Tagarchief: foto’s

Meedenkers

Nu ik dit blog al een aantal jaren met plezier vol schrijf zie ik af en toe zeer verheugd progressie bij mijn volgers. Met mijn bijdragen wil ik lezers graag wijzen het ongewone van het gewone. Dingen die alledaags lijken maar bij nadere inspectie toch net even anders zijn dan je dacht. Het is een manier van kijken, denken, en omzetten in woorden. En ik merk dat het te leren is! Twee trouwe volgers stuurden mij, onafhankelijk van elkaar, allebei twee foto’s. Foto’s waarvan je denkt…huh?

Deze, van Aad Baak, laat een overvolle etalage zien met in het midden een bordje met het woordje ‘Nieuw!’ Wat er nu precies nieuw is…is niet duidelijk. Die kam misschien? Of dat luchtje dat al minstens 50 jaar geleden uit de handel is genomen. De geopende oogschaduwdoosjes, met een joekel van een poederkwast ernaast, beslist niet en de halfvolle nivea-deo ook niet…  Nieuw! Betekent het dan dat alle andere producten best wel oud zijn? Wat is oud? Een stuk zeep dat over de datum is? Was er een kleinkind op bezoek of misschien een snuffelstagière  die voorstelde eens iets nieuws in de etalage te zetten? Leuke winkel! Deze kreeg ik ook van Aad doorgestuurd:

Als je het snel uitspreekt hoor je het niet eens…de schreeuw om ijs. Een nieuwe manier van bestellen wellicht?

Annie de Wijs moest aan mij denken toen ze dit bord zag. ‘Drooggeslachte kipfilet’. Een kipfilet dat geslacht is? Moet je deze kip nemen als je droge kip wilt?

De laatste is wel de beste hoor Annie!

Hmmm, een heerlijke kroket gevuld met ouderwetsch draadjesvleesch! Dat is nog eens een vegetarische hap van de maand…!? Het blijkt een grapje van Cora van Mora 😉 Eronder een ouderwetsch lekkere milkshake of een milkshake met een ouderwetsch lekkere smaak. Nu werd de milkshake pas rond 1900 geïntroduceerd dus heeft nog helemaal geen  ouderwetsche smaak. Of bedoelen ze de smaak van ouderwetsche appeltaart? Dat klopt beter, want wist je dat het oudste Nederlandse recept voor appeltaart uit 1514 stamt?! Ten tijde van de VOC groeide de opkomst van de kruiden- en specerijenhandel werd het de gewoonte om ook maar verschillende kruiden en specerijen toe te voegen aan appeltaart. Dit is een recept uit het midden van de 17de eeuw:

Om een appeltaerte te maecken

Maeckt u Deech, capt u Appelen cleijne, doetse in een schotel, strooijter wel Suijcker, Caneel, ende Ghijnebeer op, met wat Rooswaters, mengelet wel tsamen onder de Appelen, legtg dese spijse in u Deech, steeckt hier ende daer, tusschen u spijse een stucxken versche Boters, leght het scheel daer op, ende backet in de panne als een Spenage-taerte, als sij nu ghenoech ghebacken is, soo stroijter Suijcker, ende Caneel op. Ghij meucht oock Venckelzaet, ende Corinten in des Taerte doen.

Het lijkt mij een pittig taartje! De zin ‘als sij nu ghenoegh ghebacken is’ vind ik veel leuker klinken dan het omslachtige gedoe van de juiste temperatuur, de juiste tijd en het ter controle prikken met een satéstokje. Zo’n taart is gewoon klaar als het genoeg gebakken is.

Heerlijk als een simpele foto weer tot een heel verhaal leidt! Bedankt Annie en Aad! 🙂

 

Advertenties

Ode aan Emma (1)

Hieperdepiep nog an toe! Een heel jaar alweer, zolang ben je nu in mijn leven en ik kan me niet eens meer herinneren hoe het daarvoor was. Hoteldebotel verliefdheid en onvoorwaardelijke trouw voelde ik direct op het moment dat je geboren werd maar je echt kennen…dat moest ik leren. Ik groeide met je mee. En dat was een aaneenschakeling van feestjes. Van mijlpaal tot mijlpaal. Groot applaus voor je eerste lachje. De vlag ging uit toen je voor het eerst omrolde. Mijn hart sloeg steeds een tel over als ik je mollige armpjes weer zag,  het leek alsof er nog een elastiekje om je pols zat. Je vond de box al snel te klein. Er op uit! De wijde wereld ingaan, ontdekkingstochten maken, doe je nog steeds het liefst. Wat nou liggen? Omrollen, buikschuiven, steunen en kreunen, rekken en strekken, net zo lang tot je kunt kruipen. En dan het liefst ergens onder…

Je ontwikkelt je prima. Je taalt niet naar knuffels maar wel naar dingen die geluid maken. En naar boekjes, waarschijnlijk een gevalletje  erfelijke belasting.  En naar oorbellen, vooral als die nog in een oor zitten. En naar shoppen, alles en iedereen bekijken. En naar cadeautjes, hoewel het ritselende inpakpapier de voorkeur heeft. En naar paardje rijden op je vaders rug, het liefst in galop…

En nu ben je jarig, je eerste echte verjaardag. Dacht ik dat ik vorig jaar overliep van liefde…het heeft zich verdubbeld! Ik ben zelfs zo’n cliché-oma geworden die iedereen in haar omgeving eindeloos en tot vervelends toe trakteert op kleinkindfoto’s en verhalen.

Ik houd van jouw schoenen in de gang. Van jouw plakvingertjes op het raam, dit laat ik soms dagen zitten. Van jouw afwas op het aanrecht, lang gelden dat we schattig lieveheersbeestjesservies hadden. Van de vlek op mijn goeie broek, zul je net zien. Van je schaterlach, zo aanstekelijk. Van je uitgestrekte armpjes als verzoek tot optillen. Zelfs van de spinazie in je haar.

En ik houd van jouw kijk op het leven: overal ga je vol enthousiasme en zonder angst of achterdocht op af, je schuwt het onbekende niet, je omarmt het, je boosheid duurt nooit langer dan 3 tellen en je bent dol op knuffelen en kletsnatte kusjes. Je bent een hele dikke felicitatie waard!

 

Vakantie = andere dingen zien

Voor je naar verre of minder verre oorden trekt is het een optie om je in te lezen. Ik doe dit tot op zekere hoogte omdat ik er niet weer thuis achter wil komen ‘Hé! Helemaal niet gezien!’ Maar er moet nog wel wat verrassends overblijven. De beschreven kathedralen, kastelen en andere historische gebouwen in de Dordogne blijken in werkelijkheid vele malen indrukwekkender dan je tevoren zat te bedenken. Je ruikt, proeft, fantaseert en beleeft er namelijk van alles bij… Toch zie ik ook andere ‘dingen’ tussen twee cultureel verantwoorde bezienswaardigheden in.

DSCN2997

In Orléans lokt een man van papier-maché kopers naar de winkel waar papier-machéfiguren verkocht worden.

  DSCN3044

Zomaar een mooi en romantisch plaatje in Domme…

   DSCN3100

Een boer in Reignac met wel héle lange tenen…

  DSCN3143

Dat je in Le Bugue helemaal naar die mooie Franse molen bent geklommen en dat de molenaar de vorige avond stevig is doorgezakt….

      DSCN3326

Dat er iemand zo gigantisch klaar is met die ronde vormen…

DSCN3349Eh….

RSCN3199

Dat je soms alles achter 1 boom kunt vinden…

DSCN2956

Blikjes sardientjes in een bak gepropt als sardientjes in een blik…

Zeg nou zelf, dit vind je toch niet in de voorbereidingsboekjes?