Tagarchief: keuze

Nog één keertje

Vorig jaar had ik me voorgenomen het niet meer te doen. Maar het bloed kruipt kennelijk waar het niet gaan kan…dus vooruit nog één keertje dan.

Ik snap (soms…) wel dat mensen van kamperen houden. Je bent lekker buiten (ook als het regent…). Altijd gezellig mensen om je heen (ook ongezellige mensen…). En hier houdt het dan op, meer positiefs kan ik niet bedenken (ik doe echt mijn best!). Het is gewoon de media die me zo in de war brengt steeds. De laatste tijd kun je geen tijdschrift openslaan of het gaat over kamperen. Mijn ogen worden tegen wil en dank gezogen in pakkende koppen. Lees met me mee:

Hier begint het al mee. Ik zie in de verste vertes niks, maar dan ook helemaal niks, lonken.

Geloof je het zelf? Hoe ga ik in vredesnaam chillen op zo’n wiebelende en keiharde herniastoel? Ik ben al geïrriteerd voordat dat onding uitgeklapt is! Ik ben sowieso allergisch voor alles wat je eerst moet uitklappen, uitrollen of uitvouwen.

Wie maakt uit dat ik dit wil? Nooit meer uitslapen want de tent wordt warm, heet, benauwd zodra de eerste heerlijke zonnestralen erop schijnen. En wat heb je dan precies aan je mega lange dag? Slaapgebrek! En dat maakt het er niet gezelliger op hoor.

Geen commentaar.

Dit vind ik de grootste misleiding ooit. Noem mij 1 koning die gaat kamperen in een tent?! Het zou overigens wel wat zijn: Willem en Maxima in een koninklijk blauwe tent, hun logo is met gouddraad handmatig opgeborduurd. Met scheerlijnen van zuiver zijde en gouden haringen wordt het geheel op zijn plaats  gehouden. In top hangt een sneu wimpeltje want ze willen niet teveel opvallen. Pal ernaast staan drie kleine gestipte pop-up-tentjes, ooit een goed bedoeld koningsdagcadeau uit Staphorst. De hofdame blaast naarstig de luchtbedjes op en de tiara’s worden verstopt in de koelbox. Gehuld in rood-wit-blauwe vakantieoutfitjes neemt het hele gezin deel aan de jeu-de-boules-competitie. En ’s avonds winnen de prinsesjes alle prijzen van de bingo. De bodyguards moeten moeite doen hun vuurwapen onzichtbaar te verbergen onder hun camouflagehemd. Maxima maakt haar eigen Argentijnse bonenschotel voor het nodige geknetter in de tent. Nu ik dit voor me zie…zou ik bijna willen kamperen 🙂

Bijna hè! Dit jaar nog even niet.