Tagarchief: luisteren

Schrijfhandje 45/52

(Een jaar lang elke week een handgeschreven bericht.)

Als blogger vraag je je wel eens af: waarom doe ik dit? Wat bereik ik hiermee? Wil ik wel iets bereiken? Oké, ik zie dat jij dit nu leest maar ik zie niet wat het met jou doet of wat jij er mee doet.

Maar soms, heel soms, zie ik het wel!!!

In Schrijfhandje 43 liet ik de vreemde manier van aandacht trekken op een bord zien…

Deze, weet je nog? Niet erg duidelijk wat de tip nou is en zo. Afgelopen zaterdag was ik er weer. Ja, ik had weer…ahum… plantjes nodig. En kiek noe:

Lekker duidelijk nu. De tip is: een ijscoupe met verse aardbeien. Toch veel beter? Dat de lay-out van het hele bord nog wat wankel is nemen we maar voor lief. Dit is waarom ik blog: ik ben gelezen en er is naar mij geluisterd!

Vraag blijft wel: wie o wie werkt er bij Intratuin Apeldoorn en leest mijn blog….?

Advertenties

Bedankt

Mensen vragen wel eens ‘Hoe bedenk je het allemaal?’ Maar soms hoef je voor een blog niet ver te zoeken. Ga een eindje wandelen, een beetje winkelen, zet je oren en ogen open en laat het gebeuren. Vandaag maakte verschillende mensen het me weer erg makkelijk.

 

Even lekker snuffelen in de boekhandel. Twee jonge meiden ook.

  • Nah, wat is dit voor een stom boek!
  • Huh? Wat dan?
  • Het heet ‘555 feiten waar je helemaal niets aan hebt’.
  • O.
  • Dan heb je er toch niets aan?
  • Waaraan?
  • Aan dat boehoek!
  • Dan neem je het niet…

 

Een verwarde vrouw klampt zich aan mij vast.

  • Ik ben de weg kwijt!
  • Nou, dat is raar… Net lag hij nog langs de stoep…!
  • Huh?

de weg kwijt

Een gezinsauto volgeladen met gezin rijdt langs de stoeprand.

  • Daar kun je parkeren Papa!
  • Nee, daar staat NP.
  • No problem toch?

 

Bedankt mensen!

Luister es

grote oren

Luister es

Opvallend is de goede samenwerking tussen ons brein en onze zintuigen! Je ogen zien meteen dat iets groen is, je oren herkennen een harp, je neus ruikt oliebollen,  je handen voelen of iets zacht of hard is en je tong proeft iets zouts. Bijna net zo snel geeft je brein er een mening bij. Wat een smerige kleur groen! Nog wat harplessen zou geen kwaad kunnen! Wat een vatte hap die oliebollen! Wat een stugge stof is dit! Hier mag nog wel wat zout bij zeg!

Soms kan een eigen mening ons in de problemen brengen of op zijn minst danig voor schut zetten. Weet jij wel hoelang diegene naar die speciale kleur groen gezocht heeft en dat het nu eindelijk bij de gordijnen past? Realiseer je dat de harpspeler nog maar zes jaar is. Bedenk dat je ook gewoon van oliebollen kunt genieten. Dat er voor een broek een andere stof gebruikt wordt dan voor een knuffel. En besef dat zoutarm eten wellicht iets te maken heeft met bloeddrukhoogten. Die eigen mening zouden we soms beter even kunnen opschorten door eerst met zekere aandacht te luisteren…

DSCN2448

Kijk nu eens hier naar. Je denkt nu meteen ‘O o, ze heeft weer geprobeerd te bakken…!’ Ik zou hier kunnen beamen dat ik het kordate maar wellicht wat overmoedige plan had opgevat soesjes te bakken. Deze zouden dan boven op een taart prijken als zijnde kerstballetjes. Creatief toch? Dat die soesjes  in de oven besluiten lekker dicht tegen elkaar aan te gaan liggen en zo één grote platte soes te worden kan ik natuurlijk ook niet helpen…

Daarom, luister eerst naar me. Dit baksel is precies zoals ik het bedoeld heb!  De ronde, vierkante en/of gestapelde taarten zijn mij iets te gewoontjes. Met een winterse kersttaart moet je uitpakken! Groots en meeslepend denken! Pronken en pochen! Snoeven en schitteren! Over de top en terug! Daarom heb ik dit skilandschap gemaakt. Zorgvuldig uitgedacht. Ik spuit het helemaal sneeuwwit en maak er met fondant/marsepein allerlei wintersportertjes op die slalommen tussen kersboompjes, glühweinstalletjes, engelenkoortjes, worstenbroodkraampjes, peperkoekdanseresjes, sneeuwpopjes en zuurstoklantaarnpaaltjes. Om niet te opschepperig over te komen laat ik de skilift en de schaatsvijver dit jaar achterwege.

Als het goed is heb je je eerste mening over de foto vliegensvlug bijgesteld en dat komt doordat je eerst heel fijn naar me geluisterd hebt. Kleine moeite toch? Daarom wens ik iedereen:

Fijne Kerstdagen met grote oren!!!