Tagarchief: chinees

Vakantie – Onderweg

Je wilt graag met vakantie en dat betekent vaak verder dan de hoek van de straat. Anders kun je net zo goed thuisblijven. Je bent echter niet de enige. Er zijn meer vakantiegangers. Heel veel meer zelfs! Is dit nou heel veel meer vervelend of juist niet? Tijdens ons autoritje naar Noord-Frankrijk heb ik het een en ander voor je uitgezocht.

Natuurlijk ga ik bij een file ook eerst de opstandige fase in: zuchten en blazen en geïrriteerd op mijn horloge kijken en denken: ‘Als die voorste nou eens gewoon doorrijdt hebben we er allemaal wat aan…!’ Dan komt de berustende fase: tja, er valt niets aan te doen en dan komen we maar wat later aan. En ten slotte de creatieve fase: wat zal ik eens gaan doen?

Naar buiten kijken is een makkelijke optie en als je even oplet zie je hoe een file verbroedert. Je rijdt namelijk steeds met dezelfde mensen mee op.

Links naast ons rijdt een man alleen, met een fiets achterop en een schoon overhemd aan een haakje. Een kantoormeneer die de laatste kilometer op de fiets gaat? Maar waarom is zijn overhemd een houthakkershemd? Leidt hij een dubbelleven? Achter deze man rijdt een jong meisje dat zich uitsluitend bemoeit met haar telefoon. Wat is er zo belangrijk? Of appt ze haar vriendje dat ze in de ###file staat en daardoor wat later komt? Zal ik eens heel hard ‘Boe!!!’ roepen? Toch maar niet straks botst ze van schrik tegen ons aan… Achter haar een hooggeblondeerde dame met heel veel rinkelende gouden armbanden. Heeft ze veel viermomenten meegemaakt of heeft ze die zelf gecreëerd? Of heeft ze vrouwelijke eksterhormonen?

Rechts van ons rijdt een man in een rode auto met uitsluitend witte knuffels, op het dashboard, op de hoedenplank en aan de achteruitkijkspiegel. Moet die man eens met iemand gaan praten of is het de auto van zijn dochter? Heeft die dochter smetvrees of houdt ze gewoon van poetsen? Daarachter rijdt een vrachtwagen.De chauffeur heeft zijn raampje open en er bungelt een arm met sigaret uit. Met zijn andere hand trommelt hij het ritme mee van een of ander levenslied. Weinig vlam in de pijp deze keer. Het valt me trouwens op dat de meeste vrachtwagens uit CZ, LIT, BG, EST, E, LV of PL komen. Wat hebben ze daar toch wat wij niet hebben? Daar achter rijdt een echtpaar met een caravan. Hun eigen kleine huisje van geluk op wielen. Zij voert hem stukjes appel. Hij checkt de spiegels, ten overvloede. Daarachter een oudere dame met wel hele korte armen. Ze zit bijna met haar neus op de claxon. Heeft misschien ook voordelen?

Wij passeren elkaar gedurende uren, links en rechts, inhalen en ingehaald worden, alles met een slakkengangetje. Hé, er komt een nieuw iemand tussen. Even kijken. Voor het achterraampje verschijnt een rond chinees jongensgezichtje. Hij kijkt naar me. Hij kijkt nog eens goed. Hij wijst naar me en schiet dan in de lach. Hij draait zich om naar andere inzittenden en roept iets, ondertussen steevast naar mij wijzend. Wij kunnen doorrijden en verliezen hen uit het oog. Maar niet voor lang. Intussen zijn er twee kindergezichtjes en één moedergezicht voor het raampje verschenen en zodra ze mij zien krijgen beginnen ze keihard te lachen. Het gaat over in de slappe lach, hikkend vallen ze tegen elkaar. Ik vraag mijn chauffeur of er iets op mijn neus zit. “Je klep”, is het enige antwoord.

Ik laat mijn klep een paar keer heen en weer bewegen en oogst applaus! Aha!

Het leed dat file heet, gelukkig valt er nog genoeg te lachen, als je maar kijkt!

Nr. 172 alstublieft

Dat je bij de Chinees ook nummers kunt bestellen heeft een reden; sommige gerechten zijn niet zo makkelijk uit te spreken en in onze Hollandse ogen lijkt het allemaal op elkaar. Nog een geluk voor ons dat er niet uitsluitend Chinese tekens gebruikt worden! We zouden dan niet meer kunnen uitdrukken wat we willen.

In de bieb ving ik een soort gelijk gesprek op tussen een Nederlandse dame en een Egyptische meneer:

–          Het gaat wel langzaam.

–          Langzaam?

–          Ja, sloom snap je.

–          Sloom?

–          Ja, als een slak!

–          Slak?

–          Ja widduh home on z’n back!!

–          Home?

–          Ja, je hebt ook nog een naaktslak, no home!!!

De arme dame ging steeds harder praten en maakte het er niet duidelijker op, de arme man twijfelde lichtelijk aan zijn en misschien ook wel aan haar verstand. Dit was een gesprek in het kader van ‘Taalmaatjes’ een project georganiseerd door het VIP. Vrijwilligers zetten zich in om mensen die de inburgeringcursus met goed gevolg hebben doorlopen, of er nog mee bezig zijn, de Nederlandse taal wat meer eigen te maken. Een prachtig doel. Waarschijnlijk was dit een kennismakingsgesprek waarin altijd het niveau eerst wordt afgetast; hat komt vast goed met die twee.

Zelf heb ik het ook een poosje mogen doen en heb veel geleerd van ‘mijn’ Oekraïense dame. In haar thuisland had zij een goede baan na twee HBO-opleidingen succesvol te hebben afgerond. De liefde bracht haar naar Nederland waar zij vreselijk haar best deed de taal machtig te worden, vooral om weer aan het werk te kunnen gaan. Juist omdat zij een behoorlijke intelligentie genoot zette ze mij regelmatig voor het blok door mij op de vaak ontbrekende logica in onze taal te wijzen. Zo kwam voor haar de Koningin op Prinsjesdag in ‘een gouden karretje’…tja, meer is het ook eigenlijk niet. Of vroeg mij nu eens uit leggen wat het verschil was tussen ‘scheef’ en ‘schuin’… De meest slimme vraag was toch wel ‘Waarom kun je iets wel verwarmen maar niet verkouden?’.

Onze taal lijkt voor veel mensen onbegrijpelijk. Net zoals voor ons Chinees er onbegrijpelijk uitziet en klinkt. Ik vraag me ook wel eens af als witte ‘lijs’ witte ‘rijst’ betekent, betekent ‘loempia’ dan eigenlijk ‘roempia?’. Misschien even aan het VIP vragen.

chinees