Tagarchief: ezelsoren

Met en zonder sfeer

Gisteren naar de Antiek-, Curiosa- en Verzamelaarbeurs in Nieuwegein geweest. Er was een heleboel regen en andere ellende voorspeld dus wil je graag een overdekte bezigheid buitenshuis hebben. Zo’n 500 kramen verdeeld over twee verdiepingen lieten met graagte zien wat je thuis nog niet hebt en soms ook helemaal niet eens wilt hebben. Boven was vooral de afdeling verzamelingen. Oude baasjes mochten op wiebelige klapstoelen plaatsnemen aan lange smalle tafels. Ze kregen ieder hun eigen pincet en leeg boterbakje ( de eigenaar was kogelrond en had glimmend haar…) en een stapel albums. Afgaande op de verheugde gezichten kunnen we hier wel spreken van passie. Voor mij waren de mannetjes  een prachtige verzameling op zich.

Dit liet ik mij geen twee keer zeggen, hoewel ik twee keer moest lezen…

 

Ik kon helemaal los! Ansichtkaarten met en zonder sfeer, ze waren er allemaal.

Bij dit soort kramen voel ik mij altijd zo genodigd. Niet om aan tafel te gaan maar om het kleed in 1 keer onder de borden vandaan te trekken. Die truc staat al zolang op mijn verlanglijstje maar ja, doe dat maar eens  ongemerkt…

Soms leer ik heerlijke nieuwe woorden. Die moet ik onthouden voor scrabble. Of voor als ik iets heel graag wil hebben. Ik zal mijn tegenstander eerst dronken voeren en hem dit dan tien keer zonder haperen laat zeggen…

In verband met de privacy mag ik natuurlijk geen foto van de boekenkraameigenaar maken maar neem van mij aan dat het ‘leuke oude ding achter de kraam’ nog het meeste weg had van een afbladderende boekenwurm met ezelsoren…

Deze kraameigenaar begint binnenkort een handeltje in tegeltjes, met hele wijze spreuken…

Uiteindelijk met een lege tas maar een hoofd vol verhalen naar huis: goeie handel dus 🙂

Advertenties

Mark en ik

achteromkijken

Vind je ook niet dat 2015 momenteel wat rafelig is? Het loopt duidelijk op zijn eindje. Een beetje versleten. Beduimeld. Kreukelig. Met duidelijke gebruikssporen. Scheurtjes hier en daar. Ezelsoren ook. Bijna op. Het is nu net alsof je in een zijspiegel van een auto kijkt; je kunt het nog zien maar het is al voorbij, want je gaat door.

Achterom kijken mag en kan. Soms is dat pijnlijk, soms lachwekkend. Soms hartverscheurend, soms hilarisch. Soms bergen, soms dalen. Soms het herinneren waard, soms beter van niet. Soms nuttig besteed, soms gelanterfant. Soms spijt, soms niet.

En soms hoef je het niet eens zelf te doen, dat achterom kijken. Mark Zuckerberg stuurde iedereen zijn/haar persoonlijke hoogtepunten van het afgelopen jaar. Ook aan mij want ik ‘zit op facebook’. Van de tien door hem speciaal voor mij geselecteerde afbeeldingen hebben er vijf met theater te maken, drie met vakantie en twee met taart… Of Mark mij kent!!!

Als dit de weergave van mijn persoonlijkheid is? Dan zie je toch meteen een tonnetjeronde zongebruinde theatergroupie voor je? Hou dit vast! Wat wel werkt is dat als IK de foto’s zie meteen weer weet, voel, ruik en herinner hoe spannend, hoe leuk, hoe heet en hoe lekker het was.

Misschien een tip voor Mark: kijk ook eens achter de face. Ik heb dit jaar 110 nieuwe blogs gepost, weliswaar op WordPress maar meteen doorgelinkt naar facebook. Dit heeft wel (tot vandaag) 9.818 bezichtigingen opgeleverd waarvan de meeste via facebook. Oké, er zijn bloggers die dit aantal per dag makkelijk halen maar vlak de toeloop daardoor op facebook niet uit, Mark!

Ach, jij gebruikt mij en ik gebruik jou en zo is het uiteindelijk een win-win-situatie. Het jaar rafelt verder uit elkaar. Over drie nachten beginnen we weer van voren af aan! Samen 🙂