Tagarchief: kamperen

Nog één keertje

Vorig jaar had ik me voorgenomen het niet meer te doen. Maar het bloed kruipt kennelijk waar het niet gaan kan…dus vooruit nog één keertje dan.

Ik snap (soms…) wel dat mensen van kamperen houden. Je bent lekker buiten (ook als het regent…). Altijd gezellig mensen om je heen (ook ongezellige mensen…). En hier houdt het dan op, meer positiefs kan ik niet bedenken (ik doe echt mijn best!). Het is gewoon de media die me zo in de war brengt steeds. De laatste tijd kun je geen tijdschrift openslaan of het gaat over kamperen. Mijn ogen worden tegen wil en dank gezogen in pakkende koppen. Lees met me mee:

Hier begint het al mee. Ik zie in de verste vertes niks, maar dan ook helemaal niks, lonken.

Geloof je het zelf? Hoe ga ik in vredesnaam chillen op zo’n wiebelende en keiharde herniastoel? Ik ben al geïrriteerd voordat dat onding uitgeklapt is! Ik ben sowieso allergisch voor alles wat je eerst moet uitklappen, uitrollen of uitvouwen.

Wie maakt uit dat ik dit wil? Nooit meer uitslapen want de tent wordt warm, heet, benauwd zodra de eerste heerlijke zonnestralen erop schijnen. En wat heb je dan precies aan je mega lange dag? Slaapgebrek! En dat maakt het er niet gezelliger op hoor.

Geen commentaar.

Dit vind ik de grootste misleiding ooit. Noem mij 1 koning die gaat kamperen in een tent?! Het zou overigens wel wat zijn: Willem en Maxima in een koninklijk blauwe tent, hun logo is met gouddraad handmatig opgeborduurd. Met scheerlijnen van zuiver zijde en gouden haringen wordt het geheel op zijn plaats  gehouden. In top hangt een sneu wimpeltje want ze willen niet teveel opvallen. Pal ernaast staan drie kleine gestipte pop-up-tentjes, ooit een goed bedoeld koningsdagcadeau uit Staphorst. De hofdame blaast naarstig de luchtbedjes op en de tiara’s worden verstopt in de koelbox. Gehuld in rood-wit-blauwe vakantieoutfitjes neemt het hele gezin deel aan de jeu-de-boules-competitie. En ’s avonds winnen de prinsesjes alle prijzen van de bingo. De bodyguards moeten moeite doen hun vuurwapen onzichtbaar te verbergen onder hun camouflagehemd. Maxima maakt haar eigen Argentijnse bonenschotel voor het nodige geknetter in de tent. Nu ik dit voor me zie…zou ik bijna willen kamperen 🙂

Bijna hè! Dit jaar nog even niet.

Onbegrip

onbegriptegel

In de buurt van ons huis is een veldje. Een grasveldje. Vandaag echter een tentveldje. Een kijken-hoe-het-ook-alweer-moet-die-tent-opzetten-veldje. Ik heb tijd genoeg om het te volgen. Wie weet steek ik er nog iets van op. Misschien word ik wel besmet met het kampeervirus. Een blauwe en een beige kniebroek doen hun uiterste best. Enthousiast worden de eerste verrichtingen verricht. Die wisten ze nog wel van vorig jaar. Maar dan. Hoort die nou links of rechts? Moet deze eerst en dan die er over? Nee, toch er onderdoor. Waarom past dit nou niet meer? Hier hadden we er toch twee van? Waar heb jij dat ding gelaten? Ik heb helemaal niks ergens gelaten! Ik zag toch dat jij hem had? Misschien heb je hem zelf wel kwijt gemaakt! Ik ben toch niet achterlijk?! Nou… Waar is de gebruiksaanwijzing? Hoezo, jij hebt toch moeite met begrijpend lezen! Het enthousiasme maakt plaats  voor een flinke portie irritatie. Na anderhalf uur staat er iets wat prima voor een tent kan doorgaan. Prima. Voor scheve mensen. Die op hun knieën lopen. Dikke prima.

Dan weet ik zeker dat het virus wederom aan mij voorbij zal gaan. Ik houd er sowieso niet van als ik eerst de vreemdste dingen op of uit moet vouwen, in of uit moet klappen, uit of op moet rollen. Ik begrijp het gewoon niet. In een folder zag ik zo’n klein vouwstoeltje, je weet wel twee gekruiste stangpoten en een klein lapje stof om op te zitten. Op het eerste gezicht een lief gezicht, leuk stofje ook, maar uitsluitend geschikt voor maatje zero. Daarbij verkochten ze een plastic houten blad dat je op het krukje kunt leggen, past precies over dat lapje en dan heb je een tafel! Tafeltje. En waar moet je dan zitten als de stoel een tafel is geworden… Ik begrijp het gewoon niet! In een andere folder stond de allernieuwste uitvinding: tentharingen met LED-verlichting! Eerst denk ik nog dat dit handig is, onmisbaar eigenlijk. Stel dat je ’s nachts in het donker met een rol onder de arm naar een bepaald hok moet (O gruwel!!!). Dan bedenk ik dat ik eerder over de scheerlijn struikel dan over de haring…

Ik begrijp het gewoon niet. Ook morgen niet.

 

Origami

Ik heb er niets mee. Vind het wel kunstig en gezellig om naar te kijken. Maar alsjeblieft laat mij dit niet doen! Ik ben er niet geschikt voor. Ik ben er te luxe voor of te aanstellerig, het is maar net hoe je het bekijkt. Ik gun anderen het plezier er van maar voor mij is het een regelrechte straf. Kamperen.

Ik vergaap me aan de folders met kampeerbenodigdheden. Ook zo iets, je hebt zo veel nodig! Je begint met een tent. Dat snap ik. Er staat er eentje in van 4.60 m bij 2.30 m, met als hoogste punt 1.65 m.  Geschikt voor z’n vieren. Vier wat denk ik dan? Vier muizen?! Dan mag ik op mijn knietjes naar mijn opblaasbed schuifelen. Liggen er twee opblaasbedden dan is de tent vol. Waar laat ik mijn garderobe, mijn bescheiden collectie schoenen, mijn boeken, mijn chocoladevoorraad? Ik weet ook wel dat er speciale campingkastjes bestaan. Eerst moet je het stalen frame in elkaar zetten (waarvan deel a nooit in deel b past), dan de bijgeleverde stoffen hoes er overheen en aan de voorkant zit een schattig oproldeurtje. Wanneer rol je dit deurtje netjes op? Ook op je knietjes… Dan de gezellige dingen zoals vliegenmeppers, insectenlampen en wespenvangers. Van harte aanbevolen. Op diezelfde pagina staat ook een aanbieding van vaatwastabletten: 10 stuks in een speciale vakantieverpakking! In een tent? Wat te denken van een onmisbare regen-/wind- en thermometer! Dan weet je tenminste ook nog wat voor weer het is…

En dan valt het mij op dat alles maar dan ook alles op- en uitvouwbaar is. De tent  natuurlijk maar er bestaan ook opvouwbare emmers, wasbakken, containers en wasknijpermandjes! Kampeerders zelf ook: zij moeten zich behoorlijk opvouwen willen ze in de vouwtent de vouwen in het gezicht kunnen slapen. Eigenlijk is kamperen dus een uitvergrote vorm van origami…

origami tent