Tagarchief: heimwee

Heimwee

Nu al, op 2 januari, heb ik heimwee!

Gisteren.

             “Na al die dagen smikkelen en smullen gaan we er eens een keer mee stoppen’,                     riep ik ferm. Mijn wijsvinger wees vermanend naar mijn spiegelbeeld. Ik was het roerend eens met mezelf. De gehele maandvoorraad van chocolade kruidnootjes, tot chocolade kerstkransjes tot chocolade prosecco is op wonderbaarlijke wijze uit de      verpakking gekropen en heeft zich gezellig ergens tussen mijn kin en knieën verzameld.                     Geen chocoladekruimel of chocoladedruppel valt hier in huis nog te bekennen.                                    Natuurlijk ben ik sterk. In 2019 ga ik het helemaal anders doen.

Vandaag.

 

                    In mijn nieuwe agenda ga ik de afspraken die ik met mezelf maak bijhouden.                                             (Zucht…is het raar om aan een agenda te likken…?)

Voor de afleiding ga ik maar een puzzeltje leggen.                                                               (Zucht…sinds wanneer bestaan er geurpuzzels! Of ligt dit aan mij…?

Ik heb nog ergens een overlevingspakketje liggen! (Zucht..maar waar???)

Morgen.

Dan leef ik mijn derde dag met heimwee…

Advertenties

Stoffig

Hier in Apeldoorn is op maandagmorgen een halve markt. Geen halve kramen maar de helft van het Marktplein wordt tijdelijk bevolkt door marktkooplui met hun uitpuilende kramen.

Er staat een notenkraam, gerund door een besnorde Egyptenaar. Een snor met omhoog krullende punten. Alsof hij constant lacht. Zijn ogen lachen niet mee. Die hangen een beetje. Maar ja, op maandagmorgen kopen de mensen geen weekendmix. Of dadels, per vijf kilo. In een mooi kistje met een prachtig plaatje van een warm Egypte er op. Hij stampvoet. Hij heeft het koud. Of heimwee.

Er staat een Amsterdamse bloemendame ‘de laatste paasstukkies’ aan te prijzen voor ‘enkelt ses euries’! De Apeldoorners willen op maandagmorgen geen paasstukjes, ook niet voor die prijs.

Verder staan er nog zeven stoffenkramen. Zeven! Goed voor de concurrentie. En het is er druk. Vrouwen met lange gewaden houden zwierige lappen bij hun hoofddoek. Lappen met felle kleuren, lappen met gedekte kleuren, lappen met glinsterende draden en pailletten, lappen met kwastjes en spiegeltjes. De vrouwen glinsteren mee, ze aaien de stoffen, draperen het bij elkaar over de schouders en uiten hun goedkeuring in hun eigen taal. Een van de dames wenkt de koopman, ze wijst een groene stof aan en vraagt ‘Blauw?’. Hij denkt de leukste te zijn en roept: ‘Wat jij wilt moppie, als jij dit blauw vindt vind ik het ook!’ Hij slaat zichzelf op de knie van pret. Maar de dames zijn niet van gister en lopen naar de volgende kraam, ze storten zich kraaiend op een rol blauwe stof.

Geen halve maatregelen op de halve markt maandagmorgenmarkt!

Over en thuis

Nu is het toch echt klaar, over en uit, om, afgelopen, voorbij, verstreken en basta met die vakantie. Alle scholen weer begonnen en iedereen weer met frisse tegenzin aan het werk. Eindelijk. Structuur, ritme, ordening en regelmaat, langzaam sijpelen ze weer binnen. Heerlijk of heimwee? Heimwee waarnaar dan precies? Bedenk het volgende…

          Geen ongemakkelijk gehang in een doorgezakte tuinstoel meer

          Geen ‘ik wil een ij-hijsje!’ meer

          Geen te kleine snoetenpoetsdoekjes voor te grote ijsjes meer

          Geen gegok met buitenlandse menukaarten meer

          Geen ‘wat is hagelslag in het Zweeds?’ meer

          Geen zwarte zaterdagen meer

          Geen ‘wat kan mij het schelen, na de vakantie ga ik weer lijnen’ meer

          Geen verplichte selfies meer

          Geen ‘’t Is maar een buitje…’ meer

          Geen sanitaire verrassingen in verband met hygiëne meer

          Geen ‘let jij nou ook es op de kinderen’ meer

          Geen tergend langzame zonsondergangen meer

          Geen ‘interessante’ excursies meer

          Geen ‘hèhè, lekker hier’ meer

          Geen ‘neehee, je krijgt geen ij-hijs meer’ meer

          Geen gezoek naar wifi op de camping of de hotellobby meer

Gewoon weer lekker thuis. Want thuis is….

home is

 

 

 

 

 

 

Heimwee

Hèhè, net terug van een paar dagen Düsseldorf. Even lekker een paar dagen weg, de boel de boel laten, niets moet en alles (bijna) mag.

 

DSCN2782   DSCN2829       DSCN2799

Tja, wat moet je zeggen van deze stad. Hij is groot. Ligt aan de Rijn. Heeft heerlijke terrassen aan de Rijn. Heeft een Lambertuskerk met een scheefgedraaide toren. Nadat deze toren na verwoesting met vers hout opgeknapt was is dit hout vreemd genoeg gedraaid opgedroogd. Heeft stevige bruggen zodat je de Rijn moeiteloos kunt oversteken. En aan de overkant mag je zomaar langs een villawijkje lopen.

 

Je komt er de prachtigste muurschilderingen tegen, de vrolijkste putdeksels en gezelligste beeldenpartijen.

DSCN2841    DSCN2771    DSCN2772

 

En natuurlijk winkels, winkels, winkels en nog eens winkels. In alle soorten en maten maar ook in alle prijsklassen. Op de Königsallee is het vooral vergapen aan etalages van beroemde merken. De uitstalramen bieden vaak niet meer dan drie ongeprijsde items want wat het kost is daar bijzaak. Je struikelt er over de Porsches, naaldhakken en aangeklede hondjes.

Düsseldorf, een stad van afwisselende uitersten! Mooi maar ik heb me er niet aan gehecht. Dat doe ik namelijk aan mensen. Neem nou Oliver, de man achter de balie in het hotel. Hij heette ons welkom alsof hij daar al dagen naar uit gekeken had. Zijn bakkebaarden die doorliepen tot over zijn kin maar elkaar op een centimeter of drie net niet raakten gaven hem iets artistiekerigs. Hij huppelde achter ons aan naar buiten om de bagage uit de auto te helpen dragen. Zodat hij uiteindelijk de tas droeg en wij onze jas. Hij dribbelde enthousiast voor ons uit om de kamer te tonen en gooide zo trots de deur open dat wij automatisch ‘oh’ en ‘ah’ riepen naar de biedermeierherderinnetjes. Hij klikten zijn hakjes parmantig tegen elkaar en riep schalks ‘Tot Schtraks!’. Nadat wij een hapje genuttigd hadden in de stad betrapten wij hem op het vouwen van de mintgroene handdoekjes die je door het hele hotel kon vinden. De ‘hallo’ en de ‘Tschüs’ waren niet van de lucht. We konden hem er nog net van weerhouden dat hij ons kwam instoppen.

Maar kijk, dit zijn nou mensen die een verblijf nog aangenamer maken en waarnaar ik gewoon heimwee kan hebben. Tschüs Oliver!!!