Tagarchief: engel

Kerst en opleunen

Ik wilde eigenlijk niet, want iedereen heeft het er al over. Bomen en sterren, ballen en stallen, cadeaus en glitters, kransen en schranzen, uitblijvende sneeuw, lichtjes en nichtjes, stress door proefkoken, bazen en volle glazen, haardvuur en Wham, enfin je kent het wel. Toch waag ik me ook aan het onderwerp want natuurlijk vielen mij weer dingen op…

Op zoek naar wat nieuwe ballen kom ik dit mandJE tegen. De mand is echt wel anderhalve meter hoog. Toen dacht iemand: ‘Hé dat is leuk voor de kerstballen, ik heb nog 60 dozen blauwe staan.’ Diegene heeft ze er letterlijk in gesmeten want er was er niet eentje zonder kras deuk of scheur…

En ik had er maar drie nodig…

Ook Kerstmannen worden steeds ijdeler. Midden in de winkel staan ze daar selfies te nemen alsof het niets is. Of wil hij aan zijn vrouw laten zien hoe goed hij bezig is? Haar zie je immers nooit, die blijft vast alleen achter op de Noordpool. Gezellig hoor, is het Kerst zit ze alleen in die verrekte kou, omdat hij zo nodig met de rendieren op stap moet…

Deze Kerstman kijkt wel een beetje droevig maar dat snap ik wel. Hij mag niet opleunen. Of hij kan het niet meer, ‘t is tenslotte een oude baas. Vroeger vond hij dat juist heerlijk, lekker opleunen met de elfen! Hij hield het wel dagen achtereen vol! Nou ja, hij verontschuldigt zich wel lief…

(met dank aan Aad Baak)

Ik heb wel eens verteld dat ik, al zeg ik het zelf, een indrukwekkende verzameling engeltjes heb. Maar waarom noemen we ze eigenlijk altijd engelTJES. Ze zijn echt niet allemaal extra small hoor. Sommige gaan richting Rubensachtige omvang, die kun je gerust engels noemen. Maar een kaast-engel? Die heb ik nog niet…

Wat je ook doet met Kerst, of met wie, ik wens je liefdevolle dagen met mensen die je echt aardig vindt. En ben je toch alleen, kruip dan in zo’n Huggle Hoodie… Om in te huggelen, snuggelen, snoezelen en doezelen. Èn zet het kerstlied van Sanne Hans op, blèr mee met het refrein:

Being alone at Christmas doesn’t have to be a bad thing
Singing songs all for yourself, some brandy, no one’s leaving

Hoe dan ook: heb het fijn en houd het warm.

 

 

Vakantie – Kerkenwerk

Ik hoef je vast niet te vertellen dat er in Frankrijk een aantal zeer mooie kerken zijn te vinden. Dit zijn er een paar die ik gezien heb. Achtereenvolgens: de Collegiale kerk Sint Vulfran in Abbeville, de Eglise Sint Martin in Saint Vallery sûr Mer en de indrukwekkende Nôtre Dame van Boulogne sûr Mer.

         

Van buiten zijn ze al heel bijzonder, van binnen is de ene nog prachtiger dan de andere! Je kunt je er vast wel iets bij voorstellen; veel houten banken en stoelen, veel altaren en kaarsen, veel beelden en schilderijen, veel glas-in-lood en pilaren. Die ga je zelf maar een keer bekijken, maar wat mij opviel…..

Een prachtige beeltenis van moeder Maria met kind, samen in een boot. Wat wil je met al die kustplaatsen. Gezien de wieltjes onder deze boot zal hij ook wel eens meegaan in een processie. Wat mij opvalt, toen ik aan de achterkant keek, is dat hoewel Maria en het kind vaak voor bescherming en redding staan, er toch een reddingsboei achterop ligt. Voor de zekerheid? Voor als zij uit het gammele bootje kukelen. Beetje ongeloofwaardig. Of geloof onwaardig…

Wat gebeurt hier?Toen ik deze foto naar het thuisfront stuurde werd ik direct gesommeerd deze disco te verlaten. Maar zo’n mooi effect geeft de zon nou eenmaal als die door een  glas-in-loodraam schijnt! Ik heb er wel even stilletjes ‘Nightfever’ op gedanst. Nee, hier zijn geen beelden van.

Waarom hangen deze niet in de klokkentoren? Waarom mogen ze niet meer meedoen? Zijn ze vals? Zijn ze eigenwijs? Slaan ze voor hun beurt? Maken ze ruzie met de anderen? Willen ze eerste viool spelen? Om nou voor straf in een donker en koud hoekje van de kerk te eindigen is wel sneu hoor. Wat me opviel was dat ze aan een soort ketting lagen, alsof iemand die zware dingen mee zou (willen)nemen…

Handig, zo’n bordje! In vier talen nog wel. Drie maal raden wie het toch voor elkaar krijgt over dat opstapje te struikelen… Ik kan het uitleggen. Op beide kanten van het bordje staat namelijk dezelfde tekst. Ik stond al op het opstapje maar ik ging er af. Er stond geen bordje met ‘Kijk uit voor het AFstapje’! Er is namelijk een wezenlijk verschil tussen op en af. Ik kan het weten. Stomme blauwe knieën. Stom bordje.

Buiten de kerken wordt de boel ook vaak opgeleukt met wat gezellige beelden. Niet dat die beelden er altijd zin in hebben… Hen wordt immers niets gevraagd. Je zult daar maar moeten blijven staan. In weer en wind. In je lendendoekje. Heb ik het nog niet eens over incontinente vogels. Ik zou er ook chagrijnig van worden…

Wie zegt dat kerken overal hetzelfde en saai zijn…?