Tagarchief: logeren

Logeren

Ik zag hem maandag arriveren. Opa en Oma renden enthousiast de tuin in. Oma knielde in het gras, stak haar armen wijd open en riep: “Waar is mijn kleine jongen dan???!”. De kleine jongen zag haar echter wel en denderde zijn grootmoeder bijna ondersteboven. Opa greep hem bij de kladden en slingerde zijn kleinzoon soepeltjes op zijn schouders. Wat hadden ze zin in deze logeerpartij! “Oma, oma, ik heb wat iets voor jou!” De kleine verdween haast achter de grote bos zonnebloemen. Kosten nog moeite waren gespaard om de grootouders in een opperbeste stemming te krijgen en vooral te houden. Een bedankje vooraf kan geen kwaad, dachten de jonge werkende ouders waarschijnlijk. Laatstgenoemden werden hartelijk uitgezwaaid en het drietal huppelde naar binnen. Met de bloemen, de kindertrolley en hoge verwachtingen.

Eerlijk gezegd heb ik ze de rest van de week niet meer gezien. Tot vandaag. Een toevallige blik naar buiten toonde mij in één oogopslag hoe de week verlopen was. Zodra de kleine jongen zijn eigen moeder in de gaten kreeg wierp hij zich snikkend in haar armen, alsof de verlossing eindelijk daar was. Opa sleepte van alles naar buiten richting auto. Het verraadde exact het verloop van de week. In de kleine trolley was onvoldoende ruimte voor de grote pluchen aap (dagje Apenheul), de goudkleurige kartonnen kroon met plakdiamanten (prins(ess)edagje Paleis het Loo), opgerolde poster van Cars (regenachtig dagje Bioscoop) en tenslotte nog een Intertoystasje (gevalletje omkoping denk ik). De kleine werd achterin de auto gezet, wuifde nog wat mat naar zijn grootouders terwijl hij zijn ouders van alles en nog wat vertelde. Opa en oma zwaaiden dapper terug, strompelden naar binnen, vielen op hun relaxstoel binnen twee tellen in slaap. Met een glimlach op de lippen, dat wel.

Advertenties

Schrijfhandje 38/52

(Een jaar lang elke week een handgeschreven bericht)

Door mijn vakantie loop ik een weekje achter met de schrijfhandjes, even inhalen maar. Meteen maar met een Duits Schreibhändchen…

Deze kwam ik tegen in Saarburg. Waarschijnlijk lukt het niet zo met het pension. Daarom nam der Dieter een niet al te nieuwe aqua-blauwe stift en begon heel enthousiast een reclamebord te maken.

Tja, wat zet je er eigenlijk op? In elk geval wat het is: een Pension! Dat is vast goed.

En dan? Het is er Leuk?

Waar ligt het? Vlakbij het Ziekenhuis. Gezellig!

Straatnaam klinkt ook aanlokkelijk…iets met een graf…!

Tenslotte nog een ingewikkelde code?!

Ik heb echt zin om daar te gaan logeren….