Tagarchief: nieuw

Vers sinds 1957

Toen ik 50 jaar geleden 10 werd wilde ik dolgraag een prinsje of een prinsesje als verjaardagscadeau. Ik leek mijn zin te krijgen maar de huidige koning kwam een dag later. Toch fideel van hem, zo kunnen we ieder jaar op elkaars feestje komen.

Toen ik 10 jaar geleden 50 werd wilde ik dolgraag de zekerheid hebben dat ik pas op de helft was. Die kreeg ik uiteraard niet. En Sara? Nooit gezien die meid!

Nu ik vandaag 10 jaar na mijn 50ste ben, wil ik dolgraag dat de tijd niet zo snel gaat.

Bons, bons,  bons! Op de badkamerdeur. “Ben je nu nog niet klaar?” Neehee, ik ben nog niet klahaar! Steeds meer tijd breng ik door in deze ruimte. Drukker dan ooit met hydrateren, moisterizen, verven, camoufleren, corrigeren, ophalen en vastzetten. Ik moet steeds meer mijn best doen dikke vriendin te blijven met mijn spiegelbeeld. Nou ja, dat dikke lukt nog wel… Lijdzaam zie ik de onherroepelijke trek naar het zuiden, hoe vaak ik ook “Stop daar es mee!” roep. Mijn lijf doet maar wat. Het rotzooit maar wat aan. Het zet uit waar ik het niet wil en krimpt waar ik het helemaal niet hebben kan. Het verkleurt ook, langzaam maar meedogenloos. Woorden met een oe-klank vermijd ik: een Engelse plooirok is er niets bij! Dat is nog best moei… eh…lastig hoor.

Wat ik ook niet kan uitstaan is als mensen roe…eh…schreeuwen: “60 is het nieuwe 40!”. Wat?! Moe…eh…ben ik verplicht  dan weer 20 stappen achteruit te zetten en de boe..eh…mijn leven weer over te doe…eh…nog eens te beleven? Op mijn veertigste stonden mijn kinderen aan de vooravond van de pubertijd met alle geneugten van dien. Terwijl het nu zelfstandige volwassenen zijn om trots op te wezen. Inclusief het schattigste kleinkind van de hele wereld. Van haar hoe…eh… zit ik alleen maar te genieten. Niks verantwoorde opvoe…eh…educatie, alleen maar onverantwoord verwennen! Of wat dacht je van deze: “het leven begint bij 60!”. Nee toch?! Het zal toch niet? Zijn al die voorgaande jaren dan voor niets geweest?! Niets meegemaakt, niets geleerd? Als een soort opmaat naar…wat dan?

Er passeerde mij laatst een vrachtauto van een slagerij die beweerde ‘vers vlees sinds 1806’ te leveren. Ik dacht dat dat vlees intussen niet al te fris meer zou zijn. Totdat ik hem snapte: ze leveren elke dag vers vlees, een goede gewoonte die in 1806 al werd toegepast. Kijk, dit is een uitspraak waar ik me in kan vinden.

Ik ben niet oud maar vers sinds 1957!

Elke dag komen er immers verse dingen bij. Nieuwe verse mensen. Nieuwe verse ideeën. Nieuwe verse plannen. Nieuwe verse toneelstukken. Nieuwe verse capaciteiten. Nieuwe verse foto’s van mijn kleindochter. Nieuwe verse blogjes. Binnenkort een nieuwe vers eigen boe…eh…paperback. Nieuwe verse geluksmomentjes. Misschien nog wel een nieuwe carrière. Redenen genoe…eh..zat  voor een nieuw taartje met verse slagroom en een nieuw vers feest! Zo kan ik het nieuwe verse jaar wel aan J

Hieperdepiep hoe…eh..ja ja!!! Hartelijke groe…eh…doe…eh…later!

Advertenties