Tagarchief: Marco Lopez

Op herhaling

joosen en de Jager 2

Je kent ze wel die mensen die 37 keer naar dezelfde musical gaan. Als je ze niet kent heb je er vast wel eens van gehoord. Persoonlijk vind ik één keer genoeg. Behalve Soldaat van Oranje die heb ik toevallig twee keer gezien omdat ik de eerste keer zo overdonderd werd door het decor en wat er allemaal te zien, te horen en te bewegen viel, dat ik het verhaal niet echt meegekregen had. Maar verder, waarom zou je weer naar hetzelfde gaan?

Toch heb ik gisteravond een uitzondering gemaakt. Voor Joosen en de Jager. Een splinternieuw hip jong fris en fruitig cabaretduo. Eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik de helft, met name de Jager, in mijn whats app lijst bekend als Jeroen, al heel wat jaartjes ken. Ik overdrijf geen millimeter als ik vertel dat wij regelmatig snikkend van de lach van de bank gerold zijn. Het zat er toen al in; hij is gewoon echt grappig! In Sjoerd Joosen vond hij bij Etten-Leurse toneelgroep MaxMini zijn gelijke. Ze hebben ook nog eens hetzelfde beroep: marketeers bij een theater, de één bij het Luxor en ander bij het Ro theater. Daar zien ze veel achter de schermen (dat is hun werk, duh!) en ze vroegen zich op een dag af hoe het zou zijn om vóór de schermen te staan.

Voor de lol zetten ze samen, met behulp van muzikale begeleiding door Thijs van Gurp en Yvo Putter, een show in elkaar en toonden dit aan vrienden en bekenden. Enerzijds schoorvoetend anderzijds vol bravoure, aanstekelijk plezier en een gezonde dosis lef. Het werd een succes. Van het één kwam het ander. Tot uiteindelijk zelfs, totaal onverwacht, een finaleplek  in het Leids CabaretFestival! Nu toeren ze samen met de andere  twee finalisten, te weten Marco Lopez, de enige echte knuffel Portugees met geweldige dans moves en Martijn Kardol, met zijn rake zelfspot en lieflijke liedjes, door Nederland. Ze doen zo´n 40 theaters aan. Waaronder Orpheus in Apeldoorn gisteravond.

joosen en de jager 1

Natuurlijk zat ik er ook. Niet omdat ik nieuwsgierig was naar de show, die had ik immers allang gezien, maar omdat ik het stoer vond hen in zo’n groot en echt theater te zien staan. En ik wilde Jeroen graag weer eens spreken… Maar ik moet bekennen dat ik mij toch vergist heb. Er was wel degelijk verschil. Ze zijn gegroeid, zoals ze dat in talentenjachten zo mooi (lelijk!) zeggen. Het verhaal is dat van twee jonge mannen, die midden in een Quarter life crisis zitten. Een crisis vol met beslissingen nemen, over solliciteren en banen, over Tinder en relaties, constant stelling moeten nemen, keuzestress bij de thee, wel of geen mindfulness oefening en wat te denken van Papadag. Dit alles werd met veel humor, hilariteit en vooral op topsnelheid uitvergroot en in een origineel decor gespeeld en gezongen. Toch zag ik nieuwe, aangepast en daardoor betere dingen, hoorde betere zang en er was meer zinvolle samenhang met de muzikanten. Voor hetzelfde kaartje zag ik ook Marco en Martijn…dus deze herhaling was gewoon heel prettig!

joosen en de jager 4

Ik ben heus niet de enige fan. Onderweg kwamen in diverse media de mooiste recensies voorbij. Ik noem slechts een paar steekwoorden uit diverse artikelen: Explosief koppel, energiek, spektakel, duidelijke bewegingstaal, prachtige lichteffecten, humor, heerlijke ridiculisering, vlot, actueel, springerig, iemand legde hen zelfs naast Draadstaal. Nu heb je een beetje idee toch?! Nog zo’n tien theaters te gaan. Grijp je kans als je kunt! Daarna zal een rustperiode volgen voor bezinning. Misschien wel weer keuzestress; komen we terug, wat gaan we doen en hoe gaan we het doen? Ik twijfel alvast nergens aan want die mannen bevatten zo’n absurd grote dosis creativiteit dat moet toch wel een uitweg vinden. Tot dan!

joosen en de jager 3