Tagarchief: kaas

Kerst en opleunen

Ik wilde eigenlijk niet, want iedereen heeft het er al over. Bomen en sterren, ballen en stallen, cadeaus en glitters, kransen en schranzen, uitblijvende sneeuw, lichtjes en nichtjes, stress door proefkoken, bazen en volle glazen, haardvuur en Wham, enfin je kent het wel. Toch waag ik me ook aan het onderwerp want natuurlijk vielen mij weer dingen op…

Op zoek naar wat nieuwe ballen kom ik dit mandJE tegen. De mand is echt wel anderhalve meter hoog. Toen dacht iemand: ‘Hé dat is leuk voor de kerstballen, ik heb nog 60 dozen blauwe staan.’ Diegene heeft ze er letterlijk in gesmeten want er was er niet eentje zonder kras deuk of scheur…

En ik had er maar drie nodig…

Ook Kerstmannen worden steeds ijdeler. Midden in de winkel staan ze daar selfies te nemen alsof het niets is. Of wil hij aan zijn vrouw laten zien hoe goed hij bezig is? Haar zie je immers nooit, die blijft vast alleen achter op de Noordpool. Gezellig hoor, is het Kerst zit ze alleen in die verrekte kou, omdat hij zo nodig met de rendieren op stap moet…

Deze Kerstman kijkt wel een beetje droevig maar dat snap ik wel. Hij mag niet opleunen. Of hij kan het niet meer, ‘t is tenslotte een oude baas. Vroeger vond hij dat juist heerlijk, lekker opleunen met de elfen! Hij hield het wel dagen achtereen vol! Nou ja, hij verontschuldigt zich wel lief…

(met dank aan Aad Baak)

Ik heb wel eens verteld dat ik, al zeg ik het zelf, een indrukwekkende verzameling engeltjes heb. Maar waarom noemen we ze eigenlijk altijd engelTJES. Ze zijn echt niet allemaal extra small hoor. Sommige gaan richting Rubensachtige omvang, die kun je gerust engels noemen. Maar een kaast-engel? Die heb ik nog niet…

Wat je ook doet met Kerst, of met wie, ik wens je liefdevolle dagen met mensen die je echt aardig vindt. En ben je toch alleen, kruip dan in zo’n Huggle Hoodie… Om in te huggelen, snuggelen, snoezelen en doezelen. Èn zet het kerstlied van Sanne Hans op, blèr mee met het refrein:

Being alone at Christmas doesn’t have to be a bad thing
Singing songs all for yourself, some brandy, no one’s leaving

Hoe dan ook: heb het fijn en houd het warm.

 

 

Omlezen

Soms kom je onderweg zomaar zulke mooie, bijzondere, vreemde, rare, leesteksten tegen. Teksten waar je in eerste instantie snel aan voorbij kan gaan, teksten die je dan dus mist. En goede teksten missen is eeuwig jammer. Ik geef daarom graag drie stuks voorbeelden, zodat jij ze niet mist 😉

1.

Zo stond ik laatst achter een lijnbus, lijn 17 in dit geval, en zag opeens dat er veel woorden te lezen vielen.  Die woorden vormden een poëtische ode aan de busreiziger, geschreven door Koos Geerds en ging ongeveer als volgt:

Jouw plek blijft steeds gereserveerd. Het

nieuwe reizen. De deur uit voor het Niemandsland, van

onderweg, van hot naar her. De halte blijkt een

voorpoortaal, de bus ontpopt zich als jouw thuis. De stoel

biedt zich aan als reisplek, je dagdroom sluit als een

.?.?.?.  De horizon kruipt in je oog, vóór jou ligt de wereld.

Je zou spontaan de auto verlaten om met de bus te gaan! Ik wil ook naar Niemandsland op een gereserveerde stoel die als thuis aanvoelt, waarop ik dagdroom van een horizon in mijn oog! Schitterend!

2.

Een aandoenlijk handgeschreven tekstje van Rutger en Rob legt uit wat daar op tafel ligt tijdens de Franse markt: Dit is een ver zamel album voor singletjes.

 Ik ga er gemakshalve vanuit dat de woorden ver en zamel en album aan elkaar moeten maar wat zijn singletjes? Mijn eerste gedachte was dat het om hemdjes ging, sing-let-jes. Maar waarom zou je die verzamelen en in een album willen stoppen? Is heel lastig vouwen en het album wordt dik en bubbelig. Toen dacht ik dat het om alleenstaanden ging, singles dus, kleine singles in dit geval, singeltjes dus. Je zou een foto van elke single in het album kunnen verzamelen, als een soort voorloper van Tinder of zo! Rutger zag me kijken en vroeg direct: ‘Heeft u ze nog?’ Ik hield mij voor buitenlandse toerist en van de domme. Toen Rob riep: ‘De 48-toeren plaatjes!’ , viel het eurootje met een genadeklap.

3.

Wat zouden wij Nederlanders zijn zonder kaas. Heerlijke jonge, jong belegen, belegen of oude kaas. Met of zonder kruiden, met of zonder gaten, plakjes, blokjes, geraspt. We zouden nergens meer zijn.

Hoe komt dat eigenlijk? Dit komt doordat kaas niet alleen kaas is maar kaas met menselijke trekjes! Volgens deze verpakking dan…

‘’s Ochtends op een heerlijk broodje, blokjes bij de borrel, met of zonder mosterd’               (rare zin, ik neem nooit ’s morgens een blokje kaas met mosterd!) ‘Jong belegen kaas voelt altijd goed, vriendelijk en warm’ (ik ga toch eens beter aan mijn kaas voelen!)   ‘Daarom is het een typische Uniekaas.’  (precies, want Gouda kaas is helemaal niet vriendelijk en Edammer is zo koud als ijs!) ‘Al 60 jaar maken wij met grote toewijding de lekkerste familiekaas van Nederland.’  (alleenstaanden moeten hier vanaf blijven!)

Moraal van dit verhaal: lees eens wat vaker om je heen… 😉

 

Schrijfhandje 19/52

(Een jaar lang elke week een handgeschreven bericht)

schrijfhandje-1

Lekker vriezend fris weertje meneertje. Iets lekker voor thuis halen. Tenminste…

drie-x-branden

‘Boerenkaas voor als het naar kaas mag smaken’. Wat!!! Kaas die naar kaas smaakt??? Wat krijgen we nou! Is er ook boerenkaas maar dan zonder die kaassmaak? Of boerenkaas die naar boeren smaakt? Hoe smaakt een boer? Om wat voor boer zou het gaan? Een zuivelboer, een varkensboer, een landbouwboer? Raar eigenlijk dat we ook spreken over een keukenboer, een sigarenboer, een badkamerboer? En waarom associëren wij een boer met kiespijn? Ik dwaal af. Het ging over de boerenkaas. Maar als de boerenkaas naar kaas moet smaken wat heeft die boer er dan mee te maken?

Net als de zakjes in het mandje er naast. Zakjes boerenmix. Wat zit er precies in? Wil ik het wel weten? En waarom een mix? Versterken ze elkaar? Eén boer is ook maar alleen? Klinkt zo eenzaam? Moet Yvonne Jaspers weer komen? Wat ik ook niet begrijp; waarom zakjes van 480 gram? Waarom geen 500? Ik denk dat de vrouw van de kaasboer regelmatig roept ‘mag het ietsje meer zijn?’, kom je toch met een pond thuis.

Het meest vreemde aan dit bord is wel de middelste boodschap: ‘wij branden onze noten 3x per dag’. Het ligt niet in mijn aard schunnige opmerkingen te maken maar deze zin schreeuwt er bijna om… Ik zal het niet doen, bedenk het zelf maar. Het lijkt mij dat die nootjes dan behoorlijk zwart verband zijn. En er dan toch bijschrijven ‘Vers!’. Ik weet het niet hoor.

Ik loop nog even naar de gebakboer.

Schrijfhandje 17/52

(Een jaar lang elke week een handgeschreven bericht)

schrijfhandje-1

Gisteren liep ik op straat en zag er weer eentje. Ik stond meteen stil. Ik las. En las. En las nog eens. Degene met wie ik liep was al een aantal meters vooruit toen ik opeens gemist werd. ‘Maak snel een foto en zoek het thuis maar uit’ was de gouden tip. Maar thuis zag ik het nog niet. Kijk je even mee?

dronken-kaas

Laat ik voorop stellen dat Het kaaslokaal één van de fijnste kaaswinkeltjes is die ik ken, dus geen kritiek op de zaak. Maar het bord… Het is overduidelijk een aanbieding, dat is ook nog eens onderstreept. Dat snap ik. Maar dan?  Wat is nu precies de aanbieding?

Alle kazen waar drank in zit krijg je nu met korting. Doe mij een blokje brie met bier, Bierbrie. Of een driehoekje Calvadoscamenbert. Of een bolletje Dropshotfeta. Gingorgonzola, de naam klinkt al zwaar beschonken. Rumroquefort, zou dat op deze manier wel lekker ruiken?  O wacht, nu snap ik Port Salut opeens veel beter!

Of krijg ik met drank op, op alle kazen korting. Direct zie ik de winkel vol waggelende en lallende mensen ‘heedoemijunlekkerztukkie’ of ‘mogguhikwillalleendanbieding’ of ‘éénglazieemmentalerazublief’. Misschien toch niet de meest aannemelijke uitleg.

Als ik terug ga naar de eerste optie vraag ik me toch af hoe ze die drank in de kaas krijgen.. Ik denk dat die drank al eerder in het verhaal voor komt. Namelijk bij het begin, bij de koe. De boer serveert natuurlijk geen water maar sterke drank, dat komt dan via de melk in de kaas. Zo is deze boer melkboer en wijnboer tegelijk.

Prima bord.