Tagarchief: kleding

Slingers (5)

Ik zit aan een tafel bij het raam. Omdat ik vaker hier zit is het intussen ‘mijn’ tafel geworden. Van hieruit heb ik goed overzicht. Op de bar, op de mensen die aan tafeltjes zitten en zeker ook op de ingang. Ik zie bewoners rollend of schuifelend voorbij komen. Steevast elke keer houdt er een dame in een scootmobiel, en dan bedoel ik een echte dame met keurig gekapt haar en mooie kleding, halt ter hoogte van mijn tafel om me vertellen dat ze wel 40 jaar handwerkjuf is geweest, daarvoor een echte akte heeft gehaald en dat ik haar niets hoef te vertellen. Ik had niet eens te intentie haar iets te vertellen… 🙂

Vandaag komt er een klein vrouwtje bij mij zitten nadat ze daar eerst vriendelijk en ietwat onzeker toestemming voor vroeg. Ze legt haar foeilelijke keycord met daaraan de huissleutel en haar postvaksleutel voor zich op tafel. Er ontstaat een ogenschijnlijk genoeglijke conversatie.

Mevrouw: (verontschuldigend)De pedicure komt zo en als ik hier bij het raam ga zitten kan ik zien wanneer ze komt.

Ik: Goed idee. (ik kijk op mijn horloge en zie dat het 10 voor 11 is…) Hoe laat heeft u afgesproken?

Mevrouw: Ze zou om 11 uur komen. Ik hoop niet dat ze het vergeet. Nou vergeet ik het eens een keertje niet, hahaha!

Ik: Dan bent u ruim op tijd hoor.

Mevrouw: (monter) Ach ja, ik wacht wel, heb toch niets beters te doen.

Ik: Woont u hier al lang?

Mevrouw: Nee, pas een jaar woon ik hier.

Ik: (hopend op een positief antwoord) En naar tevredenheid neem ik aan?

Mevrouw: (schuchter met een vergoelijkend glimlachje) Nou, dat valt niet mee hoor. Ik heb wel last van lastige acceptatie hier. Ze kennen mekaar allemaal. Ik blijf maar een nieuwe, begrijpt u? Terwijl ik al 92 ben.

Ik: Tja, dat lijkt me lastig. (ik slik iets weg.) Maar bent u wel tevreden over de zorg? (krampachtig iets positiefs willen horen)

Mevrouw: (fier!)Die heb ik niet nodig, ik ben hartstikke zelfstandig.

Ik: (opgelucht maar met lichte twijfel) Dat is fijn!

Mevrouw: (verheugd) Ah, daar komt ze! Nou mevrouw, dank u wel hoor, ik ga maar snel.

Ik wens haar nog een fijne dag en kijk haar na. Het ‘snel’ is relatief natuurlijk. Het ‘hartstikke zelfstandig’ ook. Haar vest kleurt net niet bij haar rok en haar pruik staat een tikkeltje scheef. Maar ze doet zo haar best en dat is te prijzen.

 

Advertenties

Voorbereiding

Ieder jaar stink ik er weer in… Al die glimmende folders tegen kersttijd met glimmende cadeaus. En vooral met glimmende kleding. Ik vind dat er zo leuk en feestelijk uit zien. En ieder jaar denk ik: ‘Doe es gek en koop ook iets glimmends!’ Waarom toch? Ik sta daar in het veel te kleine hokje mijzelf in een veel te strak glimmend gevalletje te wurmen en kijk verwonderd in de spiegel naar iets dat in de verste verte niet lijkt op die beeldig paspop. Gelukkig ben ik niet de enige die met kleding worstelt. Naast mij hoor ik een vrouw zuchten: “Ik weet het niet hoor…” Reageert hij: ‘Is wel leuk, toch?” Zegt zij: “Ik vind hem zo laag van voren”, “Mwah!” Komt er een jong en overenthousiast winkeldametje assistentie bieden: “Lukt het hier? O ja, daar moet eigenlijk een hempje onder. Dat vindt u teveel? Dan kunt u het ook achterstevoren dragen! Dan is-tie van voren hoger en heb je achter een leuk open ruggetje!” Ik snel de winkel uit met mijn jaarlijkse nieuwe veilige zwarte niet glimmende feestbroek.

Voorbereiding wordt ook gevraagd bij het eten. Maar denkt er wel eens iemand na over de afwas? Kruidvat wel. Echte kerstdreft kun je daar kopen! ‘Wat leuk’ denk ik nog… Staat gezellig op je aanrecht tijdens Kerst.

Dreft . Je weet wel: waar je twee keer zo lang mee doet. Dreft.  In een extra grote fles. Zodat je er nòg langer mee doet. Minstens tot Pasen gok ik. Zit je mooi voor gek. Met je Kerstdreft.

Tovenarij

Gisteren even naar de stad.

Naar de wintercollectie kijken.

Welke kleuren ‘moeten’ we dragen.

Welke materialen zijn ‘in’.

Meteen even mijn Engels opgehaald…

Is het oversized (laat alles maar lekker hangen)

of tight (gloeiende wat zit dit strak).

Is het slimfit (adem in!)

of straight (past net)

of is het flair (weinig flair te bekennen).

Wil ik iets liften (zo dat lijkt groot!)

of iets downsizen (huh, waar zijn die randen gebleven?).

Veelal loze beloftes

waar we toch graag in willen geloven.

Neem nou dit label:

Ik pak dus een broek een maat kleiner dan ik heb

(want dat doe ik in eerste instantie altijd,

je weet nooit.)

Als ik er in pas

(en ik leeft nog )

lijk ik nog een maat kleiner!

Mijn buik wordt er strak van en mijn billen worden groter!

Dit alles met 1 broek!

(zonder korset,

of andere verdovende middelen)

Ik zou zeggen:

Doe mij een dozijn van die Hans Klok broeken!!!

Jammer dat het plaatje niet aangeeft hoe rood je hoofd is…

Vakantiegangers

Ik hoef niet uit te leggen wat vakantie is. Is ook niet uit te leggen want het is voor iedereen anders. Zo de een zich heerlijk laat vertroetelen in een hotel, schept de ander liever zijn eigen toiletputje naast de slaaptent. Zo eet de een zijn eigen aardappelen in zijn eigen cavaran, zo eet de ander gezellig met de pot mee in een hostel. Wat we gemeen hebben is dat we allemaal wel graag mooi weer hebben, niet te heet natuurlijk, maar ook niet te koud, en zeker geen regen, maar gewoon lekker, je weet wel. Een van mijn hobby’s is mensen kijken en omdat ik al met vakantie geweest ben heb ik al aardig wat andere vakantiegangers bekeken. Vijf dingen die me steeds weer opvallen aan deze mensen.

  1. Wat zijn er ongelooflijk veel soorten vakantiegangers! En wat zie je het aan hen af. Direct is het verschil met de autochtone bevolking duidelijk zichtbaar.
  2. Vakantiegangers die met een enorme bultige rugzak rondlopen waarvan ik me altijd afvraag wat zit daar in vredesnaam allemaal in dat je dat constant bij je wilt hebben in een stad waar je alles kunt krijgen? Waar zijn ze op berekend en wat mis ik?
  3. Vakantiegangers die zo sneu zijn dat ze geen deo kunnen betalen of denken dat dit niet hoeft gedurende hun vrije tijd. Sinds wanneer bestaat er zoiets als vrijheid van luchtvervuiling of valt het onder neusvredebreuk? Of kom ik nu weer te dicht in iemands privacy?
  4. Vakantiegangers die iets genuttigd hebben op een terras, betalen en opstaan, om vervolgens nog een half uur bezig te zijn met het omhangen, aangespen, inklikken van allerlei o zo nodige attributen in de daarvoor bestemde o zo handige tasjes met oneindig veel vakjes. Wat een gedoe.
  5. Vakantiegangers met van die kleren: ‘wat dacht je toen je ze kocht?’. Er moet toch een moment van goedkeuring geweest zijn door die meneer voor die geruite driekwart broek, daarboven die veel te strakke t-shirts met jolige teksten als ‘Ik wil bier!’, ‘Ik ben de baas!’ of ‘Kijk voor je!’. Bijvoorkeur gecombineerd met gestreepte kantoorsokken en nieuwe veel te witte sneakers. Of die mevrouw; dacht je echt dat je voor de vakantie nog 10 kilo zou afvallen waardoor het jurkje perfect zou passen?

Heerlijk toch? Het enige wat me wel eens zorgen baart: wat denken die andere vakantiegangers van deze vakantieganger? Sta ik ook vermeld in iemands blog? Als de koekeloerende mevrouw met haar kleine opschrijfboekje?