Tagarchief: pivo

Wij wel

Vreemde binnensmondse klanken. Ik trek mijn wenkbrauwen op. Nog meer drzrgtsj-klanken. Ik haal nu ook de schouders op. Nee, van de Tsjechische taal is niets te volgen. Deze rijke taal kent drie geslachten, mannelijk, vrouwelijk en onzijdig (tot zo ver helder!) maar kent ook zeven naamvallen, geen lidwoorden en natuurlijk ook nog eens dialect. Een simpel biertje kun je tegenkomen als pivo, piva, pivu, pivem, piv, pivum of pivy. Het hangt allemaal af van de zin, de omstandigheden en het aantal pivo’tjes. Met behulp van het handige ‘Wat&hoe-in-het-Tsjechisch-boekje’ had ik braaf ‘nazdar’ (hallo) uit het hoofd geleerd…maar de standaard openingszin bleek steeds  ‘Briedèn’ te zijn… Wat ik dan weer niet in mijn boekje kon vinden omdat het een afkorting was van ‘Dobry den’ (dag). Nou ja, zinnen als ‘Hoe synchroniseer ik mijn telefoon via bluetooth’ of ‘Is het hier altijd zo nat?’ heb ik gevoeglijk overgeslagen… Maar twee vingers in de lucht steken een hard pivo roepen konden we wel. Wij wel.

Ook het toerisme is in Tsjechië niet overal je van het. We bezochten Nova Pec, volgens een boekje ‘een leuke badplaats’.  Aan de Lipnomeer-kant wekte het inderdaad de indruk van een badplaats; een behoorlijk grote surf/zeilschool en overal aanplakbiljetten van allerlei watersportfestiviteiten, Tjsechische jongelui verhuurden waterfietsen, hun moeders runden een terras en hun vader schonken en dronken pivo. Dit zorgt er voor dat je de stad bepaalde verwachtingen toedicht. Maar als je op zoek gaat naar het officiële stadscentrum zie je dit:

dag 97

De foto is vanuit de auto genomen, de hoeveelheid troep en vuiligheid die de uitspanning omringde benam mij de moed. Ook de aanwezigheid van een stel schurftige honden sprak me niet zo aan… Gelukkig konden wij weer snel verder rijden. Wij wel.

De laatste vier dagen van onze vakantie brachten we in Praag door. Een stad vol schoonheid, pracht en praal, Barok en Jugendstil, historie een romantiek. Een stad waar je geen foto kunt maken zonder dat er een Japanner op staat of een deel er van, waar je struikelt over de terrasjes en souvenirwinkeltjes, waar iedereen wel een standbeeld of vier boven de deur van zijn huis heeft staan. Maar ook een stad waar je regelmatig sloebers uit vuilnisbakken ziet eten, groezelige tandeloze mannetjes die muziek maken en daarvoor een beloning willen in een nog groezeliger uitziend petje… Gelukkig hebben wij het beter. Wij wel.

En als je dan weer thuis bent realiseer je je eigenlijk pas goed dat je 2600 veilige kilometers hebt gemaakt.

Veilig.

Wij wel.