijn idee iets spannends, iets uitdagends, iets onalledaags hebben. Iets dat zo opvalt dat je stilstaat en de boodschap snel tot je neemt. En vooral niet te lang. Het lijkt mij zo dat voor hetgeen je kwijt wilt je de grootste letters gebruikt. De kern moet direct duidelijk zijn. En je niet in verwarring brengen. Zo kom ik heel vaak langs dit bord:

En las ik even zo vaak “Hier openknippen!”. Het brein haalt wat met je uit… Vreselijk bord trouwens, het bestaat gewoon uit vier bevelen! En ook niet zulke logische bevelen. Ik zie zo wel dat de winkel open is anders stond het bord niet buiten. Natuurlijk is het hier en niet aan de overkant van de straat. Knippen vind ik een rekbaar begrip, gaat het om haren, kaartjes, ogen? En dat woordje NU…ik maak dat zelf wel uit.

In dezelfde trend vond ik dit handgeschreven bericht:

Wow, denk je dan, het gaat hier om een ijscoupe! Maar daarnaast kun je ook een coupe verse aardbeien krijgen? Voor ‚ā¨5.9 ? En wat is dan de tip? De tip wijst naar een folder van een ijscoupe met verse aardbeien…! Verwarrend, dubbelop en onlogisch.

Maar kennelijk toch de moeite waard om er over te schrijven en te lezen…