Tagarchief: golfen

Vakantie – De golfer

We wonen tijdelijk naast een golfterrein en dit opent voor mij een geheel nieuwe wereld. Na twee dagen kom ik er achter dat het geen echt golfterrein is maar een oefengolfterrein. Hier kunnen diverse technieken geoefend worden of gewoon even lekker inslaan. Daarna wordt de hele boel verhuisd naar het echte golfterrein. Nu gok ik dat je een beeld in je hoofd hebt van een man met een ruitjesbroek en een bijpassende polo en pet en het liefst ook nog een trui nonchalant om de schouders geknoopt. Die heb ik niet gezien. Wat ik wel zag….

Daar komt-ie hoor, de stoere fransoos. Langwerpige tas op zijn rug, strooien hoedje op zijn hoofd en een goeie zonnebril. Twee groene draadmandjes gevuld met witte balletjes, één in elke hand. De tas en de mandjes gaan op de grond. De tas wordt open geritst en er wordt een stokje uitgehaald. ‘Huh, wat een rare stick is dit?’, denk ik nog. Hij tuurt over het veld(je) en kiest een doel. Dan legt hij het stokje op de grond richting dat doel. Aha, het is een slarichtingstokje. We kunnen beginnen… Mis!

  1. Eerst worden er drie balletjes langs het slarichtingstokje gelegd,
  2. er wordt een club gekozen uit de tas (zo heet een golfstick, sommige hebben zelfs een sokje met rits over het voetje van de club, vraag me niet waarom),
  3. er wordt een handschoentje aan gedaan (eentje maar, vraag me weer niet waarom),
  4. er wordt met zowel de linker- als de rechtarm 5x door de lucht gemolenwiekt,
  5. er wordt 10x door de knokige knietjes gebogen,
  6. er wordt 8 x ‘droog’ geslagen,
  7. en dan eindelijk komt de echte klap!

Hij kan er wat van hoor, mist geen ene bal. Maar ik zie wel veel overeenkomsten met de tennisser Nadal. Na elke twee sets neemt hij 2 hapjes banaan, 1 slokje water, 2 slokjes citroensap en 1 hapje chocolade, dan droogt hij zijn haar links met de linkerhanddoek en zijn haar rechts met de rechterhanddoek zorgvuldig af. De golfer doet na elke drie ballen: telefoon checken, 1 hapje stokbrood, 1 slokje water, gebruikt voetje afvegen aan de handdoek, sokje over het voetje ritsen, nieuwe club pakken, sokje eraf ritsen, voetje vastdraaien met een daarvoor bestemd gereedschapje, telefoon checken, hoedje rechtzetten en de volgende 3 balletjes klaarleggen. Golfen is doorwerken!

Op een ander veldje staan twee mannen, een beetje buikig, tas op een karretje. Ze willen niet voor elkaar onderdoen en slaan veel te snel en daardoor alles mis. Ik lach niet.

Op een ander veldje staan twee mannen, mager als een lat, tas zonder karretje. Ze overleggen alles, zitten op de iele hurkjes de slalijn te bepalen, nemen grote stappen om de afstand te bepalen, slaan per kwartier maar 1 bal maar die is dan wel helemaal goed.

Op een ander veldje staat een jong stel. Zij wil zich verdiepen in zijn belevingswereld en hij wil het haar graag leren. Het blijkt geen goed idee. Ze giechelt teveel, slaat maar wat in de rondte, verplaatst meer lucht en zand dan bal. Soms kun je hobbywerelden beter gescheiden houden.

Dan komt er een fietsje aan met een jongetje van een jaar of tien schat ik. Uit zijn tas komen een club en drie lichtgevend oranje balletjes. Waar hij ze ook neerlegt… hij slaat ze raak en ze treffen doel. Zonder stokjes, zonder hapjes en slokjes, zonder zweten, zonder passen en meten. Ontdek ik hier nu het nieuwe Franse golftalent? Of zie ik hier de uitdrukking ‘Hoe kleiner het balletje, hoe groter het kwalletje’ in gruzelementen vallen? 🙂

Advertenties