Tagarchief: Pasen

Fijne afspraak

  • Hé psssst!
  • Wat?!
  • Neem mij mee!
  • Waarom zou ik? Ik vind je lelijk.
  • Maar ik word heeeeel mooi.
  • Pffff wanneer dan?
  • Met Kerst natuurlijk!
  • Ja ja, dat ken ik…
  • Wat bedoel je?
  • Vorig jaar moest ik je met Pasen doodtrappen!
  • Dat was een slecht neefje, ik ben anders.
  • Hoe kan ik dat weten?
  • Kijk in mijn bolletje.
  • Ja? En?
  • Zie je al knoppen?
  • Nou…eentje.
  • Precies! Ik ga zo prachtig bloeien!
  • Ja, dat zal wel maar…
  • Maar wat…?
  • Ik wil dat je met Kerst bloeit. Daar hoor je.
  • Ik beloof het!
  • Beloven?
  • Ja zeker, bloeigarantie met Kerst.
  • Ja maar…
  • Doe niet zo flauw!
  • Ik doe niet flauw.
  • Durf eens wat!
  • Ik durf van alles…
  • Neem me mee dan?!
  • Oké…

 

  • Hé!
  • Hmm?
  • Jij en ik hadden een afspraak hè!
  • Hoe bedoel je?
  • Jij zou bloeien met Kerst!
  • O ja!
  • ’t Is bijna Pasen…en je knalt zowat uit je rode kerstpot…
  • O, bedoel je dat?
  • Ja!
  • Maak je niet druk…
  • Afspraak is afspraak!
  • Ik heb toch niet gezegd welke Kerst…?
  • Pffffff….
Advertenties

Veelhazerij

Als kind was ik danig in de war. Hoe zat het nou met hazen die eieren leggen? Om ze vervolgens rond te brengen? Nou ja, rondbrengen…je moet eerst in de onaangename koude vroege morgen je ongans zoeken naar die dingen. De dauw hardvochtig opgetrokken in je paasbeste sokken. Dan mocht je ze gaan verven. Waarom doet die haas dat zelf niet? Uiteindelijk moest je ze aan je moeder geven en belandden ze in de salade. Raad eens? Ze smaakten hetzelfde als een kippenei! En als oom en tante ’s middags gezellig langskwamen en mijn moeder hen vroeg: “Wil je een eitje?”, dan kregen ze een ei van chocola!

Nu veel paasfeesten verder snap ik het: de chocolade eieren komen van de paashaas en alle andere eieren gewoon van de kip… Onthullend hè! Het is dus een duidelijke zaak goede vrienden met een paashaas te zijn. Vorig jaar maakte ik mij er eentje.

Eieren? Ho maar! Niet een! Misschien voelde dit haasje zich wat eenzaam? Daarom maakte ik mij er dit jaar een haasvriendje bij.

Ik liet ze poosje met rust. Ook hazen hebben recht op privacy. En wat denk je?!

Nu hoef ik alleen nog maar te wachten tot Pasen. Als ik dit jaar niet ontzettend veel chocolade eitjes krijg, dan weet ik het ook niet meer.

Dan ben ik waarschijnlijk het haasje…

Confronterend

Als je regelmatig kruiswoordpuzzels invult

dan weet je wat je moet invullen bij ‘kiem’.

Juist…‘ei’!

Daarmee doelend op het feit dat een ei het begin van alles is.

Dat kan wel zo zijn

maar als de haan er niet als de kippen bij was

 om in de hennenren als haantje de voorste rond te scharrelen

en/of als je een feministische kip treft

zonder broedse neigingen,

dan stelt zo’n ei natuurlijk niets voor.

Wordt het in de kiem gesmoord.

 Dooier kan niet.

Daarom vind ik deze advertentie in de Allerhande schrijnend:

 bak een ei

en maak er zelf maar een kuikentje van!

RSCN4063

Daarbij: alsof ik toevallig nog twee erwtjes heb liggen.

Daar kraait toch zeker geen haan naar…

Zo’n dag

Ik ga naar het Stadshart en volg het fietspad, dat als een roze lint door Zoetermeer slingert. Lekker in het zonnetje, langs de sloot. ‘Pets, pets!’, een waterhoentje stampt zijn nestje stevig aan. Ik zie geen een eendje meer in zijn eentje. Twee aan twee zwemmen ze wat rond of zitten dommelend op de kant. Gevleugelde voorbodes. Een goed begin.

In het Stadshart ben ik van plan mijzelf eens te trakteren op een nieuwe paasoutfit als beloning voor het bewust nagestreefde gewichtsverlies. Vele winkels met verdraaid kleine paskamers later bedenk ik ‘hoe kan dat nou?’. Ik wurm en worstel, hijs en trek, hou mijn adem in, stel mij weer eens veel te veel voor van het woordje ‘stretch’, hinkel vervaarlijk op een been, bekijk mezelf van voor en opzij en zucht teleurgesteld. Ik ben er klaar mee. Ik weet zeker dat ‘ze’ tegenwoordig veel kleinere patronen gebruiken! Als ik dan ook nog eens mijn been openhaal aan een nietje, ja een nietje in een broek (???), dan geef ik het passen op.

Waarom lopen de roltrap en de leuning van de roltrap niet synchroon? Daardoor sta ik opeens met een overdreven uitgestrekte arm. Ik haast me naar mijn fiets; weg van hier!

Op de terugweg kom ik er achter dat ik op de heenweg wind mee had.

Toch maar meteen langs de supermarkt voor nog wat laatste paasinkopen. Drie keer de winkel rond en nog kan ik het niet vinden. Even vragen maar ‘Waar liggen de lege soesjes?’. ‘Volgt u mij maar!’. Natuurlijk heb ik een wagentje met een haperend wiel en natuurlijk glipt de behulpzame jongeman overal snel tussen door. Ik volg hem zo goed als ik kan en hij brengt me bij de…sushi! ‘Nee, soesjes die ik zelf kan vullen’. ‘O, volgt u mij maar!’. Als ik hem hijgend en wel weer heb gevonden staan we bij…de bakspullen. ‘U wou toch zelf maken?’. ‘Nee, ik bedoel soesjes uit de vriezer!’. Ik besluit hem nog één keer te volgen. Vol trots toont hij me soesjes met slagroom en chocola. ‘Ik bedoel LEGE, die ik zelf kan vullen!’. ‘O, die hebben we niet’.

Eindelijk thuis. De kachel brandt heerlijk, de narcissen doen het binnen prima, ik neem nog een verdiend chocolade eitje. Even foeter ik nog op het  glimmende papiertje dat er te strak om zit…maar dan lach ik om al die luxeprobleempjes.

Vrolijk Pasen!