Tagarchief: mening

Stelling

Pythagoras had er al eentje: a kwadraat + b kwadraat = c kwadraat. Nooit helemaal begrepen wat de beste man ermee bedoelde maar het was wel een stelling. Hij formuleerde een mening. Hij maakte een stelling. Hij beweerde iets. Of die bewering waar is? Of je het met die formulering eens bent? Een stelling leidt in elk geval meestal tot discussie. Deze bewering kwam ik laatst tegen:

Daar valt wel over te discussiëren…

Aan de ene kant… Natuurlijk is het leven beter in een bikini! Lekker snel klaar met aankleden. Met uitkleden ook trouwens. Onderstuk en bovenstuk passen doorgaans altijd bij elkaar dus geen urenlange zoektocht in je kledingkast. Geen gedoe met bijpassende schoenen. Of sieraden. Of tassen. Het geeft je een lekker vrij gevoel. Lekker half bloot, meer hoef je niet aan. En, heel belangrijk, het associeert met mooi weer. Lekker warm. Vooral de vakantiegevoelens die een bikini oproept doen de discussie overhellen naar: mee eens.

Aan de andere kant… Een bikini is niet altijd een lust voor het oog. Dat wil zeggen de bikini wel maar de draagster niet altijd. Dit laatste roept een zekere ondernemersgeest in mij op. Ik wil direct super royale pareo’s gaan verkopen. In allerlei gezellige kleuren en prints. Eventueel te leveren met tentstokken. Of een bodypaintingbedrijfje starten om bepaalde zwembanden als zwembanden te beschilderen. Niet van echt te onderscheiden. Of een verhuurbedrijf van schaduwplekken beginnen. Gewoon een bedrag per uur laten betalen om achter een gezette dame te liggen. Of tussen het naaktstrand en het gezinsstrand een gênantstrand creëren. Voor diegene die zich schaamt. Inclusief ieder heel uur een vrijblijvend praatgroepje. Als ik de stelling met deze zakelijke insteek bekijk zeg ik: mee eens.

Aan de derde kant… Geen mening.

Conclusie: het leven is beter in een bikini. Veel beter. Omdat iedereen lekker zelf moet weten wat-ie aan- dan wel uittrekt.

 

Advertenties

Schoolse luchtjes

De school, in de zin van het gebouw, is altijd wel voor iemand een punt van discussie. Te ver weg, te lastige openingstijden, te groot, te klein, te gekleurd, te weinig gekleurd, te oud of juist veel te modern. De mensen die kinderen van anderen met liefde vijf uur per dag onder hun hoede nemen zijn vaak tegen wil en dank middelpunt. Te vlot, te sloom, te aardig, te streng, te jong, te oud. Dit zijn de meest vriendelijke beledigingen. Natuurlijk mag je er iets van vinden. Het gaat om de manier waarop je je mening ventileert. Wist je dat sommige scholen tegenwoordig een ouderprotocol hebben?! Wat te doen bij lastige, opdringerige, betweterige, onredelijk schreeuwende, handtastelijke ouder/opvoeders/verzorgers. Bizar toch? Dit leren de juffen en meesters niet op de PABO. Daar leren ze hoe ze KINDEREN iets moeten leren. Zodat die kleintjes kunnen lezen, rekenen, schrijven en sociaal vaardig zijn, als ze groot zijn. Zich kunnen redden in de wereld. Het onderwijs is immers een verlengstuk van de opvoeding die ze thuis mee krijgen…? Natuurlijk verandert het onderwijs. Zoals alles verandert. Gelukkig maar.

Daarom had mijn Oma het waarschijnlijk veel eenvoudiger. Zij zat in 1912 op de Kweekschool en had daar 1 boek voor pedagogiek voor de gigantische prijs van f 2,25. Zij kon daar voor 30 cent een rekenbijlage bijkopen en een schrijfcursus voor 8 cent per nummer (5 per jaar). Het Hoogeveens leesplankje kostte 75 cent per kind. In dat ene pedagogieboek, dat nu in mijn bezit is, wordt niet alleen de opvoedkunde (zielkunde) behandeld maar meteen ook maar de aardrijkskunde, natuurkennis en teekenen. Tevens moest mijn oma ook leren hoe een schoolgebouw het beste gebouwd kon worden. Hoe hoog de ramen, hoe laag de bankjes en de beste plek voor het privaat (toilet) in verband met de wind…

En denk je dat zich ooit maar 1 ouder met deze buitenschoolse opvang bemoeide…?

Minder blauw

groene hartjesslinger

Heb jij er al eentje? Nee? Dan loop je achter hoor. Bijna iedereen heeft er een! Volgens Wikipedia is het een instrument. Geen muziekinstrument maar ‘een instrument voor burgers om volksvertegenwoordigers een signaal te geven dat hun handelen noodzakelijk is.’ Dus het is iets voor ons allemaal en we kunnen het inzetten om onze mening kenbaar te maken. Dat is handig, vooral voor ons Hollanders…we hebben razendsnel een mening en meestal zijn we ergens tegen. En als er één tegen is volgen er meestal meer, soms klakkeloos. Echter, als het maar lang genoeg duurt komt er altijd weer iemand die juist vòòr is. Wil je graag dat iedereen jouw mening weet en steunt? En wil je dat jouw mening daadwerkelijk terecht komt bij de mensen die iets met jouw mening zouden kunnen doen? Start je een petitie!

Ik ga dat instrument ook maar eens gebruiken want ik ben het meer dan zat!!! Dit is niet van vandaag of morgen maar ik zie het al jaren met lede ogen aan. Ik vind het namelijk vreselijk dat alles smurfen blauw zijn! Ik houd helemaal niet van blauw! Dat doet mij denken aan kou en ik houd niet van kou. En ik moet dan figuren die steeds blauw van de kou zijn leuk en schattig vinden? Neen! Ook het gebruik van diverse tinten blauw is de maker onbekend. Omdat de wezentjes er allemaal halfnaakt bij lopen word ik ook nog eens chronisch geconfronteerd met die afschuwelijke kleur. Het gebruik van identieke witte broeken versterkt nog eens de kou. En dan heb ik het nog niet eens over die mutsen.

Graag zou ik zien dat de smurfen groen worden! En dan bedoel ik licht-, midden- en donkergroen maar ook variaties als legeflessengroen, jaloersgroen, slabladgroen, rupsgroen, groenepaprikagroen, zuivergroen, verkoudensnotgroen, ergernisgroen, groenevingersgroen, gewoonlekkerwarmgroen. Zoveel smurfen zoveel tinten groen. De broek en de muts kunnen ze zelf customizen zodat hun eigen ongetwijfeld sterke persoonlijkheid meer naar voren komt. Gebruik lintjes, knoopjes, bloemetjes, strikjes of ga los met teksten als ‘I smurf groen’, of ‘Ik ben (g)een groentje.’, ‘Smurfen smurfen het groen’. Hier zou ik zo blij van worden!

Hoe we dat de kinderen gaan vertellen? Ach kinderzieltjes zijn zo flexibel. Hoe dat moet met de merchandising? Met de smurfenfilms, smurfentruien, smurfenpyjama’s, smurfendekbedovertrekken, smurfenpuntenslijpers, smurfenbroodtrommeltjes of het blauwe smurfenijs? Tja, daar hadden de winkeliers maar eerder aan moeten denken, dat is hun probleem. Hoe het met de historie zit, smurfen zijn immers altijd blauw geweest? Dit idee is achterhaald en met voldoende protest makkelijk om te gooien. Of dit idee er door komt? Ik hoop het, want minderheidsgroepen moeten ook gehoord worden! En wie wil nu dat ik beroerd word bij het aanschouwen van koublauwe smurfen? Niemand toch! Ben je het met mij eens steun me dan, teken mijn petitie en ik zorg er voor dat het bij de eerstvolgende vergadering van de VN boven aan de agenda staat!

Lieve lezer, bedankt!

Protest

En nu ben ik het zat! Nu heb ik er schoon genoeg van! Ik heb geen kort lontje maar nu teken ik serieus protest aan!

Dat een Goudse burgemeester zijn stad wil promoten en daar Zwarte Pieten voor wil gebruiken…het stuit mij tegen de borst maar vooruit. Ik gedoog het. Word er niet vrolijk van maar doe mijn uiterste best me tolerant op te stellen. Hoewel ik mij ernstig afvraag hoeveel tere kinderzieltjes een stukje nazorg behoeven na het zien van een clownspiet… Wellicht goed voor het voortbestaan van het programma ‘Geef mij nu je angst’.

Dat een mevrouw in een supermarkt alle chocolade sinterklaasjes fijn knijpt gaat al een stuk verder (te lezen op nu.nl). Dat je nu eens een keertje alle chocolade pietjes gezellig twee aan twee met de neusjes tegen elkaar aan zet (Huh? Wie? Ik…?) maar deze bleven intact. Wat bezielde die dame? Sinterklaasfobie? Wil ze een andere kleur Sint? Is ze verslingerd aan chocola maar past het niet in haar voedingsschema? Wilde zij bewijzen dat Sint een hol figuur is? Ik proef hier ook een gevalletje nazorg.

Maar vanmorgen brak mijn Hollandse klomp toch echt! Bij Blokker kwam ik dit tegen:

DSCN2403

Sinterklaas en…..een prinses!!!??? Dit gaat me dus veel en veel te ver! Hoeveel moet ik nog slikken. Gaan we nu alle oude verhalen door elkaar laten lopen? Is het straks zo dat Kaaspiet Doornroosjes wakker kust en dat zij roept ‘ Jij stinkt! Ik heb liever een stroopwafel!’. Trippeltrapt Zwarte Piet straks rond op glazen muiltjes. Gaat Roodkapje truffelnoten brengen. Wie is die prinses? Een golddigger, een pepernootverslaafde, een meisje op zoek naar een vaderfiguur (zeg maar Opafiguur), een meisje dat graag verwend wil worden? Het zou me niets verbazen als het niet eens een meisje is!!!

Oké ik haal nu even diep adem, hou dit drie tellen vast en ga gewoon weer verder maar weet wel: ik vier Sinterklaas op mijn manier! Hè, ik heb ook een mening!