Tagarchief: muziek

Saartje Allegaartje

In een klein gezellig dorpje woont een alleraardigst dametje, luisterend naar de naam Saartje. Een bijzonder dametje is het ook. Want zij spaart. Ze spaart niet alleen suikerzakjes, driewielers, soldatenschoenen en taartscheppen, maar ook knopen. Vooral knopen met een bijzondere vorm of kleur vindt ze prachtig. Deze naait zij vast op haar enkellange mantel. Niet omdat ze zoveel knoopsgaten heeft maar gewoon omdat ze dat mooi vindt. En als ze een bijzondere veer ziet liggen op straat of in het bos raapt ze die snel op. Grote of kleine, knalgroen of paars gespikkeld, het maakt haar niet uit. Eenmaal weer thuis plakt ze al die veren op haar roze hoedje.

Iedereen in het dorpje kent Saartje wel. Ze noemen haar Saartje Allegaartje. Die naam begrijp je helemaal als je een keertje bij haar thuis geweest bent. Saartje woont al jarenlang in het allergrootste huis van het dorp omdat al haar verzamelingen een plekje moeten hebben natuurlijk. Zodra je alleen maar langs het allergrootste huis van het dorp loopt roept Saartje je al vriendelijk welkom. Binnen in de woonkamer maakt ze graag plaats voor je. Je mag zelf kiezen waar je wil zitten, op een stapel pannenkoeken of in een met kussentjes gevulde boekenkist. Uit de keuken haalt ze graag wat théfie voor je, dit maakt ze zelf omdat ze niet kan kiezen tussen thee en koffie. Je mag ook kiezen waar je de théfie uit wil drinken: uit een blauwe bloempot of een gele gieter. Als ze je een zelfgebakken zandkoekje aanbiedt moet je wel even oppassen; het zand uit haar achtertuintje blijft nog dagenlang tussen je tanden knarsen. Na de théfie neemt ze je met plezier mee naar de muziekkamer. Daar staat, hangt en ligt een indrukwekkende verzameling instrumenten: pannen waarin je knikkers moet roeren, zakjes met bierdopjes die je kunt overgooien en lege flessen met sleutelbossen die prachtig rammelen. Je mag zelf iets uitzoeken en spelen waar je blij van wordt. Meezingen wordt extra gewaardeerd. En als iedereen na een uurtje of zo best wel moe is neemt Saartje haar visite mee naar de kleedkamer. Hier hangen de mooiste verkleedkleren die je maar kunt bedenken. Van een paars putjesschepperspak tot een donkergroen drakenkostuum, van een zwarte schaap outfit tot een goudkleurige heilig boontjescape. Daarna stuurt Saartje iedereen naar de bibliotheek. Hier staan veertien lege badkuipen en er hangen 5 hondenhokken aan het plafond. Zodra iedereen een fijn plekje heeft gaat Saartje vertellen. Urenlang neemt ze je mee op reis met haar verhalen. En die haalt Saartje niet uit een boek maar uit de muur. De muren van de bibliotheek zijn namelijk van onder tot boven behangen met gevonden treinkaartjes. Bij elke bestemming weet ze wel een avontuur te bedenken. Een retourtje Haarlem gaat over het terugbrengen van een weggelopen hondje, een kinderkaartje naar Broek op Langedijk gaat over een logeerpartijtje bij oma, een groepskaart naar Almelo gaat over een workshop koeienschilderen. Sommige bezoekers vallen in slaap, anderen snoepen nog wat lolliesoep uit een soldatenhelm, maar er komt onverbiddelijk een moment dat iedereen weer naar huis vertrekt…

Het moment waar velen naar uitkijken. Niet omdat ze het niet leuk vonden bij Saartje Allegaartje, juist wel! Maar ze weten dat iedereen bij vertrek een aardigheidje van haar krijgt. En dat is niet zomaar iets. Saartje Allegaartje vangt immers elke dag zonnestralen en stopt die in lege glazen potjes. Iedere bezoeker krijgt zo’n potje mee. Want Saartje weet precies wat mensen nodig hebben: elke dag een zonnestraal, elke dag iets positiefs, elke dag iets liefs.

Waar dat dorpje precies ligt? Misschien wel dichterbij dan je denkt!

 

Koningsdag 2016

Beeldverslag vanuit Apeldoorn…

DSCN4109

Tussen de buien door was iedereen er!

DSCN4111

Slenteren langs goedbedoelde rotzooi!

DSCN4110

Luisteren naar een Hollands moppie muziek!

DSCN4112

Af en toe een tintje oranje…!

DSCN4108

En kindjes blauw versteend van de kou…!

Eigenlijk een koningsdag als elk ander jaar. Gelukkig maar!

In Zwolle zonder dollen namen ze wel een risico hoor;

Typhoon betekent toch ‘gevaarlijke wervelwind’…

maar het liep gelukkig buitengewoon goed af!

Ik ga nog even koekhappen.

Vol of leeg…?

Ik kan het niet laten. Het blijft gewoon elke keer weer bijzonder. Die vraag- en aanbodkaartjes op het mededelingen/advertentiebord van Albert Heijn. Ik heb er al eens eerder een blog aan gewijd maar gister werd ik opnieuw naar de wonderlijke verzameling toegetrokken. Wat gebeurt er als je te snel leest of niet alles leest? Wat is je eerst indruk? Wat een eigenzinnig taalgebruik, bedoeld of niet? Het was meteen raak:

RSCN3475

Mij viel direct op: het woordje oma…in tegenstelling tot het woordje nieuw! Nu zijn de oma’s tegenwoordig veel jonger dan vroeger, maar toch.

Of deze:

RSCN3476

Tuinman voor alle tuinonderhoud…ja duh, niet voor al je belastingformulieren! En als je het vlug leest zorgt hij ook voor de tuinonderkant. Zou hij ook tuintegels schrobben, tuinstoelen lakken en/of barbecueën? Toch komt het geheel nou niet erg enthousiast over. Ik kijk nog even verder…

Of deze:

RSCN3474

Deze las ik te snel….in eerste instantie dacht ik: om wàt voor koffie gaat het hier? En dan de spatie tussen in en stelbaar. Verder vraag je toch af waarom doet Ria haar bed weg? Gaat ze eindelijk samenwonen? Gaat ze emigreren? Is haar laatste kind het huis uit? Heeft ze het altijd al een rotbed gevonden?

Nog eentje dan, ik moest hem wel drie keer lezen….

RSCN3477

Is het een boek of een band? Is alleen het papier maat A5 en hoe zit het dan met de/het band/boek? Is tie nou leeg of niet? O nee, de notenbalken zijn leeg! Ik kan er dus noten EN muziek op schrijven. Dan kan ik de verschillende muziekstukken nog scheiden met taBBladen of zitten die taBBladen tussen de lege notenbalken en de lege vellen? Een overvolle advertentie met lege teksten… Stefan zit wel erg om geld verlegen… Kennelijk ooit aan een muziekstudie begonnen, een carrière als sing en songwriter in ‘t verschiet maar doorbreken duurt even en je moet toch eten nietwaar. Succes Stefan!