Tagarchief: duidelijkheid

Duidelijk

Vakantie wordt vaak geassocieerd met vrijheid. Lekker niets moeten en vooral doen waar je zelf zin in hebt. Weg met alle regels en gewoontes. Daar ben ik het mee eens…deels.

Want alles maar loslaten, dagelijks alle kanten uit wapperen, geen enkele vorm van houvast meer hebben…je moet het maar kunnen. Ik bespeur af en toe heus wel een zekere mate van creativiteit bij mezelf maar in mijn hoofd ben ik daarmee dan veel vrijer dan irl (‘in het echie’). Soms ga ik toch liever voor duidelijkheid, het beestje bij de naam noemen, de namen en rugnummers hardop zeggen. Neem nou dit:

DSCN3379

Gezien in Frankrijk, zonder enige vorm van uitleg. Wat betekent dit dan? Moet ik om het paaltje heen, mag ik er alleen aan deze kant langs, moet ik net doen als of ik het niet zie, en wat heeft die indringende schaduw er mee te maken? Snap je; ik voel me niet vrij, ben in de war omdat ik geen duidelijkheid heb. Dan liever dit:

DSCN3440

Lekker duidelijk toch? Ik weet meteen wat het is (dat wist je niet, geef toe!) en ook waar ik het behoor te gebruiken (wist je ook niet!)

Maar misschien zie ik het allemaal verkeerd en roept de eerste foto juist heel veel vrije ideeën op om te doen wat mij juist dunkt en roept de tweede foto wrevel op door het twijfelen aan mijn verstand.

Advertenties

Duidelijkheid

Als mens heb je, in ieder geval ikzelf, een sterke behoefte aan duidelijkheid. Hoe zit het precies? Wat? Wanneer? En waarom eigenlijk? Vragen die ook spontaan naar boven komen als je dit ziet:

DSCN2862

Taartjes, dat is duidelijk. De smaak is ook duidelijk. Of we visite krijgen of dat we er ieder twee opeten is nog niet helemaal duidelijk. Dat ze van het lekkerste bakkertje in Delft komen zie je ook niet aan het doosje af. Dat kan ik verduidelijken. Het regende gisteren zo ongezellig op de antiekmarkt in Delft. De markt waar je een ‘leuk klokkie’ kan kopen, waarbij vermeld wordt dat het uurwerk het ‘echt doet’ als je er aan schudt. De markt waar je ‘geinig voor weinig’ kan kopen. De markt waar Chinezen eigen porselein te duur terugkopen. De markt waar alles aangeprezen wordt als ‘grootmoeders prullen’ alsof het toen ook al niets waard was… De markt waar gister weinig tot niets te onderhandelen viel met de verkleumde en daardoor chagrijnige verkopers. Die markt dus. Daar namen wij halverwege een naar onze mening verdiende pauze bij Bakker Suikerbuik. Gewoon om even op te warmen… De goedgevulde en goedlachse bakker heette ons warm welkom ‘Hee, zijn jullie er weer?! Eén koffie en één cappuccino en zoek er een lekker ding bij hè!’

Het feit dat een bakker je herkent…wat zegt dat nu eigenlijk? Dat is me vandaag nog niet duidelijk…