Tagarchief: communicatie

Slingers (4)

Intussen ben ik er achter gekomen dat ik er in het woon-zorg-centrum niet alleen en uitsluitend voor het versieren ben.  Thuis bereid ik doorgaans het e.e.a. voor maar zet ter plekke alles in elkaar. Denk hierbij aan hele sterke lijm die ik gebruik, zo wil ik voorkomen dat de week erop de tafelstukjes geplunderd zijn of boven op de ’eigen kamers’ zijn terug te vinden…

Ik kan de klok er op gelijk zetten, binnen 10 minuten staat de eerste dame al bij mijn tafel. “Wat moet het worden?” Een tweede dame volgt:“ Wat stelt dit nu weer voor?” Dame 3 voegt zich erbij: “Hoe doet u dat?” Ik leg graag uit en krijg dan wisselend commentaar van ietwat schamper: “O, maar dat heb ik vroeger ook gedaan!”, tot berustend: “Ik wou dat ik dat ook nog kon…”,  tot het bemoedigende: “Knap hoor van u, dat heeft u leuk bedacht!”

Voor het winterthema had ik sneeuwpoppen gemaakt van piepschuimballen met zelf gebreide mutsjes en sjaaltjes. Als grapje had ik er een bordje met de tekst ‘Koud hè!’ bij gezet.

Mevrouw 1 duwde haar gezicht dichtbij het bordje en schoot toen in de lach: “Koud hè!”.      Mevrouw 2 : “Wat zeg je? Het is hier helemaal niet koud!”                                                                      Mevrouw 1: “Dat staat daar!”                                                                                                              Mevrouw 1 en 3: “Hahaha, koud hè!”                                                                                                         Meneer 1: “Koud? Vroeger was het pas koud!”

Er ontspon zich een geanimeerd gesprek over kou en over sneeuw en ijs, over schaatsen, natuurlijk de Elfstedentocht, over doorlopers, tot kussens onder je billen binden, en heerlijke koek en zopie. De verhalen vlogen over tafel. Dit alles naar aanleiding van een bordje…

Een week later kwam ik een ouderwets grijs-gewolkt-emaille pannetje brengen, ik had er een gezellig sjaaltje bij gebreid en twee sneeuwpoppen bij gezet.

Bewoners vroegen zich verwonderd af wat het voorstelde. Ik opperde dat het gewoon een pannetje warme soep was. Ik werd wantrouwend bekeken. “Zeker erwtensoep.”, grijnsde mevrouw A. “Misschien moet u er even inkijken”, zei ik. Voorzichtig tilde meneer B. het deksel op, keek er in en trok de wenkbrauwen zo mogelijk nog verder op. Toen wilde iedereen kijken! Sommigen voelden zich een beetje bij de neus genomen en wisten niet goed te reageren, anderen moesten er direct hardop om lachen. Hoe dan ook, het hield hen de rest van de ochtend bezig. Telkens als er een nieuwe bewoner binnenkwam riepen ze om het hardst: “Wil je ook soep? Moet je in de pan kijken!” Ze hadden er reuze schik om, alsof ze het zelf bedacht hadden… 😉

Grappig hè, dat een paar simpele versieringen stof tot uitgebreide en vooral spontane communicatie kunnen leiden.

 

 

 

Advertenties

Stukkie

Ken je die reclame waarbij drie jongemannen na een stukkie fietsen op een bankje een koekje eten, één van hen krijgt hier zoveel energie van dat hij zegt: “Ik ga nog een stukkie zwemmen!”, om zich vervolgens in een Engelse telefooncel af te vragen hoe hij daar terecht is gekomen? Nou, zoiets had ik ook vandaag. Ik wilde alleen maar een stukkie lopen en opeens zat ik in een ijssalon…. Nou ja, nu ik er toch zat kon ik beter maar om me heen kijken.

Naar al die warme mensen die niet kunnen kiezen welke smaak ze zullen nemen. Die speurend beide toonbanken bekijken zonder zich te realiseren dat in elke toonbank dezelfde smaken zitten. Stukkie besef.

Naar een oud en vooral doof mannetje:

  • Een bakje of een hoorntje?
  • Wat zegt u?
  • Wilt u uw ijsje in een bakje of een hoorntje?!
  • O…eh…doe maar een…eh…bakje.
  • Prima. 1 of 2 bolletjes?
  • Wat zegt u?
  • Wilt u 1 of 2 bolletjes ijs?
  • O…eh…doe maar….eh…wat kost het?

Deze dialoog duurde en duurde. De rij achter hem groeide en groeide. Na afrekenen wilde hij het uiterst geduldige ijsmeisje tegemoet komen door een genoeglijk gesprekje aan te willen knopen over haar werktijden. Stukkie (mis)communicatie.

Naar een jongetje die dolgraag een knalblauw smurfenijsje wilde, toen opeens knalgeel ijs in het vizier kreeg en switchte. En toen buiten huilde dat hij liever blauw wilde. Stukkie keuzestress.

Naar een jongeman die nonchalant een hazelnootijsje bestelde en dit vervolgens betaalde uit een heuptasje dat best strak onder zijn oksel zat. Het was nog een hele toer. Stukkie stoer willen zijn en niet zo overkomen.

Naar een jongedame in nogal uitbundige kleurrijke kleding. Ze drentelde van de ene naar de andere kant van de zaak, ondertussen steeds overleg plegend met een zwierige jongeman in gezellig zwart die alleen maar riep: “Meid, ik vind alles beeldig!” Na een tijdje kwam ik er achter dat ze ijs zocht dat bij haar outfit kleurde. Toen de bestelling eindelijk klaar was had ze een hoorntje met wel zes bolletjes in verschillende kleuren. Toen werd de knaap wakker en draaide om haar heen met zijn telefooncamera. Ze keek hem afwisselend zwoel, guitig, schaterlachend en stikchagrijnig aan daarbij bijna aan haar ijsje likkend. Bijna, niet helemaal. Toen hij besloot dat ze er goed opstond werd het ijsje weggegooid en verlieten ze high-fivend de zaak. Stukkie verbazing.

Voldoende materiaal in elk geval voor een ijskoud stukkie schrijfwerk 😉

 

Mededeling

Hoewel het meeste communicatieverkeer via mail, Facebook, whats app, en dergelijke verloopt is het soms onontkoombaar mededelingen kenbaar te maken via het aloude ambacht ‘Schrijven met de hand’. Met een stift op een bord of karton of op een klein papiertje. Dit valt niet voor iedereen mee want soms is de boodschap niet meteen helemaal duidelijk…

IMG_20160611_141349190Deze is wel duidelijk, het is een uiterst vriendelijk verzoek de loodzware stukken boomstam te laten liggen…

kopenDeze is in eerste instantie verwarrend. Ga ik om keelpastilles? Zo’n bord brengt je uiteindelijk wel op geweldige ideeën… Bij allerhande winkels in te zetten ook!

licht uit

Deze is echt onduidelijk met twee keer hetzelfde verzoek het licht uit te doen. De letters worden steeds groter, de boodschap wordt dringender. Als er een stem bij was klonk die steeds harder. Maar … als de deur openstaat hoeft het licht toch niet aan?

bloggenDeze vind ik nu vreselijk verwarrend…voor €5,- mag ik een bijl en een schop stelen??!!!

oplaadpuntKijk! Deze snappen we allemaal in 1 keer maar ja…dit lijkt dan toch wel weer verdacht veel op een computer….