Tagarchief: Emma

Ode aan Emma (2)

Hieperdepiep, je bent alweer een heel jaar ouder geworden!!! Je wordt maar één keer 2 jaar dus  hebben we dat gisteren uitbundig gevierd. Omdat ‘de boedejij’ je favoriete onderwerp is (tegenwoordig) was dat ook het feestthema. De aankleding, het eten en de spelletjes, alles paste bij elkaar. Je kunt nu alle dieren benoemen en de daarbij behorende geluiden maken. Mijn voorkeur gaat uit naar het konijn omdat je dan je neusje zo parmantig optrekt, zelf hou je meer van de pauw (lekker schreeuwen) en de papahaai (welke boerderij heeft die niet…).

Je zit nu in je verkleinperiode. Emma kaasie? Oma  koekie? Poppie lapen! Poepie bah! Oma boekie wezen? Zo gezellig dat geklets. Soms wat vermoeiend want herhalen hoort er ook bij. Als je één keer je teen zachtjes stoot hoor ik wel acht keer: ‘Au, Emma pijn!’. Een dramaqueen ben je af en toe hoor. En eigenwijs… ‘Kom we gaan hierheen’ en jij gaat steevast daarheen. ‘Beker met twee handen vasthouden als je drinkt!’ en jij houdt hem met één hand vast en kijkt dan uitdagend over de rand. Wat denk je dan: ‘Ik ben twee en zeg graag nee!’??? Nee, oma lacht niet…(hahahahaha)

Maar sociaal ben je ook. Je gaat regelmatig op de bank zitten, klopt dan met je kleine handje naast je  en zegt : ‘Oma bij?’, waarna Oma verguld plaats neemt. Iets anders wordt het als je vanuit je eigen tuinhuisje roept: ‘Oma bij?’. Nee, Oma past nèt niet door het deurtje… Je deelt graag, ook de hagelslag. ‘Oma, toekola?’ Het ene hagelslagje geklemd tussen warm duimpje en wijsvingertje, is meestal chocopasta eer het mijn mond bereikt heeft.

Het enige echt vreemde aan je is je blijvende tenenfetisj, je kunt er niet van afblijven. Zodra je tenen ziet ga je ze aaien, kietelen, geeft er kusjes op en neemt er hapjes van. En je voorkeur voor K3, die begrijp ik niet echt. (ik ben geen doelgroep?) Wel prachtig is zoals jij uit de maat kunt bewegen op die kleuterpop! (dat uit de maat heb je duidelijk van Oma…)

En dan je taalontwikkeling, wat geniet ik daarvan! Kiete (kietelen), mingen (springen) , remmen (rennen), appesappesap (appelsap), toekela (chocolade), stappestap (stampen), wiegen (vliegen). Maar het meest houd ik van je frisse kijk op het leven. Uitdagingen schuw je niet.  Iets nieuws? Hoe moet dat dan? Leer het me dan! Oh, zo maak je slangen van klei! Aha, zo plak je stickers! Als je roept: ’Oma Emma duwe!’ dan ga je hoger met de schommel. En dat je dat dan ook onthoudt na 1 x voordoen. Als ik, meer in mezelf, een keer zeg: ‘Ik moet even naar het toilet’ schal je de kamer door: ‘Oma poepen?’ Maar ook : ‘Oma gaat naar huis.’ ‘Neeee, Oma hier!’ (smelt…)

(eigen creatie 4 oktober 2018)

Vorige week nog hadden we een echt goed gesprek. Ik bracht je naar bed voor het broodnodige middagdutje.

  • Nu gaat Emma lekker slapen hoor.
  • Oma?
  • Ja?
  • Emma wakker Oma bij?
  • Ja hoor, als jij wakker wordt is Oma er nog. Goed?
  • Ja, doei Oma.

Ik weet het, ik klink verliefd en dat ben ik ook maar denk niet dat ik alles pik hoor! ‘Oma nekkie???’ ‘Nee, ga maar bij je vader op zijn nek of zelf lopen… pfff, Oma nekkie!’

 

 

Ode aan Emma

oma

Ik word wakker en hang twee tellen in het schemergebied tussen slapen en waken. Dan komt alles in volle vaart op me af! Het komt opnieuw overrompelend binnen. Een niet eerder gekend gevoel stijgt in me op, het vult me totaal, tot barstens toe!

Ik moet boodschappen doen. Vijf dingen zijn het maar. Die kan ik wel onthouden zonder briefje. Ik trek mijn jas aan. Hè? Was die jas altijd al die kleur? Mooier dan ik me herinner. Ik loop naar de winkel. Hè? Stonden hier altijd van die mooie bomen? Ik moet me inhouden niet te gaan huppelen. Hè? Wat zijn er veel mensen in de winkel en allemaal zo aardig. Waarom kijkt er niemand naar me? Ze zien het toch wel aan me? Ik heb namelijk het gevoel dat ik gloei en straal. Als ik thuiskom heb ik vijf boodschappen bij me. Maar niet die ik bedoelde. Komt allemaal door jou!

Donderdag 10 november 2016. Op slag is de wereld niet meer hetzelfde, want jij bent erbij! In een plastic ziekenhuiswiegje lig je zo mooi en zo prachtig  en zo aandoenlijk en zo oneindig lief te wezen. Je moeder ernaast. Zo dapper, zo uitgeput maar met zo’n liefdevolle, nimmer wijkende, moederblik in haar ogen. Ik kijk naar haar. Mijn kind met haar kind. De gelukstranenstroom is niet meer te stoppen. Lief kleintje, zo welkom in ons leven, in ons hart. Met je fluwelen huidje, met je perfecte neusje, met je tien lange vingers, met je alles.

Ik mag je zien. Als ‘liefde op het eerste gezicht’ nog niet bestond had jij het uitgevonden. Ik mag je vasthouden. Je weegt nog bijna niets maar niets zal ooit zwaarder wegen. Ik mag je ruiken. Je ruikt naar nieuw leven, naar beloftes, naar toekomst en een beetje naar Zwitsal. Ik mag je voelen. Je voelt goed, beter en als het beste. Ik mag je roepen. Je heet Emma, slechts één klank verwijderd van mijn nieuwe naam Oma…

Kom ik ga weer eens boodschappen doen. Zonder briefje want dit kan ik wel onthouden:

  1. een piepklein roze jurkje
  2. een roze rammelaar
  3. een roze beer
  4. een roze voorleesboek
  5. een pak roze muisjes

Een roze wolk heb ik al…