Tagarchief: geluk

Poehee

‘Het leven is een feest, wel even zelf de slingers ophangen’

Wie kent deze uitdrukking niet. Er wordt niet specifiek bij aangegeven wanneer of waar je dat precies of ongeveer moet doen… Waarschijnlijk mag je dat zelf weten?

‘Mijlpalen zijn er om slingers aan op te hangen’

Nog zo eentje. In eerste instantie lijkt het een mooie uitdrukking maar bij nader inzien vind ik hem best vermoeiend. Je moet dus eerst mijlpalen bereiken, minimaal twee anders kun je er niets tussen ophangen, en dan nog eens zelf die slingers ophangen.

Een mijlpaal is letterlijk ‘een paal die de afstand in mijlen aangeeft, tot een bepaalde stadspoort of tot de volgende mijlpaal’ maar figuurlijk wordt het gebruikt om aan te duiden als ‘iets belangrijks dat je bereikt’. Het heeft in elk geval iets gewichtigs, iets belangrijks, iets gedenkwaardigs. En ik blijf het mooi maar lastig vinden. Want wat is een figuurlijke  mijlpaal? Een zwemdiploma halen, een eigen boek uitgeven, een motie aannemen in de Tweede Kamer, een hoofdrol spelen in een film, zonder zijwieltjes fietsen? En waaruit bestaat een slinger? Een fijne verjaardag, een romantische bruiloft, geboorte van een kleinkind, een tropische vakantie?

Je moet best wel veel meemaken, poehee! Daarbij lijkt me dat wat voor mij een mijlpaal is, voor jou niet veel voorstelt en andersom. En wat voor jou een slinger is, vind ik helemáál niet belangrijk. Daarom was ik zo uitermate blij met dit theezakje…

Geen grootse en meeslepende dingen zijn nodig om gelukkig te worden. Gewoon van de kleine dingen genieten. Niks geen palen slaan of op trapjes klimmen met slingers. Maar genieten van het moment dat ik de juiste schoenen vind, het eten een keer niet laat aanbranden, een paddenstoel ontdek, een opgestoken hand van de buurvrouw zie, als de buschauffeur wel op me wacht, het moment dat de zon mijn neus nog net raakt, het moment dat ik dacht nog één bonbon te hebben terwijl er drie liggen, de tandarts niets kan vinden, het draaiorgel mijn favoriete liedje draait, mijn lievelingsluchtje in de aanbieding is, mijn paraplu heel blijft in een storm, als de extra kassa voor mij geopend word, mijn taart precies op het plaatje lijkt, een slinger achter een raam, het moment dat je kind belt als je aan hem denkt. Momenten waarop je een knipoog van het leven krijgt. Dat is pas belangrijk. Iemand nog thee? 😉

 

Dichtbijgeluk

Iedereen wil het graag hebben. Geluk! Velen zijn er naar op zoek, sommigen vinden het. Sommigen niet, die jagen het teveel na. Meestal wordt het overschat, zoekt men het verder, dieper, hoger en duurder dan nodig. Het ligt vaak dichterbij dan je denkt. Waarom aan de andere kant van de wereld zoeken terwijl je er thuis over struikelt? En als je het eenmaal hebt wil je het vasthouden. Soms delen en doorgeven. Maar niemand zegt: ‘Geluk? Nee dank je!’ Ik heb gelukkig een paar mooie voorbeeldjes van dichtbijgeluk gevonden.

Je kent ze vast wel, die grote goudkleurige leeuwen bij de ingang van je Chinese restaurant. Het zijn afgeleiden van de Chinese tempelleeuwen, die bij de ingang van een tempel of paviljoen te vinden zijn en die symbool staan voor geluksbrengers. In Apeldoorn is deze traditie aangepast bij de kringloopwinkel. Wedden dat een bezoekje je vanaf nu geluk brengt?!

Hier kun je op de Veluwe gewoon langsfietsen. In de verte zie je dit bord al staan maar dan kun je het nog niet lezen. Kom je nieuwsgierig dichterbij, lees je opeens van een levensgevaarlijke situatie, aan de andere kant van het bord. Nu heb ik vernomen dat als je ‘Paf!’ en ‘Boem’ hoort roepen, je niet echt bang hoeft te zijn, maar stel. En dat dit ene bord de scheidslijn is tussen niks-aan-de-hand en levensgevaarlijk vind ik wat twijfelachtig.  Toch voel ik mij een stuk gelukkiger aan deze kant van het bord!

Op de Pinksterbrocantemarkt op Paleis het Loo kwam ik dit bord tegen… Hetgeen je koopt op een Brocantemarkt met oude, doorleefde, zeg maar verroeste, spullen, is een keuze. Een nieuwe teil een paar nachtjes buiten laten staan heeft hetzelfde effect. Een zijden corset, waar een jongedame een tijd geleden zwetend en hijgend ingesnoerd in heeft staan dansen, aantrekken, nee dank u. Maar wat te verstaan onder een brocante worst? Oud, belegen, tikkie beschimmeld, met gebruiksspoortjes? Gelukkig had ik geen trek.

Over eten gesproken… IKEA is ook een mooie. Ze verkopen daar iets ‘van papier dat in kleine stukjes gebeten kan worden, niet geschikt voor kinderen onder de 3 jaar’. Dus een kind van 4 jaar mag het wel? En mag het dan ook in grote stukken? Waarom laat je een kind  überhaupt papier eten? Gelukkig lees ik de omschrijvingen en gelukkig heb ik een blog om het aan jou te vertellen.

Geluk, het ligt voor het oprapen. Wordt jij hier nou niet gelukkig van? 😉