Tagarchief: hartverwarmend

Over hebben, gaan en lopen

Zodra pubers aan de liefde beginnen te ruiken komt regelmatig de uitdrukking voorbij: “Ik heb met hem!”. Toen ik dit thuis voor het eerst hoorde vroeg ik: “Wat dan? Wat heb je met hem? Vioolles? Een afspraak over huiswerk maken?” De generatiekloof gaapte in al zijn glorie toen ik ook nog vroeg: “Bedoel je dat jullie een relatie hebben?”. Relatie was een raar woord, veel te volwassen.

Toch klonk het in mijn jeugd niet veel beter. Toen ‘ging’ je met iemand. Mijn moeder vroeg niet eens: “Wat ga je dan doen? Of waar ga je heen?” Het ‘gaan’ stelde dan ook nog veel minder voor dan ‘hebben’.

Ten tijde van mijn ouders heette het ‘lopen’ en zeiden ze: “Ik loop met hem.” Daar hoef je nu niet meer mee aan te komen. Samen lopen, stel je voor. Tenzij het allebei hardlopers zijn. Hoewel mij dat niet erg idyllisch lijkt om samen rennend, hijgend en zwetend op date gaan.

En dan te bedenken dat er nog langer geleden een vruchtbaarheidsfeest was waar men geloofde dat op 14 februari de vogeltjes voor het eerst met elkaar paarden. Van daaruit ontstond toen een spelletje; jongens en meisjes mochten aan de vooravond van de 14de lootjes trekken, de winnaars waren voor een jaar met elkaar verbonden. Dit oude gebruik werd later gekoppeld aan de naam van de heilige die op deze dag gevierd werd; Valentinus.

Hij moest eens weten welk een commercieel feest zijn naamdag is geworden… En als ik zijn afbeelding zie associeer ik dit eerder met een voorbeeld van migraine dan een liefdesfeest. Een niet echt warme innemende persoonlijkheid.

Misschien niet te geloven maar nog niet eens zo lang gelden stuurde men op 14 februari, vooral heren naar dames, dit soort onschuldige zoetsappige kaartjes. Bij voorkeur anoniem. (Waarom deze bloteriken hartjes in het water gooien ontgaat me even. Iets met liefde verspreiden of zo?) Soms gepaard met een doos heerlijke chocolade.

Wat ik tegen Valentijnsdag heb? Helemaal niets maar ik mis af en toe een beetje romantiek. Wie maakt tegenwoordig een ander nog het hof? Wie kan dit nog? Wie maakt hier nog tijd voor? Wie is er nog tevreden met een kaartje? Wie laat zijn hart nog echt stelen en veroveren zonder te swipen? Liever teder dan Tinder? Wie voelt zich geliefd zonder de hartjes and likes van facebook? Maar wellicht ben ik een suffe romanticus en wil ik gewoon die doos chocolade hebben. Ik wens iedereen een hartverwarmende dag toe morgen 😉