Tagarchief: letterkast

Toerist

Af en toe is het heerlijk om toerist in eigen land te zijn! Als je dan ook de inlandse taal niet verstaat waan je je direct heel ver weg. Eerst dacht ik steeds Doutzen Kroes gemengd met Piet Paulusma te horen maar gelukkig zijn de meeste Friezen bilinguaal. Een dûmke en een Fryske sûkerbôle begrijp ik overigens zelfs zonder vertaling.

Ik had me aangemeld voor de workshop Fierljeppen in het immer pittoreske Joure maar bij gebrek aan voldoende belangstelling ging dit jammer genoeg niet door. Dan maar een Jouster kuierke maken in het dorp. Midden in het dorp kom ik dit standbeeld tegen, genaamd De Drie Toeristen, en wat doe ik dan…?

 

Juist, dan kijk ik ook omhoog om te zien wat zij zien. Toen was ik dubbelop toerist… Ik zag namelijk, net als die drie, de toren van de Hobbe van Baerdt Tserke. Die meneer Hobbe was vroeger een soort burgemeester en mocht de eerste steen leggen van deze Jouster Toer. Dan praten we wel over 1628, een eindje terug dus. Iemand zag in dit beeld ook de familie van Rossem…

Maar natuurlijk wil/moet je in Joure naar het Douwe Egbertsmuseum. Wat zouden we zijn zonder die voorvader? Geen koffie, geen thee: help! Maar hoe kom ik binnen als ik de deuren moet sluiten….

 

Ik ben burgerlijk ongehoorzaam geweest en heb de deuren uiteindelijk brutaal geopend. Eventjes dan. En zo kon ik toch het geboortehuis van deze held bewonderen. Moest wel op m’n knieën naar binnen, want zijn daden benne wel groot maar zijn voordeur niet hoor.

Om bezoekers wat langer te entertainen is het koffie/theemuseum uitgebreid met van alles en nog wat. Van een huisje volgestouwd met onnoemelijk veel Friese staartklokken, waar ik lichtelijk getikt vandaan kwam. Tot een oude drukkerij waar ik natuurlijk stond te kwijlen bij de prachtige letterkasten. Er is ook een oude metaalwarenfabriek waar ik kon zien hoe koper vroeger gegoten werd. Voor ieder probleem was een oplossing/mal bedacht. Ook hoe je de mallen van de verschillende onderdelen het best kan bewaren. Heel erg leerzaam…

   

Ik bedoel, je zult maar verlegen zitten om een paar vaste nekogen, een setje stuurhutkopvastzetters of een zakje schuifdeurovervalletjes. Ik kan het niet gekker bedenken…het is geruststellend daar!

En gelukkig is er een gezellig museumcafé waar de rozekleurige oranjekoek vriendelijk doch verplicht geserveerd wordt bij de Douwe Egberts koffie en thee. Ik klaag niet, ik ben toerist.

Advertenties

Voor jou

letterkast

Al een tijdje loop ik serieus te denken:

Wat zal ik jou eens schenken 

met letters uit mijn letterkast,

iets wat precies bij jou past?

Als lezer ben jij mij zo trouw,

weet dat ik daarom van je hou.

Eén, twee soms drie keer in de week,

ik zag wel dat je naar me keek!

Zal ik een roman voor je maken of een kort verhaal?

Een klein kinderboek in grote-mensen-taal?

Een trage detective of een snelle thriller?

Een flauwe-moppenboek genaamd: ‘Wat een giller!’ ?

Een zeer serieus bericht?

Of een zwierig zangerig gedicht?

Non-fictie of liever een sprookje?

Iets leerzaams of over ‘Wat kook je?’?

Groots en meeslepend of lieflijk en klein?

Zeg jij maar hoe het moet zijn!

Ik zet de letters graag voor je op een rij 😉

Maar, o jee, de E is er niet m–r bij!

Dit is ook de laatste M en de allerlaatste T,

De P is ook op en zo ook de C!

Wa- ik v-rd-r  z-g zul j- nooi- w—n

Wan- d- l—–rs zijn o-g-g—n!!!

 

Schrijven en lezen

Al eerder heb ik eens vermeld dat er een wereld van verschil is tussen schrijven en lezen. De schrijver schrijft en de lezer leest. De schrijver schrijft een verhaal met een bedoeling, intentie, probeert sfeer en indruk over te brengen. Als de lezer leest wat de schrijver geschreven heeft kan de lezer het toch heel anders interpreteren dan de schrijver bedoeld heeft. De lezer leest er iets anders in.

Zo heb ik meegedaan aan een gedichtenwedstrijd. Voor de verandering. Meestal kom ik niet verder dan een fikse 5 decemberrijm maar om dat nou onder de categorie gedichten te plaatsen gaat wat ver (veel te ver). Waarom nu wel dan…omdat de opdracht mij aansprak. Het moest namelijk een beeldspraak zijn, een gedicht over een ding. Dus niet over duistere sferen, zweverige gevoelens, onduidelijke metaforen of andere vage dingen. Gewoon over een ding.

Ik deed mijn best, perste er twee uit mijn letterkast en stuurde ze beiden in. Eentje heeft er gewonnen en komt in een bundel. Welke denk jij?

Deze:

Elke dag, als ’t even kan

(soms zelfs vaker, dat ligt er maar net an)

houd ik je liefdevol vast.

Terwijl ik je gepast betast

raak ik bijna buiten zinnen,

wil meteen met je beginnen.

Samen nieuwe verhalen maken.

Voelen, doen, niet verzaken.

Ik stuur je gretig waarheen ik wil,

jij volgt volgzaam elke gril.

Dan weer grijp jij de macht,

handelt onverwacht.

Wie stuurt wie, ’t is om het even

zolang we allebei maar alles geven.

Op de top van de wereld beland

staan we gelukzalig hand in hand.

Elkaar gevonden.

Samen zen.

Ik

en mijn schrijvende pen.

Of deze:

Twee pootjes

Twee vleugels

En een brug.

Zonder jou

Bots ik gauw

Geef mijn bril terug!