Tagarchief: goedkoop

Verhalenslang 19/25

(De eerste zin van dit verhaal is de laatste van het vorige verhaal. Beide verhalen hebben niets met elkaar te maken.)

Ze lachte bijna. De mannen bleven echter bloedserieus.

Dit gebeurt iedere keer weer. Ze melden zich aan, waarschijnlijk aangespoord door hun echtgenotes. Vervolgens wordt in overleg een datum afgesproken, veelal in de avonduren. En dan begint zo’n avond altijd eerst behoorlijk ongemakkelijk. Mannen die zich geen raad weten. Ten eerste al gestuurd door vrouwlief. Ten tweede hebben ze een gevoel van schaamte tegenover de anderen, wat het zelfvertrouwen niet ten goede komt. Ten derde hebben ze allemaal een houding van ‘ik heb dit niet nodig, ik weet het allemaal best wel.’ En ten slotte schrikken ze zich een ongeluk als ze haar zien. Telkens weer.

Neem nou Hans. Al jaren gelukkig met Henriëtte. Een mooi vol leven met goede banen, vakanties, veel afspraken met vrienden, eigen auto’s en de maximale hypotheek op een huis. Volop genieten van het wat het leven te bieden heeft. Totdat er een scheur kwam in het mooie plaatje. Hans werd ontslagen op het moment dat Henriëtte acht maanden zwanger was van de tweeling. Er werd koortsachtig overlegd wat weg kon en wat moest blijven. De tweeling moest uiteraard blijven dus werd het huis verkocht. Een hectische tijd brak aan en zette het leven van Hans compleet op zijn kop. Niet gewend om financiële problemen te hebben zocht het stel naar goedkopere oplossingen. Ze kregen vaker onenigheid totdat Henriëtte hem de folder nadrukkelijk onder ogen schoof.

Of wat te denken van Sjors. Na een mooie jeugd, een bijna vlekkeloze middelbare schoolperiode en een heerlijke studententijd woonde Sjors nog steeds bij zijn ouders. Hij logeerde wel eens bij vrienden of bij zijn zus die een gezellig appartement in de het centrum van de stad bewoonde, maar hij kwam altijd weer  bij zijn ouders terecht. Toen hij al vijf jaar een redelijk betaalde baan had stuurden zijn ouders er met zachte, maar ook dwingende, hand op aan iets voor zichzelf te gaan zoeken. Het idee moest even landen bij hem. Zijn vader had op een gegeven moment een geschikte etage voor hem gevonden en Sjors hapte toe. Op de verhuisdag kreeg hij van zijn ouders een envelop met daarin de aanmelding.

Henk is een man van geheel ander kaliber. De man was al een aantal jaren weduwnaar en snakte gewoon naar wat gezelschap. Ook hij had de folder gevonden en zich aangemeld. Een half uur voor aanvang sloeg opeens de twijfel toe. Moest hij dit nou wel doen? Wat schoot hij ermee op? Aan de andere kant had hij Agaat op haar sterfbed beloofd niet alleen te blijven kniezen.

Ze overzag de mannen, zette haar mooiste glimlach op en zei: ‘Welkom allemaal. Ik ga jullie zoveel leren! Vandaag beginnen we met iets eenvoudigs, het ophangen van een schilderijtje. Hoe pak je dat aan en wat heb je er voor nodig?’

 

Advertenties

A.C.Tion

tinkerbell

        A.C.Tion

‘Meid wat heb jij leuke glazen!’. Dit is een aardig complimentje. Maar dan. ‘Waar heb je die vandaan?’. Rare vraag. Is dit typisch Hollands? Wat voegt een antwoord toe? Worden de glazen er nog leuker van? En dan. Moet je hier eerlijk op antwoorden? Suggereer je een spontaan geheugenverlies en wuif je een direct antwoord weg met een: ‘Joh, dat weet ik niet meer’. Ga je voor de pronk en zeg je: ‘Ze komen uit die dure zaak aan die dure laan’. Biecht je op dat je ze gewoon uit een low budget winkel hebt. Of ga je voor de gulden middenweg, die ik al een paar keer gehoord heb: ‘Die zijn van A.C.Tion!’ Het klinkt best deftig maar het gaat hier om de Action (spreek uit eksjun). Een winkel afgeladen met goedkope artikelen. Van leuke lantaarns, kekke kussentjes, simpele sokken, kneuterige knutselspulletjes, beeldige bakbenodigdheden, ordentelijke ordners, snoeperige snacks tot de eerder genoemde gave glazen.

Ria Struijk heeft als fervente klant een facebookpagina aangemaakt, meer uit gekkigheid, waar zij dagelijks artikelen van de Action aanprijst. Momenteel heeft ze daar 32.000 fans! In een interview zegt zij: ‘Naast het elke dag plaatsen van artikelen lever ik ook ideeën. Mijn post om een beenwarmer (van de Action) om een glas (van de Action) te doen en daar een waxinelichtje (van de Action) te stoppen, heeft 1772 likes opgeleverd, 217 reacties en is 149 keer gedeeld.’ Op deze manier maakt zij gratis goeie reclame voor de zaak. Het kost Action uitsluitend een jaarlijks kerstpakket voor Ria. Action toont hier ook wel een zeker lef om het promoten van de zaak over te laten aan een klant.

Zo bestaat er ook een besloten facebookgroep ‘Be creative with Action’. Het lijkt even op een geheim genootschap waar niet iedereen zomaar lid van kan worden maar met één like ben je binnen en wordt je minstens zes keer per dag op de hoogte gehouden van de meest creatieve (en een heel stuk minder creatieve!) ideeën. Je kunt er ook vragen stellen. ‘Ik heb bij de Action een houten ster gekocht, wat kan ik er mee doen?’, leverde een overvoed van toerpassingen op. Of ze allemaal even mooi waren is een tweede. Apart blijft het dat zoveel mensen elkaar vinden door een winkel! En naast het winkelen ook nog eens zoveel tijd over hebben om op facebook zes keer per dag de honderden reacties te lezen.

Zijn er nog wel nadelen te vinden? Dit ga je je bijna afvragen. Er is geen gezellige etalage, er zijn geen paskamers, er zijn immer lange rijen voor de kassa, de tasjes scheuren bij meer dan twee items, de verpakkingen zijn vaak in een mij vreemde taal maar dat weegt niet op tegen het financiële voordeel dat je binnenharkt. Een klein persoonlijk nadeel wil ik nog wel met je delen… Ik kocht er heerlijke badschuim van mijn favoriete merk, met opschrift ‘kapiel babelkowa swiecidelka’. Ik dacht de afbeelding te herkennen maar wat bleek na de dagelijkse poetsbeurt? Het was glitterbadschuim! Als een goudkleurige, toverstof strooiende, Tinkerbell bracht ik de rest van de dag door. ‘Meid wat heb jij een schitterende huid!’ Ik heb liever een pools woordenboek…even kijken bij de A.C.Tion.