Tagarchief: mopperen

Fijn gemopper

Smaken verschillen maar het leukste van het programma ‘De slimste mens’ vind ik het oeverloze gemopper van Maarten van Rossum. Zijn taalgebruik is aanstekelijk, zeker in vergelijking met dat van Flipje uit Frankrijk. Ik moest opeens aan hem denken toen ik dit bord zag:

Van Rossum’s Koffie zou een tent van hem zijn zoals Blushes van Gordon. Een no-nonsens naam. Waar je alleen zwarte koffie kunt krijgen (hoewel koffie altijd zwart is…)Hij vindt andere soorten en of smaken koffie ‘van een ongelooflijke aan seniliteit grenzende  uitvinding’. Ik zie hem zitten, in een zwarte leren stoel, in zijn zwarte kleren, lekker onderuitgezakt, de ik-ben-de-slimste-mok balancerend op zijn bolle buik, mopperend tegen zijn vrouw: “Als jij fatsoenlijk denkt te kunnen schrijven, zet dit dan op het bord buiten.”

Ik moest laatst ook al aan hem denken toen ik dit zag:

Het is een glazen kaarsenonderzetter. In de sale, want deze was nog van Kerst. Twee stuks voor 1 hele euro, toe maar! Je vraagt je misschien af wat ik bedoel maar het gaat me hierom:

De gebruiksaanwijzing die er in ligt. Een gebruiksaanwijzing voor een kaarsonderzetter! Die hele uitleg ‘grenst toch aan een vorm van onnozelheid’ waar Maarten zich zeer over zou opwinden?! ‘Over deze zeer aanmatigende betutteling. Uitgaande van de stompzinnigheid van de clientèle. Deze meer dan schokkende idioterie. Ieder weldenkend mens  zet zijn kaars gewoon bij zijn schommelstoel (1), bij zijn hond (2) en in groepjes (3) bij de gordijnen (4). Welke bekrompen sufferd gaat zijn lontje meten en op 1 cm afknippen(5)? En als je deze onzinnige onderzetter koopt waarom zou je in vredesnaam de kaars ernaast (6) zetten? Nee joh, ik gooi er altijd, heel absurd, een kan water (7) overheen. Of ik zet in de donkere avond een raam open (8). Evenals ik hem bij voorkeur op de brandende kachel of een lekkere warme tv (9)zet. En wie zegt dat ik niet op mijn eigen kaars mag spugen (10)?! Mijn vrouw koopt altijd lucifers (11) dus een krankzinnig idee om daar kaarsen mee aansteken? Ja, ben daar bezopen, ga toch niet met een kaars in mijn hand (12) lopen als ik net zo’n prachtige onderzetter heb gekocht? Van glas. In de sale. Lekker voordelig. Ik zou als eerste dit volstrekt belachelijke en redeloze briefje verbranden!’

Hè, lekker even fijn gemopperd! 😉

 

 

 

Advertenties

Schrijfhandje 35/52

(Een jaar lang elke week een handgeschreven bericht.)

Vandaag het verhaal van Ans en Hans. Niet het hele verhaal, slechts een deel. De rest kun je zelf wel bedenken.

  • Hans, heb  jij die koppies nou meegenomen?
  • Ja Ans, die met die blommetjes bedoel je toch?
  • Neehee, die met dat gouwe randje!
  • O die! Die staan achter de koffiemolens.
  • Achter?! Dat ken toch niemand zien!
  • Zet je ze erregens anders…
  • Ken ik de hele kraam verbouwen! Waarom neem ik jou eigenlijk nog mee?
  • Voor de geselligheid?
  • Weinig geselligs an hiero. Mensen lopen maar langs, kijken en niet kopen, zitten overal an met hun tengels. En dan zet jij het mooie spul ook nog es achteran!
  • Jij wou deze kraam huren, weet je nog? Jij wou rijk worden met die ouwe zooi…
  • Nee, jij brengt wat binnen!
  • Kijk je heb een klant.
  • As tie maar niet an me mooie glaassies zit!
  • Nee, stel je voor dat je ze verkoopt….
  • Vorige week is er ook een gebroken!
  • Toen had je ze niet handig neergezet Ans…
  • Mensen moeten uit hun doppen kijken!
  • Hier, leg anders dit brieffie bij de glaassies.

  • Ken je niet mooier schrijven…

Grijs en Blond op de kerstmarkt

‘Mevrouw de Vries? Mevrouw de Vries! Mevrouw de Vriehies!!!’ Het meisje met de vlecht heeft eindelijk de aandacht van mevrouw de Vries. Het oude vrouwtje zit in een rolstoel aan een ronde tafel. Samen met nog vier andere dames in rolstoel en één heer. Ze zijn duidelijk een ochtendje uit naar de kerstmarkt van het tuincentrum. Met twee begeleidsters, het meisje met de vlecht en een meisje met een zwarte bril. Mevrouw de Vries geeft te kennen dat ze geen thee wil maar koffie. ‘Maar’, probeert Vlechtje nog eens, ‘We gingen toch haaitiejen?!’  Mevrouw de Vries moppert dat ze dat niet kent en niet wil, ze wil koffie. Haar buurvrouw heeft het zichtbaar meer naar haar zin. Met glanzende oogjes kijkt ze glimlachend in het rond. Ze probeert het kerststukje op tafel te ruiken maar het staat te ver weg. Ze tilt het gebaksbordje op en draait het rond en rond. Ze stoot mevrouw de Vries aan en zegt: ’Kijk nou toch, dit kun je lezen!’. Het servies van Blond Amsterdam is ingezet voor de high tea.

We mopperen wat af op De Zorg in Nederland. Zowel in Zoetermeer als in Apeldoorn. En toch kan ik niet anders doen dan een diepe buiging maken voor de jongedames die de ouderen een leuk uitstapje willen bezorgen. Die de moeite er voor nemen en neem van mij aan dat het heel veel moeite is! Er moet allereerst op tijd gewassen, aangekleed en ontbeten worden, dan moet de bus op tijd zijn, alle rolstoelen moeten in de bus passen, de groep moet wel een beetje bij elkaar blijven op de markt en vervolgens moet er gegeten en gedronken worden. Tenslotte zijn ze ook nog eens verantwoordelijk voor de sfeer, zorgen dat iedereen het naar de zin heeft. Soms vraag ik mij wel eens af of al die moeite wel aan iedereen besteed is.

Mevrouw de Vries is duidelijk niet in haar hum. Ze vindt de lampjes te fel, de muziek te hard, de tafel te hoog en de thee te lauw. Ze vindt alles belachelijk duur, daarbij kan ze niks kopen want ze kan niks kwijt in haar niet al te ruime kamer. Als Vlechtje komt vertellen dat het appelgebak op en er alleen nog chocolademuffins verkrijgbaar zijn, duikt ze nog meer in de slachtofferrol. ‘Nou, doe maar dan, dat wordt weer extra insuline spuiten vanmiddag!’. Vlechtje rolt met haar ogen richting Zwarte Bril. Zwarte Bril knipoogt terug en constateert dapper: ‘Nou, gezellig hè!’. Mevrouw de Vries vraagt hoe ze hier eigenlijk terecht is gekomen. Als Vlechtje meedeelt dat haar dochter zo lief was om haar hiervoor op te geven mompelt ze net hard genoeg: ‘Goh, had ze daar wèl tijd voor…’

Dan valt alles op zijn plaats. Ze was natuurlijk veel liever samen met haar dochter gegaan. En wij maar kniezen op De Zorg…

‘Mevrouw de Vries!!! Wat doet u nu! Nou is uw lange broek helemaal nat!’. ‘Ik wilde alleen maar mijn kopje lezen, wist ik veel dat er nog thee in zat’.

blond-amsterdam-kerst-servies-2

 

De lente is binnen

hele trui

Oké, ik beloof dat dit geen mopperblog wordt. Er wordt genoeg gezeurd over van alles en nog wat, zo vervelend. Al dat negatieve gedoe, ik baal er zo van. Dit kan niet en dat kan niet, zus mag niet en zo mag al helemaal niet. Links is fout maar rechts is ook niet goed. Zwart is te donker en wit is te licht. Maar soms mag je toch wel eens naar iets anders verlangen…?

Vandaag wou ik dat het 6 februari was. Toen werd er in Nederland de Warme Truiendag gehouden (in België de Dikketruiendag). De bedoeling is dat je de verwarming wat lager zet, een warme/dikke trui aandoet en zo 6% energie bespaart. Vandaag, aan de vooravond van de maand juni, terwijl de herfststorm de lentebloesem aan de tuintegels plakt, de ramen mistig zijn van de regen, heb ik zo’n trek in een warme/dikke trui. Weg met dat energie besparen; het gewoon even lekker warm hebben!

De lente is er wel hoor. Door de beslagen ruiten zie ik de seringen bloeien, oudervogels vliegen af en aan met volle snavels, folders bieden bontgekleurde picknicksets aan, supermarkten leuren met de barbecuevleespakketten, via mail krijg ik allerlei aanbiedingen voor badkleding. Ik ril. Op http://www.beleefdelente.nl kun je zien wat er allemaal in de lente hoort te gebeuren. De lente is dit jaar binnen.

Maar ik mopper niet…ik blog het gewoon even van me af en denk daarbij: ‘Na regen komt zonneschijn’…toch?