Tagarchief: oversteken

Recht of krom

!!!*****!!!! Knallend rolt er een hartgrondige vloek over straat! Een vrouwenstem verheft zich, een kinderstem huilt, andere verkeersgebruikers schrikken zich een ongeluk.

Ik schrik ook … en toch ook weer niet. Een paar minuten terug liep ik achter deze dame. Met haar linkerhand duwde ze een kinderwagen voort. Naar mijn idee zat er een reus van een kind in maar waarschijnlijk was de wagen gewoon te klein voor hem. Hij keek klaarwakker in de rondte. Aan zijn besmeurde gezichtje te zien had hij al het een en ander achter de kiezen. Zodra zijn handjes leeg waren zette hij het steevast op een brullen. Zijn moeder wierp hem, door ervaring behendig, weer een nieuw koekje toe dat hij gretig en direct weer lachend aannam. Naast de wagen drentelde nog een peuter. Ten minste…als zijn moeder hem riep. De rest van de tijd dartelde hij heen en weer op de stoep zoals peuters dat doen. Of op het stoeprandje. Of rende hij rondjes om de wagen. Of stond hij stil om een reuze interessant blaadje van straat op te rapen. Zijn moeder werd er behoorlijk geïrriteerd van. Begrijpelijk want ze was een super interessant telefoongesprek aan het voeren! Met een vriendin of zus die haar advies dringend nodig had. ‘Nee joh, dat moet je niet goed vinden hoor, daar heb je gewoon recht op! Ik heb het toch ook gehad. Ik wist het eerst ook niet maar Marjolein zei dat ik daar recht op had en toen ben ik het gaan navragen en ik had daar inderdaad echt recht op dus jij moet dat ook doen hoor, heb je recht op!’

Intussen liep ik best wel gespannen naast haar want ik zag de peuter richting het kruispunt huppelen. Net toen ik dacht een behulpzaam sprintje te moeten trekken bleef de kleine stilstaan voor het stoplicht! Pffff! ‘Wachten hoor’, riep de moeder rijkelijk laat en ze haalde haar zoon in. Ik moest rechtsaf en deed dat met een gerust hart, naarstig op zoek naar een stukje schaduw. En toen kwam de vloek! Ik draaide me om en zag dat de moeder de peuter door elkaar schudde en aan zijn armpje meetrok, voor zover dat ging want ze moest natuurlijk ook nog haar telefoon vasthouden…

Het is een lastig kruispunt, want zodra je de weg over bent moet je nog een fietspad over en daar crosst nog wel eens iemand. Waarschijnlijk huppelde hij vrolijk het fietspad over. Maar om nou je peuter de schuld te geven… Heeft dat kind ook niet ergens recht op? Of is dit erg krom geredeneerd?