Tagarchief: hitte

Juffrouw Scholten

Sorry.

Het is me te heet.

Ik wil niet klagen.

Maar de letters druipen van mijn toetsenbord…

 

Zo kan ik niet bloggen natuurlijk!

Ik heb een goed idee.

Even naar de winkels.

Want die hebben airco!

Yeah!

Yeah….pffffff!

En ook:

Ook yeah….pfffff!

Ik ga naar huis.

Stap over de lijkjes heen.

Van het dak gevallen.

Ik heb mijzelf nou blij gemaakt

met een dooie mus (of twee)???

In een hoekje van de kamer ga ik stilletjes lezen.

Over een lotgenote.

Je bent gewaarschuwd.

Je telt voor twee.

Warme groet.

 

Luchtledig

Ben je wel eens bij het Openluchtmuseum in Arnhem geweest? Ik wel, laatst nog. Toen het eigenlijk te warm was en de scholen nog niet begonnen waren. Dubbele fout. Blèrend kleinvolk, oververmoeide grootouders, buggy’s gevuld met alles behalve kind, terrassen overvol en geen ijsje meer te krijgen. Jammer want het is een leuk museum. Heel educatief ook. Je steekt er nog wat van op. Je leert hoe kinderen vroeger speelden, hoe de bakker vroeger bakte en hoe mensen vroeger woonden. Van plaggenhut tot landhuis en alles er tussenin kun je er vinden. Ook valt er te ontdekken wat er in hun tuintje stond…

dscn4528Je bent altijd welkom. Ook bij de vergeten gewassen. Net als vroeger. Misschien kun je wat meehelpen. Water geven bijvoorbeeld…

2-taalvoutjeOveral staan, hangen of liggen bordjes met wetenswaardigheden vermeld. Als je nou niet zou weten waar je precies bent en je zou dit bordje lezen? Koninginnenverzendkooitje, weer eens wat anders dan een glazen koets. Ik zal het verklappen: dit bord gaat over bijenteelt! Het ‘taalvoutje’ dat er in zit zal ik niet verklappen…zie jij ‘m?

Dit bordje hing in het restaurantje. Daar zijn ze ook de beroerdste niet en lezen graag met je mee. Om samen vast te stellen wat jij, met je allergie, waarvan je zelf het beste weet welke stoffen verboden zijn, niet mag hebben…

rscn4650Eenmaal weer thuis moest ik echt even bijkomen van alle luchtledigheid, dat snap je.

Familie

(De eerste aflevering van het Verhaal Achter de Foto een besloten facebookgroep waar iedereen aan mag deelnemen, elke maand een foto met de vraag wat is hier aan de hand of waar doet dit je aan denken en beschrijf dit in 200 woorden? Dit is de eerste foto…)

verhaalfoto1

Ikzelf heb een zeer gevarieerde familie. Wij zijn graag geziene gasten op feestjes van andere families. Je kunt me herkennen aan een schelpvormige bodem, daarop een flinke dot slagroom en als kers op de taart een kers. Eerlijk gezegd word ik vaak als eerste gekozen. Direct gevolgd door de nichtjes, die aardige aardbeienmeisjes. De rechtlijnige tompouces en de smoezende soezen zijn meestal de laatsten. Maar als familie steun je elkaar.

Enfin, gisteren lagen we weer eens met z’n allen op een schaal. Een verjaardagsfeestje van een grote mensen familie. Er werd gefeliciteerd, geklapzoend, gelachen en soms wat geroddeld.  Er leek geen einde te komen aan de stroom familieleden. De temperatuur steeg daardoor behoorlijk. Mijn slagroom hield met moeite de kers bovenop. Hier en daar stond het zweet op het marsepein. 

En toen gebeurde het. De moorkoppen stonden al een tijdje koppig te mopperen. Met een aanstellerige zucht bezweken ze. Ze stortten volledig in tot één zompige massa. Dit drama voltrok zich ook nog eens onder de oogjes van een groep kleine mensen. Van angst vervuld keken zij naar de rest van onze familie. Die moorkoppen hadden ons mooi voor schut gezet.

Van je familie moet je het maar hebben.

 

Truste….

 

ijsblokje

Vrijdag stond er een opvallend artikel in het AD met daarin 10 tips om slapen in de hitte iets draaglijker te maken. Met onze fantastisch goed geïsoleerde huizen  kwam dit artikel als geroepen. Het leverde bij ons thuis de volgende situatie op:

‘Wat doe jij nou?!!!

‘Tip vijf uit de krant: lakens in de koelkast’.

‘En mijn bier dan?

‘Beter 1 lauw biertje dan een nacht hete lakens, toch?’

Tegen middernacht toog ik met de heerlijk koele lakens naar boven maar …..die gaan niet vanzelf op bed liggen. Na tien minuten was het bed keurig opgemaakt met koele lakens maar had mijn lichaam (wederom) het kookpunt bereikt. Even een snelle lauwe douche (tip 1) en ik schoof met absorberende pyjama (tip 2) tussen de inmiddels afgekoelde lakens… Suf, snuf, wat ruik ik nou toch?

‘Het stinkt hier naar Domino’s!’

‘Ja, schat morgen eten we pizza…’ (shit, vergeten dat er eentje in de ijskast lag, met dubbele salami en ansjovis…)

De nacht in de pizzahut bracht niet echt de nodige ontspanning, vooral niet nadat de ventilator (tip 6) zorgde voor niesbuien mijnerzijds. Tip 8 zou onze hersengolven veranderen door iets kouds te visualiseren. Nachtmerries van wilde ijsberen en doorzakken in wakken leverden echter een heel ander reactie op. Veel te vroeg naar onze zin staan we maar op.

‘Goed artikel hoor! Prima ideeën!’ (luister naar het druipend sarcasme…)

‘Vandaag doen we alleen tip 10 oké?’

‘We gaan helemaal niet meer naar bed???’

‘Nee, acceptatie….het wordt vanzelf weer winter!’ (hoor het optimisme!)