Tagarchief: ‘het kind in je’

Kind(s)

kinds 1

Heb je het laatst gelezen of gezien: er is nu ook een ballenbad voor volwassenen! Vier keer zo groot als die van Ikea en met uitsluitend witte zachte ballen. Het moet ontspanning opleveren. Ik kan me er iets bij voorstellen. Je neemt een aanloop, slaakt een verrukt gilletje terwijl je duikt en je belandt in heerlijk zachte bubbels. Wat mij minder lijkt is als zo’n bad bij je op kantoor staat. Dat je dan met je secretaressekokerrokje netjes uit dat bad probeert te kruipen en vervolgens je stiletto’s terugvindt naast het onwelriekende schoeisel van de directeur. Enfin, het schijnt allemaal goed te zijn voor ‘het kind in je’ dat veel mensen kwijt zijn.

Maar dat is niets nieuws, er wordt al jaren naar ‘het kind in ons’ gezocht. Is het nou zo moeilijk te vinden? Is het zo ver weg? Of stelt de volwassen wereld ons steeds meer volwassen vragen en willen we daar steeds vaker afstand van nemen.  Gaan we daarom graag karten, zandkastelen bouwen, scrapbooken, steppen, elkaar beschieten met verfbommetjes, zeepkistenraces houden. Ik ken een volwassen vrouw die voor zichzelf een schommel in haar huis heeft. Worden we infantieler? Kinderachtiger? Kinds?

De commercie speelt hier natuurlijk weer handig op in. De kleurboeken voor volwassenen vliegen de winkels uit en menig 40plusser krijgt een kleurdoos voor zijn verjaardag. Ik stel mij zo voor dat de jarige twee dagen later aan de eettafel zit. Met het puntje van de tong net uit de mond kleurt hij in opperste concentratie keurig binnen de lijntjes. Hoewel ik nog nooit een volwassene ben tegengekomen die mij trots zijn kleurplaat heeft laten zien ben ik wel bereid te geloven dat er een zekere voldoening van uit gaat. Geen overleg met collega’s, geen deadline, geen plan van aanpak, geen terugkoppeling, geen competitie, alleen maar lekker zorgeloos kleuren.

Gewoon weer even zorgeloos kind zijn. Er is niets mis mee. Het wordt pas prangend als het andersom is…