Tagarchief: kapper

Opruiming

Al een tijdje niet naar de stad geweest. Met dit mooie weer geen strafwandeling dus hup naar buiten! Het tempo is nog niet wat ik zou willen maar hè, zo kan ik wel op het gemak van alles bekijken.

Drie jaar geleden liep ik langs een appartementje waar de bewoonster kennelijk net jarig was geweest. Ze had zelf een klein plekje op de bank ingenomen en de rest van de kamer stond vol met prachtige donkerrode rozen, helgele zonnebloemen en uitbundig bloeiende planten. Ik dacht toen nog wel…wat een onderhoud! Nu ik er vandaag weer langsliep en heel toevallig eens naar binnen keek, bleken de rozen een aantal tinten lichter, de zonnebloemen waren zachtgeel en de planten bloeiden nog net zo uitbundig maar dan onder een laag stof. Hier valt wel iets op te ruimen. Het vrouwtje zat nog net zo op het hoekje van de bank. Zij is toch wel echt???

Twee jaar geleden liep er een wit verfspoor door de stad. Een stel jonge mannen waren een piepklein pandje aan het opknappen met witte verf, maar kennelijk was de verfpot lek… Na een paar weken was de verf weggeregend en zag het zaakje er keurig uit: twee grote spiegels, twee stoelen, één tondeuse en een supergrote televisie en een knus bankje. Meer was er niet nodig voor een kapperszaakje. Elke bezoeker gaat met hetzelfde kapsel naar buiten want er is immers alleen één tondeuse. Van boven krijgt iedereen standje cavia en de rest standje super kort. De enige variatie is de geschoren scheiding. Bij het opruimen treft de baas uitsluitend zwart krulhaar. Maar het is er altijd druk. Als de kapper er is…

Een jaar geleden had een kennisje van me een ernstige vorm van opruimwoede. Gehoorgevend aan de slogan ‘Heel Apeldoorn Rein’ ging ze bij de gemeente een zak en een grijper halen en zorgde ervoor dat Apeldoorn een stukje reiner werd. Anderen werden door haar aangestoken, vooral kinderen waren erg dol op de grijper, en je zag steeds meer mensen in de bermen, struiken en bosschages slepen met volle zakken. Niet jofel dat het nodig is maar de actie werkte wel. Vandaag vond ik nog een enthousiasteling…

…die het niet helemaal begrepen heeft.

 

Advertenties

Verhalenslang 21/25

(De eerste zin van dit verhaal is de laatste van het vorige verhaal. Beide verhalen hebben niets met elkaar te maken.)

Eindelijk morgen. Eindelijk heb ik vandaag tijd om eens lekker naar de kapper te gaan. De laatste tijd ben ik alleen maar niet normaal druk in de weer geweest met constant dingen regelen voor onze bruiloft. Trouwen met Rob is het liefste dat ik doe maar wat een gedoe af en toe. Bloemen, taart, catering, wie past er op tante Martha, de kleur van de sokken van de bruidsmeisjes, het houdt maar niet op. Een continu gevoel van honger maakt het er niet gezelliger op, maar alles voor de jurk hè! Ik kijk daarom uit naar dit verwenmomentje. Ruim op tijd ben ik al aanwezig. Een nieuw kapstertje leidt mij naar een stoel. ‘Wilt u zelf een blinddoek om of zal ik de spiegel blinderen?’, vraagt ze. ‘Eh…’stamel ik verwonderd. ‘Nieuw beleid, om de klant meer te verrassen’, verklaart ze. Even later zit ik met een strak aangesloten donker masker op. Kan mij het schelen.

Het water aan mijn hoofd is heerlijk warm en de hoofdmassage laat me bijna indutten. Ik geef me over aan de handen van de kapster. Ze frunnikt er op los. Ik ruik brandlucht, ik wil overeind komen maar ze duwt me zachtjes terug. ‘Prachtige lengte’, hoor ik haar mompelen. Lengte? Als ik even met mijn hoofd schudt voel ik de zwaarte van een volle haardos, met een lengte ver voorbij mijn schouders. Zal ik dan eindelijk eens lang haar hebben? Haar dat ik achteloos over één schouder kan werpen, haar dat ik in allerlei nonchalante of juist heel strakke knotten kan draaien, haar dat ook aan de laatste punten nog vol en gezond is, haar dat ik heel sjiek kan opsteken bij mijn bruiloft. Dan ruik ik iets dat ik herken als haarverf. Goed idee, mijn kleur was wat vaal met een uitgroei formaatje landingsbaan. Een oppepper kan het wel gebruiken. Ik hoop op een chocoladetint met een rode ondertoon. Ja, het zal prachtig worden. O wat lekker die zachte warme lucht van de föhn. Nog wat plukken, friemelen en trekken en een paar pufjes haarlak. ‘Klaar hoor! Wilt u het zien?’

Ik kan niet wachten en ruk het masker af. Ik raak met mijn hand de spiegel aan en wil het plaatje dat ik daar zie eraf peuteren. Dat ben ik namelijk niet. Dat is een hele enge mevrouw met dreadlock-achtige slierten haar, van ongelijke lengtes in alle kleuren van de regenboog. Het plaatje gaat er niet af. ‘Hé dame, help eens!’, roep ik het kapstertje toe. Ze pakt een handdoek en een fles met sterk ruikend spul en boent als een bezetene over de spiegel. Het wordt er niet beter op. De enge vrouw loopt rood aan en haar mond staat angstaanjagend wijd open. Ik hap naar adem en wil opstaan maar val plat op mijn rug. De baas van de kapsalon komt koffie brengen. Ik sla het bijna uit zijn handen. ‘Hé, doe es niet!’, roept de baas. Hij pakt me bij mijn schouders en rammelt me door elkaar. Nu valt het me pas op dat de baas wel heel erg veel op Rob lijkt, sprekend zelfs. Ik knipper nog eens goed met m´n ogen en dan zie ik Rob op mijn bed zitten. Hij is degene die me door elkaar schudt. ‘Wat droom je toch allemaal? Moest jij niet naar de kapper vandaag?’, zegt hij. Ik knik versuft en pak de koffie. Voor de zekerheid kijk ik nog even in de weerspiegeling van het lepeltje. Kort met uitgroei. Het klopt.

Baardzorgen

En toch…blijven reclameborden het leukst! 🙂

Hier heeft iemand een leuk idee gehad: ‘Gefeliciteerd U heeft ons Gevonden’. Enthousiast beginnen met schrijven en dan de ‘d’ er bijna af laten vallen, het lijkt nu wel een ‘a’, gefeliciteera… ‘U’ en ‘Gevonden’ weer met een hoofdletter. Maar afgezien daarvan: misschien wil ik ‘ons’ helemaal niet eens vinden, was ik op zoek naar heel iets anders. En als ik ‘ons’ gevonden heb, is dat dan een felicitatie waard? Ik ben wel voorstander van vieren wat er te vieren valt maar dit lijkt me toch enigszins aan de overdreven kant.

Deze kwam ik van de week tegen. Dubieus die leeftijdaanduiding. Iemand van 60 jaar en ouder is dus een ‘old boy’. Ik zou een andere kapper zoeken. Kinderen worden niet ouder dan 10 jaar, dan zijn ze volwassen. Zo worden degenen die boven de 60 en onder de 10 jaar over één kam geschoren met de baard, qua prijs dan… Was het niet een logischer bord geweest met de tekst: knippen 14 euro, de rest 2 euro minder. `t Is maar een idee.

Deze vond ik ronduit intrigerend. Toen ik er eerst snel langsliep sloeg ik het op als een bord voor een tattooshop. Waarom weet ik ook niet. Tegelijkertijd ging het in mijn hoofd van: `Een tattooshop??? Kijk nog es!!!’ Ik keek nog es en zag dat het om een kapper ging. Toen kon ik voor de derde keer terug voor deze foto… Het eerste plaatje is duidelijk: knippen voor 15 euro. Het tweede plaatje is niet voor hiphoppers en baseballspelers, maar voor kinderen, 12 euro. Hier ben je trouwens tot je 12de kind. Het derde plaatje deed mij denken aan een injectiespuit (aha, waarschijnlijk een tattoonaald!) maar bekeek ik dus ondersteboven, is een tondeuse voor 12 euro. In de tweede rij kost knippen met een föhn  18,50, kaalscheren maar met behoud van baard en zonnebril 20 euro en je baard laten scheren 12 euro.(Wellicht voordeliger de tondeuse kopen en e.e.a. zelf te scheren?) De vier regels eronder vindt ik echt extreem! ‘Alleen zijkanten’, zijkanten van wat, van wie en wat gebeurt er mee? Kost wel 10 euro! Daaronder: ‘zijkanten scheermes’. Wat moet ik met de zijkanten van een scheermes? Voor 12 euro. Daaronder: ‘baard scheren model’, die snap ik. Natuurlijk heeft een baard ook een model, kabouterrond, professorrecht, catweazlewoest, bescheiden sikje, snap ik allemaal. Met 15 euro ben je maar 3 euro duurder uit dan plaatje zes ‘baard scheren’, koopje! Onderste regel ‘baard met tondeuse’ (daar is-tie weer!)  voor slechts 6 euro. Het zou mij zorgen baren, zo’n baard… Zoals bij ieder officieel document, en dat is dit toch, zit het venijn in de kleine lettertjes! Helemaal onderaan staat nog: ‘alle behandelingen zijn inclusief het waxen of wegbranden naar keuze, van de oorharen, de neusharen en de wenkbrauwen.’ Iiiieks! Fijn dat daar geen afbeeldingen bijstaan! De slechte lezers hebben in dat geval pech, de bloggers geluk…