Tagarchief: Paleis het Loo

Als ik later groot ben

Dit bericht is uitsluitend bestemd voor mensen die, als ze later groot zijn, prins of prinses willen worden!

Vandaag was namelijk de eerste van twee Prin(ses)edagen op Paleis het Loo. Wat een schattige feestdag is dat zeg. Kleine meisjes hebben thuis al prachtige vlechten in het haar gekregen, hebben een nerveuze autorit achter de rug en worden op de parkeerplaats in hun prinsessenjurk gehesen. Een heuse plastic diadeem maakt de outfit af. Dit is het dan denk je?

Eenmaal binnen de paleismuren stuiteren de kleine vorstenkindjes van plezier want ze mogen ter hoogte van de stallen in de schmink. Lila, roze en zilver zijn de hoofdkleuren, vooral met veel glitters er in. Moeders die hun dochters toch in trainingspak hebben meegenomen en daar spijt van hebben, kunnen ter plaatse nog een papieren kroon in elkaar flatsen. En dan?

Kunnen ze met een echte witte prinsessenkoets met echte zwarte Friese doorlopers ervoor naar het paleis gereden worden. De koetsier in livrei helpt de jongedames galant met een ferme zwiep in de wagen. De nieuwsgierige, maar iets zwaardere, moeders laten de kar vervaarlijk naar één kant overhellen. Zo komen ze toch op koninklijke wijze op plaats van bestemming. Nu klaar?

Binnen de hekken van het Paleis worden ze opgewacht door prachtig aangeklede hofdames en hofmeneren. Zij vragen vriendelijk of de kleintjes een handje willen geven aan de koning en koningin. Het ene kind laat schielijk de hand van moeders los en huppelt vrolijk met de hofdame mee en vertelt zonder enige terughoudendheid haar naam: Rosalie. De hofdame neemt haar mee over de rode loper naar William en Mary (eerste bewoners van het paleis ergens in 18 zoveel) en stelt plechtig ‘Prinses Rosalie!’ voor. Handen worden geschud, praatjes over en weer, een heus kniksje gemaakt en na een korte fotoshoot van het prinsesje met de landvorsten gaat Rosalie, eh Prinses Rosalie weer. Sommige prinsesjes zijn opeens een stuk minder spraakzaam als ze oog in oog staan met de sires en één prinsesje was zo verlegen maar wilde zo graag dat papa aanbood mee te gaan….’Prins Nico!’. Hij maakte met zijn 1,98 een prachtig kniksje.

Ik hoor je afvragen “En de prinsen dan? Waren die er ook?”.  Ja, dat wel. Allereerst Prins Nico natuurlijk. Verder heb ik nog drie jongetjes gezien. Eén was gekleed als ridder, één als Spiderman en één had alle voorhanden zijnde Koningsdagkledij aangetrokken, compleet met oranjegele kaplaarsjes en was de enige echte prins. Hij liep ook zo aantrekkelijk stralend te genieten de hele tijd, hij was prachtig! Ik denk dat als ik later groot ben met hem ga trouwen….

Allure

(Sinds vandaag mag ik ook bloggen op Apeldoorn Direct! Dit is mijn eerste bijdrage…)

 

dscn4226

‘Dan was ik de prinses en jij de koniejin!’. Het bijbehorende paleis was een tent onder de eettafel. Het favoriete spel van kinderen en het favoriete onderwerp van kinderboeken. Koningen, koninginnen, prinsessen en paleizen. Hoe komt dat toch? Wat maakt het zo magisch, zo aantrekkelijk? Komt het door het ongrijpbare, het onbereikbare, het romantische? Bij het stijgen der jaren ontdek je wel dat er niets romantisch is aan die glazen kooi, dat het helemaal niet aantrekkelijk is als al je onderdanen constant een mening over je hebben en dat de helft daarvan ook nog eens een heel andere mening heeft. Wat overblijft is de buitenkant, de allure, de deftige uitstraling, de verblinding door klatergoud. Waarom anders blijft het Paleis het Loo zo goed bezocht? Ongegeneerd rondneuzen in de woonvertrekken, de eetkamers, de jachtkamers tot de slaapkamers aan toe. Blokker en Ikea in geen velden of wegen te vinden. Eindeloos foto’s maken zodat zelfs in Japan afbeeldingen te vinden zijn.

Ga je na het Paleisbezoek nog even de stad Apeldoorn in dan tref je daar ook diverse onderwerpen van allure aan. Bedenk daarbij dat deze stad ook nog eens in een schitterende omgeving ligt. Dan heb je wel alle juiste ingrediënten om er te willen wonen. Zo’n zeven maanden gelden namen wij de stap van uit de Randstad. Of het ons brengt wat we voor ogen hadden? Via deze blog houd ik je graag op de hoogte.

Dan begint het grote wennen. Het valt me direct op dat het ‘Koninklijke’ en ‘Paleis het Loo’ behoorlijk ver is doorgevoerd. Ik heb ontdekt dat je bij Hotel het Loo echt heerlijk kunt eten. Tijdens een wandeling  door de statige Loolaan kan ik mij voorstellen dat een Koninklijke voorvader hier met een koets doorheen schommelde. Het altijd groene park met zijn oeroude bomen, omgeven door prachtige woningen en waar elke zondag een optreden in de antieke muziektent wordt verzorgd, heet Oranjepark. Een brug over het Apeldoorns kanaal heet De Freule. Wat een allure hè! Zelfs de kringloopwinkel heet hier Prins. De naam Kleine prins van het kinderdagverblijf komt hierdoor opeens wat vreemd over.

Het meest vreemde is wel dat er in het Gelre ziekenhuis een dml-arts werkt met de naam De Koning. Dan kan het dus voorkomen dat je een behoorlijk vreemd gesprek krijgt tijdens een belafspraak.

  • Goedemorgen, met De Koning!
  • Goedemorgen…eh..dokter majesteit?
  • Tja, ik heb een blik geworpen in uw ingeleverde ‘drukwerk’ ….

Hoe deftig deze Koning ook spreekt, opeens is de allure wel heel ver te zoeken.

 

 

 

Wilhelmus

“In het laatste weekend van mei, van donderdag 26 tot en met zondag 29 mei, vormen de stallen van Paleis Het Loo het decor voor het evenement Paard & Pracht. Het Koninklijk Staldepartement uit Den Haag geeft bezoekers de unieke mogelijkheid om de koninklijke paarden, rijtuigen, mooie uniformen en historische auto’s van dichtbij te bekijken.”

Deze tip vond ik in een folder. Nu heb ik niet zoveel met paarden maar des te meer met pracht. En met mannen in uniform. Dus ben ik gaan kijken. Het leek wel Prinsjesdag! Maar dan zonder koning en koningin, zonder hoedjes en zonder troonrede. Maar wel volop koetsen en paarden. De één nog glimmender dan de ander. En mooi verklede mannen op de bok aan de bak. Er werd aangespannen, ingespannen en weer uitgespannen. Ik keek ontspannen toe en zag de stoet groeien. Steeds meer paarden en steeds grotere rijtuigen.

DSCN4186

Van 1 ruiter te 1 paard…

DSCN4258

…tot 8 paarden voor een Gala-berline.

En dan nog vanalles er tussenin. Soortgelijke foto’s heeft iedereen natuurlijk gemaakt die er was dit weekend. Maar zagen ze ook dit?

 

DSCN4231

Het uitzicht vanaf het terras

DSCN4170

Het uitzicht op het terras

DSCN4253

Napoleon leeft!

DSCN4184

Wie pompt die band van de Cadillac van Koningin Wilhelmina eens op?

DSCN4245

De koetsenpoetser (brasso in 5 liter verpakking)

DSCN4207

De poepschepper (voor achter de rododendron…)

DSCN4238

En dan, bij de uitgang, struikel ik bijna over die akelig pedante pauw! Volgens mij heet hij Wilhelmus van Jemagmhouwe. Een pauw met een duidelijk aandachtsprobleem! Zoals hij tekeer gaat. Als een super macho mannetje zet Wilhelmus na elk paard zijn verenpracht helemaal uit zodat iedereen een prachtige foto van hèm kan maken. De uitslover. En ik… sta natuurlijk weer aan de verkeerde kant. Voor straf zet ik zijn achterkant hier te kijk voor iedereen. Lekker puh!